تمدن اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

تمدن اسلامی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶

۱۴٬۲۱۵ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲

←‏جهاد و تمدن

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۳۲

ویرایش

@@ خط ۶۶: / خط ۶۶: @@
 ===[[جهاد]] و تمدن===
 بعضی از افراد [[خیال]] می‌کنند که تأسیس یک [[کشور]]، ایجاد یک تمدن، [[نظم]] در [[زندگی]]، [[پیشرفت]] در [[زندگی مادی]] و [[معنوی]] و [[رفاه]] [[مشروع]] برای [[انسان‌ها]]، با جهاد نمی‌سازد و جهاد [[ضد]] اینهاست! در صورتی که بدون جهاد، هیچ چیز به دست [[انسان]] نمی‌آید؛ نه [[دنیا]] و نه [[آخرت]]. بدون جهاد، در مقابل گرگ بی‌دست و پای بیابان هم نمی‌شود ایستاد؛ چه رسد به گرگ‌های بسیار بسیار خطرناک دنیای [[سیاست]] و دنیای [[اقتصاد]] و سرپنجه‌های خونینی که میلیون‌ها انسان را دریدند و نابود کردند و خوردند و بردند!<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بیانات در مراسم صبحگاه لشکر سیدالشهداء{{ع}}، ۲۶/۷/۱۳۷۷.</ref>.<ref>[[عبدالحسین خسروپناه|خسروپناه]] و [[مهدی شاهرخ اصفهانی|شاهرخ اصفهانی]]، [[تمدن اسلامی ۲ - خسروپناه و اصفهانی (مقاله)|مقاله «تمدن اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۳۷۴.</ref>
+==فرایند تحقق [[تمدن]] نوبنیاد [[اسلامی]]==
+امروز [[دنیا]] [[تشنه]] [[حقیقت]] است، تشنه [[اسلام]] است، [[دانشمندان]]، متفکران، انسان‌های با [[وجدان]]، [[روشنفکران]] و [[جوانان]] بخش‌های حساس پیکره [[جوامع]] [[غربی]]، امروز تشنه [[مکتب]] و درسی از [[زندگی]] هستند که آنها را از هزاران [[دشواری]] [[واقعی]] زندگی [[نجات]] دهد. بسیاری از این [[مشکلات]] زندگی، مشکلات واقعی نیست. مشکل واقعی، [[احساس ناامنی]] [[روحی]]، [[تنهایی]]، [[افسردگی]]، [[تزلزل]] و عدم [[اطمینان]] و [[سکینه]] روحی است. اینها مشکلات واقعی [[بشر]] است که در اوج [[ثروت]] و [[شهرت]]، یک نفر را به خودکشی وادار می‌کند. [[جوان]] پولدار و دارای امکانات تنعم و بهره‌برداری از زندگی است؛ اما خودکشی می‌کند. دردی که امروز گریبان جوامع مادی دنیا و تمدن غربی را گرفته است، عدم اطمینان، [[عدم آرامش]] عدم نقطه اتکای روحی، عدم انس و تواصل بین [[انسان‌ها]]، [[احساس]] [[غربت]] و تنهایی، و انکسار است و همه اینها به خاطر دور بودن از اصل و حقیقت خویش و [[اسلام واقعی]] است<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بیانات در دیدار با روحانیون و وعاظ، در آستانه ماه محرم، ۳/۳/۱۳۷۴.</ref>.
+اگر کشوری بتواند در میدان‌های تحرک و [[پیشرفت مادی]] به موفقیت‌هایی دست پیدا کند و توانست [[علم]] و فناوری و [[صنعت]] پیدا کند؛ و یک [[سیاست]] بین‌المللی و یک [[دیپلماسی]] [[قوی]] پیدا کند؛ و [[اقتصاد جامعه]] را سر و سامان دهد؛ و همچنین اگر توانست از منابع [[عظیم]] ثروت در زیر [[زمین]] و روی زمین، اعم از [[معدن]] و [[کشاورزی]] و امثال اینها استفاده کند و از [[سرزمین]] وسیع و متنوع [[خدادادی]] آن استفاده کند؛ و خلاصه، اگر توانست با معیارهای [[پیشرفت]] [[جهانی]] و [[مدنی]] خودش را همراه کند، این اولین [[کشور]] و دولتی خواهد بود که توانسته است پیشرفت مادی را در زیر روشنی چراغ برافروخته [[فضیلت]] و [[معنویت]] به دست آورد؛ این یک تمدن جدید است و در [[تاریخ]] کم سابقه خواهد بود<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بیانات در دیدار با روحانیون و وعاظ، در آستانه ماه محرم، ۳/۳/۱۳۷۴.</ref>.
