←خلافت عباسی و سقوط آن
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۸۰: | خط ۸۰: | ||
==خلافت عباسی و [[سقوط]] آن== | ==خلافت عباسی و [[سقوط]] آن== | ||
پس از [[خلافت امویان]] و [[ضعف]] و در نهایت سرنگونی آنان، [[حکومت]] به | پس از [[خلافت امویان]] و [[ضعف]] و در نهایت سرنگونی آنان، [[حکومت]] به عباسیان ([[بنیعباس]]) که از [[نوادگان]] [[عباس بن عبدالمطلب]] عمومی [[پیامبر]]{{صل}} و از [[بنیهاشم]] بودند، رسید. بنیعباس به کمک [[ابومسلم خراسانی]] و [[ایرانیان]] همیار او (سیاه جامگان) [[خلافت]] را به دست آوردند. اما بعد ابومسلم را کشتند و [[حکومتی]] ظالمتر از [[امویان]] به وجود آوردند. بعدها قیامهایی علیه بنیعباس صورت گرفت که در نهایت [[سرکوب]] شدند. اولین [[خلیفه]] عباسیان [[ابوالعباس]] عبدالله [[سفاح]] و آخرین آنها ابوالحمد عبدالله [[المستعصم]] باالله بوده است. | ||
برخی از [[مورخان]]، سقوط خلافت عباسی به دست مغولان را معلول [[نهضت]] [[ناسیونالیزم ایرانی]] دانستهاند که توسط یک دانشمند [[ایرانی]] طراحی و به مرحله [[اجرا]] گذارده شد. بر مبنای [[روایت]] هولاکو خان در سال (۶۵۶ هـ. ق) به [[تشویق]] [[وزیر]] دانشمند خود [[خواجه نصیرالدین طوسی]] به قصد برافکندن خلافت [[عربی]] به [[بغداد]] [[حمله]] برد و در جریان یک [[خونریزی]] کم سابقه، [[خلیفه عباسی]] را [[عزل]] و سپس به [[قتل]] رسانید. | برخی از [[مورخان]]، سقوط خلافت عباسی به دست مغولان را معلول [[نهضت]] [[ناسیونالیزم ایرانی]] دانستهاند که توسط یک دانشمند [[ایرانی]] طراحی و به مرحله [[اجرا]] گذارده شد. بر مبنای [[روایت]] هولاکو خان در سال (۶۵۶ هـ. ق) به [[تشویق]] [[وزیر]] دانشمند خود [[خواجه نصیرالدین طوسی]] به قصد برافکندن خلافت [[عربی]] به [[بغداد]] [[حمله]] برد و در جریان یک [[خونریزی]] کم سابقه، [[خلیفه عباسی]] را [[عزل]] و سپس به [[قتل]] رسانید. | ||
در این روایت [[تاریخی]] پای وزیر [[شیعه]] [[مذهب]] خلیفه عباسی نیز به میان کشیده میشود و نوعی تبانی پنهانی بین دو [[شخصیت]] نفوذی شیعه که دربار [[مغول]] و [[عباسی]] را همزمان در دست داشتهاند، ترسیم و در نتیجه [[انقراض]] خلافت عباسی به نهضت ملیگرایانه ایرانیان نسبت داده میشود<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۱۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۷۹۲.</ref> | در این روایت [[تاریخی]] پای وزیر [[شیعه]] [[مذهب]] خلیفه عباسی نیز به میان کشیده میشود و نوعی تبانی پنهانی بین دو [[شخصیت]] نفوذی شیعه که دربار [[مغول]] و [[عباسی]] را همزمان در دست داشتهاند، ترسیم و در نتیجه [[انقراض]] خلافت عباسی به نهضت ملیگرایانه ایرانیان نسبت داده میشود<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۱۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۷۹۲.</ref> | ||