اطاعت امام مهدی

ضرورت اطاعت امام مهدی

امام زمان(ع) احیا کنندۀ آموزه‌های نورانی قرآن و معارف پیامبر اکرم و ائمه هدی(ع) است و رهاورد ایشان همان اسلام ناب و معارف والای پیامبر اسلام(ص) است که از خزائن الهی عرضه داشت. به همین دلیل، راه امام عصر(ع) جز راه قرآن و عترت نیست پس، اگر چه ایشان غایب هستند ولی اراده و فرمانشان در میان همۀ خلایق جاری است؛ بنابراین، دستورات حضرت را باید شناخت و فرمان‌هایش را اطاعت کرد. لذا یکی از مواردی که یقینی بوده و در عصر غیبت مورد اتفاق همگان است، این است که باید دستورات امام زمان(ع) شناخته شود و مورد اطاعت قرار گیرد؛ چون امام عصر(ع) احیا کننده آموزه‌های نورانی قرآن و معارف پیامبر اکرم و ائمه هدی(ع) است. باید توجه داشت بزرگ‌ترین مشکلی که در طول تاریخ زندگانی امامان(ع) دیده می‌شود آن است که با وجود محبت به آنها، مردم عملاً از آنها حرف شنوی نداشتند؛ این در حالی است که اگر انسان‌ها خواستار ظهور امام هستند، باید آمادگی عملی و اطاعت پذیری از ایشان را داشته باشند تا رضایت خدای متعال جلب شده و اذن ظهور فرماید^[۱].

راه‌های اطاعت امام زمان(ع)

برای اطاعت امام زمان(ع) راه هایی وجود دارد مانند:

آشنایی با قرآن و آموزه‌های آن به همراه شناخت سیره و معالم اهل بیت(ع)، تا بتوان بدین وسیله آمادگی حضور در محضر امام زمان(ع) را پیدا کرد^[۲].
مراجعه به نایبان خاص در زمان غیبت صغری و نایبان عام در زمان غیبت کبری: به این معنا که پیوند امام(ع) در زمان غیبت با مردم به طور کلی قطع و گسسته نشده است، زیرا در هر دو غیبت، امر سفارت و نیابت وجود داشته و دارد و از طریق نایبان، پیوند امام با مردم برقرار بوده و هست؛ در زمان غیبت صغری نیابت نایبان خاص بوده و در زمان غیبت کبری نیابت نایبان عام، که همان اطاعت فقهای جامع‌الشرایط است^[۳].
پیروی از دستورات و فرمایشات امامان پیشین(ع): از آنجایی که همۀ امامان(ع) نور یگانه‌ای هستند، دستورات و فرموده‌های ایشان نیز یک هدف را دنبال می‌کند؛ بنابراین، در زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست، فرامین امامان دیگر دیگر چراغ راه هدایت است^[۴].

ادله لزوم اطاعت امام زمان(ع)

روایاتی^[۵] وجود دارد که دلیل بر نصرت و اطاعت از امام زمان(ع) است؛ مانند روایتی که امام عصر(ع) به دومین نایب خاص خود فرمودند: «وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ»^[۶] و پیامبر اکرم(ص) در مورد ویژگی یاران حضرت مهدی(ع) فرمودند: «تلاش‌گر و کوشا در پیروی از او هستند»^[۷].^[۸]

نتیجه گیری

با توجه به مطالب بیان شده می‌‌توان نتیجه گرفت وظیفه اصلی انسان منتظِر در اطاعت امام منتظَر(ع)، عبارت است از شناخت آموزه‌های قرآنی، فراگیری گفتار، رفتار و سیره اهل بیت(ع) و نیز مراجعه به نایبان عام یعنی، محدثان و فقهای جامع الشرایط

پرسش مستقیم

وظیفه مسلمانان درباره اطاعت و نصرت امام مهدی چیست؟ (پرسش)

پرسش وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، امام مهدی موجود موعود، ص ۱۹۳-۱۸۹؛ رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱؛ قرائتی، محسن، شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم، ص ۹۳ ـ ۱۰۴؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۷۷.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، امام مهدی موجود موعود، ص ۱۹۳-۱۸۹.
↑ ر.ک: رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰.
↑ ر.ک: سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.
↑ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص ۱۵۹، ح ۴ و ۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین،کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۶۱، باب ۳۴، ح ۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین، کمال الدین، ص ۴۸۴.
↑ «اما حوادثی که پیش می‌آید به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنها حجت و نمایندگان من هستند بر شما و من حجت خدا بر آنهایم»؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۴۸۴.
↑ «كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِه»؛ ‏یوم الخلاص، ص ۲۲۴.
↑ ر.ک: رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۴۶ ـ ۶۳.

[1] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، امام مهدی موجود موعود، ص ۱۹۳-۱۸۹؛ رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱؛ قرائتی، محسن، شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم، ص ۹۳ ـ ۱۰۴؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۷۷.

[2] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، امام مهدی موجود موعود، ص ۱۹۳-۱۸۹.

[3] ر.ک: رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰.

[4] ر.ک: سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.

[5] طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص ۱۵۹، ح ۴ و ۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین،کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۶۱، باب ۳۴، ح ۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰؛ ابن بابویه، محمد بن علی بن حسین، کمال الدین، ص ۴۸۴.

[6] «اما حوادثی که پیش می‌آید به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنها حجت و نمایندگان من هستند بر شما و من حجت خدا بر آنهایم»؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص ۴۸۴.

[7] «كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِه»؛ ‏یوم الخلاص، ص ۲۲۴.

[8] ر.ک: رضایی اصفهانی، محمد علی، مهدویت، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۴۶ ـ ۶۳.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]