+امروز دروازه [[آسیا]] به اروپا، دروازه اروپا به آسیا و [[آفریقا]]، آفریقا به اروپا و آسیا، متعلق به [[مسلمانان]] است. این منطقه سوق الجیشی و سرزمین‌های بابرکتی است که امروزه حامل و حاوی امکاناتی چون نفت و گاز و امثال اینهاست که [[بشر]] برای [[تمدن]] خود، به صورت روزمره به آن احتیاج دارد؛ همه در دست مسلمانان می‌باشد، آن هم با برافراشته شدن [[پرچم]] [[اسلام]] در [[قلب]] این منطقه - یعنی در [[ایران]] [[اسلامی]] که امروز قلب و مرکز اصلی دنیای اسلام است – وقت آن رسیده است که دنیای اسلام به خود آید و اسلام را به عنوان [[صراط مستقیم الهی]] و راه [[نجات]] [[انتخاب]] کند و در آن، با [[استحکام]] قدم بردارد، [[اتحاد]] خود را [[حفظ]] کند، شعارهای [[واحدی]] بدهد، [[تبلیغ]] واحدی بکند و راه واحدی را بپیماید<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بیانات در کنفرانس وحدت اسلامی، سالروز میلاد پیامبر اکرم{{صل}} و امام جعفر صادق{{ع}}، ۱/۵/۱۳۷۶.</ref>. این را به حتم می‌دانیم که یک فرایند بزرگی در حال شکل‌گیری است؛ زیرا افق در پیش چشم [[امت اسلامی]] امروز از همیشه روشن‌تر و [[امید]] برای رسیدن به هدف‌هایی که اسلام برای فرد و [[جامعه مسلمان]] ترسیم کرده، از همیشه بیشتر است. اگر امت اسلامی در دو [[قرن]] گذشته دچار [[فروپاشی]] و هزیمت در برابر تمدن مادی غرب و مکتب‌های [[الحادی]] از هر دو نوع [[چپ و راست]] آن بود، اکنون در قرن پانزدهم [[هجری]] این [[مکاتب سیاسی]] و [[اقتصادی]] غربند که پای در گل و دچار [[ضعف]] و فروپاشی و هزیمت‌اند و اسلام با [[بیداری]] مسلمانان و بازیافت [[هویت]] خویش و با مطرح شدن [[اندیشه توحیدی]] و [[منطق]] [[عدالت]] و [[معنویت]]، دور تازه‌ای از [[شکوفایی]] و [[عزت]] خویش را آغاز کرده است.
+کسانی که در گذشته‌ای نه چندان دور [[آیه]] [[یأس]] می‌خواندند و نه تنها اسلام و [[مسلمین]] بلکه اساس معنویت و [[دینداری]] را در برابر [[هجوم]] تمدن غرب، از دست رفته می‌پنداشتند، امروز سر بر افراشتن [[اسلام]] و تجدید [[حیات]] [[قرآن]] و اسلام، و متقابلاً [[ضعف]] و زوال تدریجی آن مهاجمان را به چشم می‌بینند. و با زبان و [[دل]] [[تصدیق]] می‌کنند. تحقق کامل [[وعده الهی]] یعنی [[پیروزی حق بر باطل]] و بازسازی [[امت]] قرآن و [[تمدن نوین اسلامی]] در راه است: {{متن قرآن|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ}}<ref>«خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند وعده داده است که آنان را به یقین در زمین جانشین می‌گرداند -چنان که کسانی پیش از آنها را جانشین گردانید- و بی‌گمان دینی را که برای آنان پسندیده است برای آنها استوار می‌دارد و (حال) آنان را از پس هراس به آرامش بر می‌گرداند؛ (آنان) مرا می‌پرستند و چیزی را شریک من نمی‌گردانند و کسانی که پس از این کفر ورزند نافرمانند» سوره نور، آیه ۵۵.</ref>.
+نشانه این [[وعده]] [[تخلف]] ناپذیر در اولین و مهم‌ترین مرحله، [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی در ایران]] و بنای بلندآوزه [[نظام اسلامی]] بود که [[ایران]] را به پایگاه مستحکمی برای [[اندیشه]] [[حاکمیت]] و تمدن اسلامی تبدیل کرد. سر بر آوردن این پدیده [[معجزه]] آسا، درست در اوج هیاهوی مادی‌گری و اسلام‌ستیزی [[چپ و راست]] [[فکری]] و [[سیاسی]]، و آنگاه [[مقاومت]] و [[استحکام]] آن در برابر ضربات سیاسی و نظامی و [[اقتصادی]] و [[تبلیغاتی]] که از همه سو نواخته می‌شد، در دنیای اسلام امیدی تازه برانگیخت و [[شوری]] در [[دل‌ها]] پدید آورد هرچه [[زمان]] گذشته، این استحکام بیشتر و آن [[امید]] ریشه‌دارتر شده است. در طول سه دهه‌ای که بر این ماجرا می‌گذرد، خاورمیانه و کشورهای [[مسلمان]] [[آسیا]] و [[آفریقا]]، صحنه این هماورد پیروزمندانه است<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، پیام به کنگره عظیم حج، ۱۷/۹/۱۳۸۷.