←حاصل پژوهش
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۰۰: | خط ۱۰۰: | ||
==حاصل [[پژوهش]]== | ==حاصل [[پژوهش]]== | ||
حاصل [[کلام]] آن که، دیار مندرج در [[آیه]] ۹۴ [[سوره مبارکه هود]]{{ع}}، مدین، [[همدان]] منطقهای است، که [[حضرت موسی]]{{ع}} از [[مصر]]، به آنجا گریخت و ده سال برای [[شعیب]]. به صورت [[اجیر]]، [[چوپانی]] نمود و با دختر وی [[ازدواج]] کرد. اکنون آن منطقه به صورت استانی در اردن در آمده که مرکز آن شهر معان است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۴.</ref> | حاصل [[کلام]] آن که، دیار مندرج در [[آیه]] ۹۴ [[سوره مبارکه هود]]{{ع}}، مدین، [[همدان]] منطقهای است، که [[حضرت موسی]]{{ع}} از [[مصر]]، به آنجا گریخت و ده سال برای [[شعیب]]. به صورت [[اجیر]]، [[چوپانی]] نمود و با دختر وی [[ازدواج]] کرد. اکنون آن منطقه به صورت استانی در اردن در آمده که مرکز آن شهر معان است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۴.</ref> | ||
==جغرافیای دیار، در [[سوره مبارکه حج]]== | |||
{{متن قرآن|الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ...}}<ref>«همان کسانی که ناحق از خانههای خود بیرون رانده شدند و جز این نبود که میگفتند: پروردگار ما خداوند است و اگر خداوند برخی مردم را به دست برخی دیگر از میان برنمیداشت بیگمان دیرها (ی راهبان) و کلیساها (ی مسیحیان) و کنشتها (ی یهودیان) و مسجدهایی که نام خداوند را در آن بسیار میبرند ویران میشد و بیگمان خداوند به کسی که وی را یاری کند یاری خواهد رساند که خداوند توانمندی پیروز است» سوره حج، آیه ۴۰.</ref>. | |||
در [[آیه]] مورد [[پژوهش]]، واژه دیار، به معنی [[سرزمین]]، بیان شده و آن مکانی است، که عدهای، به ناحق، به دست گروهی زورمند، از آنجا رانده شدند و آواره گردیدند. | |||
ما، در این مقوله میخواهیم روشن نماییم آن مکان، که به طور ابهام ذکر شده، چه محلی بوده است؛ لذا با [[شناخت]] اخراجیها و آوارگان میتوانیم محل مورد اشاره را نیز [[شناسایی]] کنیم. | |||
اکنون، با استفاده از نظر [[مفسرین]] و همچنین با بهرهگیری از [[شأن نزول آیه]] میتوانیم به [[کشف]] مجهول مورد نظر برسیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۵.</ref> | |||
==شأن نزول آیه، کلید محل مشکل== | |||
برخی از محققین مینویسند: «[[کلینی]]، بعد از چهار واسطه، از [[سلام]] [[مستنیر]]، او از [[امام محمد باقر]]{{ع}} نقل مینماید، که فرمود: این آیه، درباره [[رسول خدا]]{{صل}} و علی{{ع}} و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[حمزه]] نازل شده و از آنها به [[حسین بن علی]]{{ع}} کشانیده شد و نیز بعد از پنج واسطه، از [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان، از [[پدر]] بزرگوارش، عین [[حدیث]] نقل گردیده است»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول قرآن، ص۵۴۴.</ref>. برخی از [[علما]] مینویسند: «[[بدیهی]] است [[اقرار به توحید]] و [[یگانگی خدا]] [[افتخار]] است... چیزی نبود که به [[مشرکین]] [[حق]] دهد آنها را از [[خانه]] و زندگیشان بیرون کنند و مجبور به [[هجرت]] از [[مکه]] به [[مدینه]] سازند.».. <ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۱۱۵.</ref>. | |||
برخی از [[علما]] و بزرگان، در [[تفسیر آیه]] مذکور، مرقوم فرمودهاند: «این [[آیه]]... [[مظلومیت]] [[مؤمنین]] را بیان میکند و آن این است، که [[کفار]] بدون هیچگونه [[حق]] و مجوزی ایشان - [[مسلمان]] - را از دیار و وطنشان [[مکه]] بیرون کردند.».. <ref>محمد حسین، طباطبایی، تفسیر المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۸، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۵.</ref> | |||
==حاصل بررسی== | |||
با استفاده از مجموع نظریات [[مفسرین]] به این نتیجه میرسیم. که آنانی که از وطنشان [[اخراج]] شدند، [[مسلمانان]] مکه بودهاند؛ لذا منظور از دیار در آیه مورد بحث، [[شهر]] [[مکه معظمه]] میباشد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۶.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||