خاتمبخشی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخلهای وابسته}} +{{مدخل وابسته}})) |
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمیشود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = [[خاتمبخشی در قرآن]] - [[خاتمبخشی در حدیث]] - [[خاتمبخشی در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = خاتمبخشی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خاتمبخشی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: خاتمبخشی در قرآن - خاتمبخشی در حدیث - خاتمبخشی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
"انفاق انگشتر" در حال نماز به فقیر که از سوی امام علی(ع) انجام گرفت، نزول آیه ولایت را درپی داشت: ﴿إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ﴾[۱]. روز ۲۴ ذیحجّه، فقیری به مسجد پیامبر آمده، تقاضای کمک کرد. کسی کمک نکرد. علی(ع) که در حال نماز بود، به او اشاره کرد، وی جلو آمد و انگشتر را از دست امیر المؤمنین بیرون آورد.
آیهای که در این مورد نازل شد، پس از خدا و رسول، کسی را ولیّ و سرپرست مؤمنان معرفی کرد که نماز میخواند و در حال رکوع، زکات و صدقه میدهد[۲]. مصداق این آیه کسی جز علی(ع) نبود. راویان متعدد این داستان، نزول آیۀ ولایت را در شأن انفاق حضرت علی(ع)ذکر کردهاند. نزول آیه و ستایش از این انفاق، نه به خاطر گرانی قیمت انگشتر، بلکه به خاطر اخلاص آن حضرت در انفاق بود. این حادثه علاوه بر آنکه فضیلت مهمّی از فضایل علی(ع) را بیان کرده، سبب نزول یکی از روشنترین آیات مربوط به امامت و ولایت شد که پیوسته به آن استشهاد شده است[۳].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ سوره مائده، آیه ۵۵.
- ↑ الغدیر، ج ۲ ص ۵۲
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۳۹.