هجرت: تفاوت میان نسخه‌ها

هجرت در لغت به‌معنای [[خروج]] از [[دارالکفر]] به [[دارالایمان]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۸۳۳.</ref> و ترک [[وطن]] در [[راه خدا]] است. اصل آن "هَجر" به معنای "مقطوع و قطع ‌شدن"<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۳۴.</ref> یا "ترک چیزی با وجود [[ارتباط]] با آن"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۱، ص۲۴۰.</ref> است. همچنین به‌معنای جدایی، ترک [[وطن]] و دوری از خانمان و [[یاران]]<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج۱۵، ص۲۳۴۱۴؛ صبح الاعشی، ج۳، ص۴۱۷ و ج۶، ص۲۴۰؛ مجمع البحرین، ج۳، ص۴۱۵؛ نهایه ابن اثیر، ج۵، ص۲۴۴.</ref> نیز آمده است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۸۵؛ [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۵۰۶-۵۰۷.</ref>.  

===معنای اصطلاحی===

بیشتر اوقات، مهاجرت‌ها [[زمینه‌ساز]] تحول مهم در [[وضعیت اجتماعی]] و زندگانی [[مهاجران]] بوده است. گاهی هم هجرت [[علمی]] و [[سیاسی]] پیش می‌آید و گاهی هم هجرتِ از [[بدی‌ها]] به [[خوبی‌ها]] و از [[معصیت]] به [[طاعت]] (هجرت انفسی)<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۸۵؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۴۹-۲۵۰.</ref>.