فرات: تفاوت میان نسخه‌ها

|اخلاق اسلامی =

}}

'''فُرات''' نهری در سرزمین [[کربلا]] که حادثه [[عاشورا]] نزدیکی آن اتفاق افتاد و [[امام حسین]]{{ع}} و [[اصحاب]] او را از [[نوشیدن]] [[آب]] آن جلوگیری کردند و آنان لب [[تشنه]] [[شهید]] شدند. فرات در [[روایات اسلامی]] نهری [[مقدس]] به شمار آمده است. [[نوشیدن]] از [[آب]] فرات و [[غسل]] کردن در آن قبل از [[زیارت]] [[امام حسین]]{{ع}} [[مستحب]] است. این نهر پر [[آب]] که هنوز هم در سرزمین [[عراق]] جاری است و به موازات رود دجله به جنوب می‌رود، یادآور آن [[حماسه]] [[عظیم]] عاشورایی و [[فداکاری]] و وفای [[حضرت]] [[اباالفضل]]{{ع}} است که لب [[تشنه]] وارد آن شد، ولی به یاد [[تشنگی]] [[امام حسین]] و [[کودکان]] او از آن ننوشید و کنار نهر [[علقمه]] به [[شهادت]] رسید<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۷۲.</ref>.

==مقدمه==

* [[آب]] فرات و [[خاک]] [[کربلا]]، هر دو یادآور عاشورایند و هر دو، در الهام‌بخشی، مؤثّر و کارساز، و هر دو، مورد [[تشویق]] و [[ترغیب]] [[اهل بیت]] و [[ائمه]]{{عم}}، و هر دو، [[مقدس]] و [[مبارک]] و [[عزیز]]. در [[حدیثی]]، رود فرات و [[رود نیل]]، رودهای [[مؤمن]] به حساب آمده است: {{عربی|«نَهرانِ مؤمنانِ ونَهرانِ کافِران، فالمؤمنان: الفراتُ ونیلُ مصر»}}<ref>وسایل الشیعه، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> و در [[حدیثی]]، فرات، نهری بهشتی به حساب آمده است:  {{عربی|«أَربعه أَنهارٍ من الجنّه: الفرات»}}<ref>وسایل الشیعه، ج ۱۷، ص ۲۱۵.</ref> و چه پاداش‌های [[عظیم]]، بیان شده است برای [[زائران]] [[قبر]] [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} که در فرات، [[وضو]] بگیرند و [[غسل]] کنند و با [[وقار]] و [[آرامش]]، به [[زیارت]] آن [[حضرت]] شرفیاب شوند<ref>وسایل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۷۷، احادیث: ۱، ۳، ۶، ۷، ۸، ۹ و ۱۰.</ref> همچنین، برداشتن کام نوزاد با [[آب]] فرات و چشاندن [[آب]] [[مقدس]] این نهر بهشتی به کودکانی که بناست با [[محبت]] و [[ولایت]] [[خاندان]] [[وحی]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{عم}} بزرگ شوند و [[تربیت]] عاشورایی یابند، امری است که [[دستور]] اکید [[ائمه]]{{عم}} است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۲۵-۲۲۹.</ref>.