جز
جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان') |
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان') |
||
| خط ۸۴: | خط ۸۴: | ||
==دیار، در آیه ۹۴ کجا است؟== | ==دیار، در آیه ۹۴ کجا است؟== | ||
برخی از نویسندگان، در مورد حوزه [[تبلیغی]] [[حضرت شعیب]] مینویسد: «به موجب [[سوره شعراء]]، [[قوم شعیب]]، [[اصحاب ایکه]] بودهاند؛ بنا بر سور دیگر، [[شعیب]] بر [[قوم]] [[مدین]] [[مبعوث]] بوده است.».. <ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۴۰۸.</ref>. | برخی از نویسندگان، در مورد حوزه [[تبلیغی]] [[حضرت شعیب]] مینویسد: «به موجب [[سوره شعراء]]، [[قوم شعیب]]، [[اصحاب ایکه]] بودهاند؛ بنا بر سور دیگر، [[شعیب]] بر [[قوم]] [[مدین]] [[مبعوث]] بوده است.».. <ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۴۰۸.</ref>. | ||
با توجه به آن چه گذشت؛ به این نتیجه میرسیم که حضرت شعیب، در دو حوزه جغرافیایی، [[مأموریت]] داشته، یکی ایکه و دیگری مدین. اما آن قوم، که با [[صیحه]] از بین رفتهاند و از آنان، در [[آیه]] مورد [[پژوهش]]، {{متن قرآن|فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ}} یاد شده است؛ [[مردم]] مدین میباشند و در این مورد، برخی از | با توجه به آن چه گذشت؛ به این نتیجه میرسیم که حضرت شعیب، در دو حوزه جغرافیایی، [[مأموریت]] داشته، یکی ایکه و دیگری مدین. اما آن قوم، که با [[صیحه]] از بین رفتهاند و از آنان، در [[آیه]] مورد [[پژوهش]]، {{متن قرآن|فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ}} یاد شده است؛ [[مردم]] مدین میباشند و در این مورد، برخی از دانشمندان مینویسند: «قوم شعیب، یعنی مردم مدین، نیز سرانجام... بر اثر این [[صیحه آسمانی]]، در [[خانهها]] خود، به رو افتادند و مردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۹، ص۲۱۷-۲۱۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۲.</ref> | ||
==جغرافیای مدین== | ==جغرافیای مدین== | ||
| خط ۱۰۸: | خط ۱۰۸: | ||
==شأن نزول آیه، کلید محل مشکل== | ==شأن نزول آیه، کلید محل مشکل== | ||
برخی از محققین مینویسند: «[[کلینی]]، بعد از چهار واسطه، از [[سلام مستنیر]]، او از [[امام محمد باقر]]{{ع}} نقل مینماید، که فرمود: این آیه، درباره [[رسول خدا]]{{صل}} و علی{{ع}} و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[حمزه]] نازل شده و از آنها به [[حسین بن علی]]{{ع}} کشانیده شد و نیز بعد از پنج واسطه، از [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان، از [[پدر]] بزرگوارش، عین [[حدیث]] نقل گردیده است»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول قرآن، ص۵۴۴.</ref>. برخی از | برخی از محققین مینویسند: «[[کلینی]]، بعد از چهار واسطه، از [[سلام مستنیر]]، او از [[امام محمد باقر]]{{ع}} نقل مینماید، که فرمود: این آیه، درباره [[رسول خدا]]{{صل}} و علی{{ع}} و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[حمزه]] نازل شده و از آنها به [[حسین بن علی]]{{ع}} کشانیده شد و نیز بعد از پنج واسطه، از [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان، از [[پدر]] بزرگوارش، عین [[حدیث]] نقل گردیده است»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول قرآن، ص۵۴۴.</ref>. برخی از دانشمندان مینویسند: «[[بدیهی]] است [[اقرار به توحید]] و [[یگانگی خدا]] [[افتخار]] است... چیزی نبود که به [[مشرکین]] [[حق]] دهد آنها را از [[خانه]] و زندگیشان بیرون کنند و مجبور به [[هجرت از مکه به مدینه]] سازند.».. <ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۱۱۵.</ref>. | ||
برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مذکور، مرقوم فرمودهاند: «این [[آیه]]... [[مظلومیت]] [[مؤمنین]] را بیان میکند و آن این است، که [[کفار]] بدون هیچگونه [[حق]] و مجوزی ایشان - [[مسلمان]] - را از دیار و وطنشان [[مکه]] بیرون کردند.».. <ref>محمد حسین، طباطبایی، تفسیر المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۸، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۵.</ref> | برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مذکور، مرقوم فرمودهاند: «این [[آیه]]... [[مظلومیت]] [[مؤمنین]] را بیان میکند و آن این است، که [[کفار]] بدون هیچگونه [[حق]] و مجوزی ایشان - [[مسلمان]] - را از دیار و وطنشان [[مکه]] بیرون کردند.».. <ref>محمد حسین، طباطبایی، تفسیر المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۸، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۵.</ref> | ||