</ref>. ما یک [[انقلاب اسلامی]] داشتیم، بعد [[نظام اسلامی]] تشکیل دادیم، مرحله بعد [[تشکیل دولت اسلامی]] است، مرحله بعد تشکیل [[کشور اسلامی]] است، مرحله بعد تشکیل [[تمدن]] بین الملل [[اسلامی]] است. ما امروز در مرحله [[دولت اسلامی]] و کشور اسلامی قرار داریم؛ تا حدی دولت اسلامی را ایجاد کردیم ولی این کافی نیست، باید به سمت [[زندگی]] [[علوی]] برویم. رفتن به سمت زندگی علوی معنایش این نیست که اگر آن [[روز]] لنگ می‌بستند و راه می‌رفتند، امروز هم لنگ ببندیم و راه برویم؛ باید [[روح زندگی]] علوی - یعنی [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[پارسایی]]، [[پاکدامنی]]، [[بی‌پروایی]] در [[راه خدا]] و میل و [[شوق]] به [[مجاهدت در راه خدا]] - را در خودمان زنده کنیم؛ این اساس کار است، در آن صورت [[کارآمدی]] [[جمهوری اسلامی]] هم مضاعف خواهد شد؛ چون مشکل اساسی‌ای که ممکن است برای نظام اسلامی پیش بیاید، کارآمدی در نگاه جهانی است؛ [[چشم]] همه [[دنیا]] به [[کشور]] ما دوخته شده است که ببیند ما چقدر در [[شعارها]] و اصولی که پایه‌گذاری کرده‌ایم موفق هستیم، اگر ما قدم به قدم [[تحول]] درونی خود را جدی بگیریم و پیش ببریم و [[پایبندی]] خود را به [[ارزش‌ها]] و اصول خود عملاً نشان دهیم، [[کارایی]] و توفیقات ما هم بیشتر خواهد شد، [[اسلام]] ثابت کرده است ظرفیت آن را دارد که [[امت]] خود را به اعتلای [[مدنی]] و [[علمی]] و [[عزت]] و [[قدرت سیاسی]] برساند. [[ایمان]] و [[مجاهدت]] و [[پرهیز]] از [[تفرقه]]، تنها شرط‌های تحقق این [[هدف]] بزرگ است و [[قرآن]] به ما می‌آموزد: {{متن قرآن|وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«و سستی نورزید و اندوهگین مباشید که اگر مؤمن باشید شما برترید» سوره آل عمران، آیه ۱۳۹.</ref> و می‌آموزد: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است» سوره عنکبوت، آیه ۶۹.</ref> و می‌آموزد: {{متن قرآن|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و از خداوند و پیامبرش فرمانبرداری کنید و در هم نیفتید که سست شوید و شکوهتان از میان برود و شکیبا باشید که خداوند با شکیبایان است» سوره انفال، آیه ۴۶.</ref>. اگر این شد، به فضل [[پروردگار]] در طول سال‌های [[آینده]] و ده‌ها سال آینده، چنان بنای [[تمدن]] رفیعی در این جا و بسی جاهای دیگر، شالوده‌ریزی خواهد شد و چنان عظمتی از [[اسلام]] و [[مسلمین]] آشکار خواهد شد که دیگر [[حقیقت]] و واقعیتی برای [[استکبار جهانی]] باقی نخواهد ماند و دیگر استکباری وجود نخواهد داشت و با [[امید]] و [[توکل]] بر [[حضرت حق]] و با [[استعانت]] و [[امداد]] از حضرت ([[بقیة الله الاعظم]] ارواحنافداه) به سوی یک تمدن [[عظیم]] و بین الملل [[اسلامی]] و جهانی خواهیم رفت<ref>حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بیانات در دیدار با مسئولان نظام، ۶/۸/۱۳۸۳.</ref>.<ref>[[عبدالحسین خسروپناه|خسروپناه]] و [[مهدی شاهرخ اصفهانی|شاهرخ اصفهانی]]، [[تمدن اسلامی ۲ - خسروپناه و اصفهانی (مقاله)|مقاله «تمدن اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۳۷۴.</ref>
 == منابع ==