آیة الله در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'
جز (جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید')
خط ۱۳۲: خط ۱۳۲:


=== [[خواب]] و [[بیداری]] ===
=== [[خواب]] و [[بیداری]] ===
[[انسان]] برای ادامه [[زندگی]]، به [[تجدید]] قوا به وسیله خواب نیاز دارد. به گفته [[دانشمندان]]، حتّی حیواناتی که می‌توانند بیست [[روز]] بی‌غذایی را [[تحمّل]] کنند، چهار تا پنج روز بی‌خوابی، آنها را از پای درمی‌آورد<ref>دانستنیهای جهان علم، ص ۲۵۰.</ref> برپایه روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} اگر خواب به سراغ انسان نمی‌آمد و او باید به [[انتخاب]] خود به سمت خواب می‌رفت، نیروهای [[بدن]] تحلیل می‌رفت و او را از پای درمی‌آورد<ref>بحارالانوار، ج ۳، ص ۷۹.</ref>؛ از همین رو خواب یکی از [[آیات الهی]] شمرده شده است: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او، خوابتان در شب و روز و (روزی) جستنتان از بخشش اوست، همانا در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که سخن نیوشند» سوره روم، آیه ۲۳.</ref> [[خداوند]]، [[شب]] را تاریک و برای [[آسایش]] و [[خواب]] قرار داد تا [[انسان]] [[آمادگی]] کار روزانه را داشته باشد: {{متن قرآن|أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ}}<ref>«آیا ندیده‌اند که ما شب را آفریدیم تا در آن آرامش یابند و روز را روشنی بخش (آفریدیم)؛ بی‌گمان در آن نشانه‌هایی است برای گروهی که ایمان می‌آورند» سوره نمل، آیه ۸۶.</ref> [[خداوند]]، خواب را مایه آسایش، [[شب]] را برای [[پوشش]] و [[روز]] رابستر کوشش و [[زندگی]] ‌قرار داده است: {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا}}<ref>«و خوابتان را مایه آرامش کردیم، و شب را پوشش گرداندیم، و روز را زمان (تلاش برای) معاش نهادیم» سوره نبأ، آیه ۹-۱۱.</ref>، {{متن قرآن|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که (خداوند) خوابی سبک را بر شما فرا می‌پوشاند تا از سوی او آرامشی (برای شما) باشد و از آسمان آبی فرو می‌باراند تا شما را بدان پاکیزه گرداند و پلیدی شیطان را از شما بزداید و دل‌هایتان را نیرومند سازد و گام‌ها (یتان) را بدان استوار دارد» سوره انفال، آیه ۱۱.</ref><ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>
[[انسان]] برای ادامه [[زندگی]]، به تجدید قوا به وسیله خواب نیاز دارد. به گفته [[دانشمندان]]، حتّی حیواناتی که می‌توانند بیست [[روز]] بی‌غذایی را [[تحمّل]] کنند، چهار تا پنج روز بی‌خوابی، آنها را از پای درمی‌آورد<ref>دانستنیهای جهان علم، ص ۲۵۰.</ref> برپایه روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} اگر خواب به سراغ انسان نمی‌آمد و او باید به [[انتخاب]] خود به سمت خواب می‌رفت، نیروهای [[بدن]] تحلیل می‌رفت و او را از پای درمی‌آورد<ref>بحارالانوار، ج ۳، ص ۷۹.</ref>؛ از همین رو خواب یکی از [[آیات الهی]] شمرده شده است: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او، خوابتان در شب و روز و (روزی) جستنتان از بخشش اوست، همانا در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که سخن نیوشند» سوره روم، آیه ۲۳.</ref> [[خداوند]]، [[شب]] را تاریک و برای [[آسایش]] و [[خواب]] قرار داد تا [[انسان]] [[آمادگی]] کار روزانه را داشته باشد: {{متن قرآن|أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ}}<ref>«آیا ندیده‌اند که ما شب را آفریدیم تا در آن آرامش یابند و روز را روشنی بخش (آفریدیم)؛ بی‌گمان در آن نشانه‌هایی است برای گروهی که ایمان می‌آورند» سوره نمل، آیه ۸۶.</ref> [[خداوند]]، خواب را مایه آسایش، [[شب]] را برای [[پوشش]] و [[روز]] رابستر کوشش و [[زندگی]] ‌قرار داده است: {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا}}<ref>«و خوابتان را مایه آرامش کردیم، و شب را پوشش گرداندیم، و روز را زمان (تلاش برای) معاش نهادیم» سوره نبأ، آیه ۹-۱۱.</ref>، {{متن قرآن|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که (خداوند) خوابی سبک را بر شما فرا می‌پوشاند تا از سوی او آرامشی (برای شما) باشد و از آسمان آبی فرو می‌باراند تا شما را بدان پاکیزه گرداند و پلیدی شیطان را از شما بزداید و دل‌هایتان را نیرومند سازد و گام‌ها (یتان) را بدان استوار دارد» سوره انفال، آیه ۱۱.</ref><ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>


=== [[همسر]] و [[زناشویی]] ===
=== [[همسر]] و [[زناشویی]] ===
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش