←منابع
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اوس | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==نسب قوم== بنی زریق از جمله قبایل قحطانی<ref>سمعانی، الانساب، ج۶، ص۲۸۵؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۲۷۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۴۷۱.</re...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
لازم به ذکر است که علاوه بر مردان، [[زنان]] این [[قوم]] هم در شمار پیشتازان [[اسلام در مدینه]] و از [[بیعتکنندگان با رسول خدا]]{{صل}} به شمار رفتهاند که از جمله آنها میتوان از اسامی: أمامة بنت [[عثمان بن خالدة بن مخلد]] [[خواهر]] [[ابوعباده سعد بن عثمان]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۶.</ref>، ام رافع بنت عثمان بن خالدة بن مخلد -خواهر ابوعباده سعد بن عثمان-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۳۲۹.</ref>، ام الحکم فکیهه بنت مطلب بن خالدة بن مخلد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، [[حبیبة]] بنت مسعود بن خالدة (خلده) بن عامر<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، بهیسه بنت [[عمرو بن خالدة بن عامر]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۵۳. در برخی منابع، از او با نام «نفیسه بنت عمرو بن خلدة بن مخلّد» یاد شده است. (ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۲۸۳)</ref>، [[ام قیس]] بنت [[حصن بن خالدة بن مخلد]] -خواهر [[قیس بن حصن]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، ام سعد بنت قیس بن حصن بن خالده<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۰۲.</ref>، [[حبة]] بنت [[عمرو بن حصن بن خالده]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، [[کبشه]] بنت [[فاکه بن قیس بن مخلد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۹۴.</ref>، [[لیلی]] بنت [[ربعی بن عامر بن خالده]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰.</ref>، سنبله بنت [[ماعص بن قیس بن خالده]] -خواهر معاذ و [[عائذ بن ماعص]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰-۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، أنیسه بنت [[معاذ بن ماعص بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۰.</ref>، ام سعد بنت [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، ام ثابت بنت [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۳۰۷.</ref>، ام سهل بنت مسعود بن سعد بن قیس<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref> و [[خوله]] بنت [[مالک بن بشر بن ثعلبه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۲۰.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | لازم به ذکر است که علاوه بر مردان، [[زنان]] این [[قوم]] هم در شمار پیشتازان [[اسلام در مدینه]] و از [[بیعتکنندگان با رسول خدا]]{{صل}} به شمار رفتهاند که از جمله آنها میتوان از اسامی: أمامة بنت [[عثمان بن خالدة بن مخلد]] [[خواهر]] [[ابوعباده سعد بن عثمان]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۶.</ref>، ام رافع بنت عثمان بن خالدة بن مخلد -خواهر ابوعباده سعد بن عثمان-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۳۲۹.</ref>، ام الحکم فکیهه بنت مطلب بن خالدة بن مخلد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، [[حبیبة]] بنت مسعود بن خالدة (خلده) بن عامر<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۸۹؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، بهیسه بنت [[عمرو بن خالدة بن عامر]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۵۳. در برخی منابع، از او با نام «نفیسه بنت عمرو بن خلدة بن مخلّد» یاد شده است. (ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۲۸۳)</ref>، [[ام قیس]] بنت [[حصن بن خالدة بن مخلد]] -خواهر [[قیس بن حصن]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، ام سعد بنت قیس بن حصن بن خالده<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۰۲.</ref>، [[حبة]] بنت [[عمرو بن حصن بن خالده]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، [[کبشه]] بنت [[فاکه بن قیس بن مخلد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۹۴.</ref>، [[لیلی]] بنت [[ربعی بن عامر بن خالده]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰.</ref>، سنبله بنت [[ماعص بن قیس بن خالده]] -خواهر معاذ و [[عائذ بن ماعص]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۰-۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، أنیسه بنت [[معاذ بن ماعص بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۰.</ref>، ام سعد بنت [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref>، ام ثابت بنت [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۶، ص۳۰۷.</ref>، ام سهل بنت مسعود بن سعد بن قیس<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۲۵.</ref> و [[خوله]] بنت [[مالک بن بشر بن ثعلبه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۱؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۲۰.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
===بنی زریق و تعامل با [[دولت نبوی]]{{صل}}=== | |||
پس از [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} به [[مدینه]] و در پی آن [[تشکیل دولت]] [[نبوی]]{{صل}}، بنی زریق در عرصههای مختلف آن، همیار و همگام [[پیامبر]]{{صل}} شدند که از جمله مهمترین این عرصهها میتوان به حضور فعال ایشان در میادین نظامی اشاره کرد. با گشوده شدن عرصه [[جهاد]] و برخورد قهرآمیز نظامی [[رسول خدا]]{{صل}} با [[یهودیان]] و [[کفار]] شبهجزیره، بنی زریق در کنار دیگر [[خویشان]] [[مدنی]] خود از [[قبایل]] [[اوس و خزرج]]، پای ثا[[بت]] [[سپاه]] نبوی{{صل}} در تمامی [[غزوات]] و سرایای حضرت بودند و شهدایی را در جریان این [[جنگها]] و حوادث دوران نبوی{{صل}} -از جمله جنگهای [[بدر]] و [[احد]]- تقدیم [[اسلام]] کردند. بنی حارثیها در [[جنگ بدر]] -نخستین [[جنگ]] بزرگ [[مسلمانان]] با [[مشرکان]]- حضوری گسترده داشتند؛ که این مشارکت [[قوی]]، خود، دلیلی دیگر بر [[اثبات]] پیشتازی این [[قوم]] در [[پذیرش اسلام]] است. [[واقدی]] (م. ۲۰۸ [[هجری]])<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱.</ref> و [[ابن هشام]] (م. ۲۱۸ هجری)<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۰۰.</ref> شمار شرکتکنندگان بنی زریق و [[طوایف]] آن در [[غزوه بدر]] را ۱۶ نفر عنوان کردهاند. هفت نفر از [[بنی مخلد بن عامر بن زریق]]: قیس بن محصن (حصن) بن خالد ابن مخلد، [[ابو خالد حارث بن قیس بن خالد بن مخلد]]، [[جبیر بن إیاس بن خالد بن مخلد]]، [[ابو عباده سعد بن عثمان بن خلدة ابن مخلد]] و برادرش [[عتبة بن عثمان بن خلدة بن مخلد]]، [[ذکوان بن عبد قیس ابن خلدة بن مخلد]]، [[مسعود بن خلدة بن عامر بن مخلد]]. | |||
یک نفر از [[بنی خالد بن عامر بن زریق]]: [[عباد بن قیس بن عامر بن خالد]]. پنج نفر از [[بنی خلدة بن زریق]]: [[اسعد بن یزید بن فاکه بن زید بن خلده]]، فاکه بن بشر (بسر) بن فاکه بن زید بن خلده، [[معاذ بن ماعص بن قیس بن خلده]] و برادرش [[عائذ بن ماعص بن قیس بن خلده]]، [[مسعود بن سعد بن قیس بن خلده]]. و سه نفر از [[بنی عجلان بن عمرو بن عامر بن زریق]]: [[رفاعة بن رافع بن مالک بن عجلان]] و برادرش [[خلاد بن رافع بن مالک بن عجلان]] و [[عبید بن زید بن عامر بن عجلان]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۰۰.</ref>. [[ابن حبان]] (م. ۳۵۴ هجری) هم با حذف چهار نفر از این افراد (قیس بن محصن (حصن)، عتبة بن عثمان بن خلده، ذکوان بن عبد قیس بن خلده و مسعود بن خلدة بن عامر) فهرست مشابهی را ارائه کرده است<ref>ابن حبان، الثقات، ج۱، ص۲۰۲.</ref>. اما به نظر میرسد که [[کاملترین]] لیست از [[حاضران در جنگ بدر]] توسط [[ابن سید الناس]] (م. ۷۳۴ هجری) ارائه شده باشد. او در این فهرست، ۲۲ تن از زرقیها و احلافشان را به شرح زیر در شمار شرکتکنندگان در غزوه بدر ذکر کرده است: [[ذکوان بن عبد قیس]]، [[سعد بن عثمان بن خلده]] و برادرش [[عقبه]] و پسر عموی این دو، [[قیس بن محصن بن خلده]]، [[حارث بن قیس]]، [[جبیر بن ایاس بن خلده]]، [[مسعود بن خلدة بن مخلد]]، [[عباد بن قیس]]، [[رافع بن مالک]] و پسرانش [[رفاعه]]، [[خلاد]]، [[عبید بن زید بن عامر بن عجلان]]، [[عجلان بن نعمان بن عامر]]، [[اسعد بن یزید ابن فاکه]]، [[فاکه بن بشر بن فاکه]]، معاذ و [[عائذ]] پسران [[ماعص بن قیس بن خلدة بن عامر]]، [[مسعود ابن سعد بن قیس بن خلده]]، و از احلافشان از [[بنی مالک]] [[برادر]] حارث [[رافع بن معلی بن لوذان]] و برادرش [[هلال بن معلی]]، [[رافع]]، [[راشد]]، هلال و [[ابو قیس]] [[فرزندان]] معلی<ref>ابن سید الناس، عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ج۱، ص۳۳۰.</ref>. دیگر منابع نیز، به صورت جداگانه از افراد مذکور و اشخاص دیگر به عنوان مشارکتکنندگان زریقی این [[جنگ]] نام بردهاند<ref>منابع دیگر از: قیس بن محصن (حصن) بن خالد ابن مخلد، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۲۹۹؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۳۸۰) ابو خالد حارث بن قیس بن خالد بن مخلد، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۱۱) جبیر بن إیاس بن خالد بن مخلد، (ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۳۳-۲۳۴؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۳۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۳۲۲) ابو عباده سعد بن عثمان بن خلدة ابن مخلد (ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۷؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۵۰۲) و برادرش عتبة (عقبة) بن عثمان بن خلدة بن مخلد، (ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۷۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۵۵۳؛ ج۴، ص۱۴۳) ذکوان بن عبد قیس بن خلدة بن مخلد، (ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۶۶) حارث بن قیس بن خلده، (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۴۴) مسعود بن خلدة بن عامر بن مخلد، (ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۷-۳۵۸؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲) عباد بن قیس بن عامر بن خالد، (ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۳۴۵؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۸۰۶) اسعد بن یزید بن فاکه بن زید بن خلده، (ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۶۵؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۸۲) فاکه بن بشر (بسر- بشیر) بن فاکه بن زید بن خلده، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۲۵۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۲۶۸) معاذ بن ماعص بن قیس بن خلده (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۰۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۴) و برادرش عائذ بن ماعص بن قیس بن خلده، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۰۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۴) مسعود بن سعد بن قیس بن خلده، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۴۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲) رافع بن مالک (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۵) و پسرانش رفاعة بن رافع بن مالک بن عجلان (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۵) و خلاد بن رافع بن مالک بن عجلان (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۵) و مالک بن رفاعة بن رافع بن مالک (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۷۳) عبید و معاذ پسران رفاعة بن رافع بن مالک، (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۸) عبید بن زید بن عامر بن عجلان، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۸؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱۸) مسعود بن خالد یا مسعود بن سعد بن خالد زرقی، (ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۳۸۳) حارثة بن مالک بن غضب زرقی، (ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۱۶۹) انیس بن قتاده، (ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۳۹) سعد بن زید بن فاکه، (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۳؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۹۱؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۹۹) و.... و از احلاف ایشان در این نبرد از بنی معلی بن لوذان، از هلال بن معلی (ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۴، ص۳۸۳) به عنوان زریقیهای حاضر در این نخستین غزوه مهم و بزرگ دوران حیات نبوی{{صل}} نام بردهاند.</ref>. این [[جنگ]]، [[شهادت]] برخی از افراد این [[قوم]] را در پی داشت که نام [[خلاد بن رافع بن مالک بن عجلان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۵۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۶۱۸.</ref> و [[رافع بن معلی]] از احلاف بنی زریق<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۴۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶.</ref> از جمله اسامی ذکر شده از شهدای این [[طایفه]] در این جنگ است. | |||
[[جنگ احد]] نیز از دیگر [[غزوات]] بزرگ دوران [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} بود که جمع زیادی از بنی زریقیها در آن مشارکت داشتند که از جمله ایشان میتوان به اسامی بزرگانی چون: قیس بن محصن (حصن) بن خالد<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۲۹۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۱۴۳.</ref>، [[جبیر بن ایاس بن خلده زرقی]]<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۳۴؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۲۳۳-۲۳۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۳۲۲.</ref>، [[رفاعة بن رافع بن مالک]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۷۳.</ref>، [[عبید بن زید بن عامر]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۳۵.</ref>، [[مسعود بن خلدة بن عامر]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲.</ref>، [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۴۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۳۸۶.</ref>، [[معاذ بن ماعص بن قیس]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۴۱۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۴۲۷.</ref>، [[سعد بن عثمان بن خلده]] و برادرش [[عقبة بن عثمان]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۰۰.</ref> اشاره کرد. سعد بن عثمان و برادرش [[عقبه]] به همراه [[عثمان بن عفان]] از فراریان [[احد]] به شمار آمدهاند؛ چندان که برخی منابع [[نزول آیه]] ۱۵۵ [[آل عمران]] را در [[شأن]] آنها و دیگر فراریان این [[جنگ]] دانستهاند<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۶۰۰. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۵۵۴.</ref>. | |||
پایان این جنگ هم، با [[شهادت]] بعضی از [[رزمندگان]] بنی زریق همراه بود. برخی منابع تعداد شهدای این [[قوم]] در احد را یک نفر گفته، از [[ذکوان بن عبدقیس]] به عنوان تنها [[شهید]] این قوم در این واقعه یاد کردند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۰۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۳۳.</ref>. برخی هم، این عدد را دو تن گفتهاند. از جمله این منابع، [[ابن هشام]] (م. ۲۱۸ [[هجری]]) و [[خلیفة بن خیاط]] (م. ۲۴۰ هجری)اند که از [[ذکوان بن عبدقیس]] و [[عبید بن معلی بن لوذان]] به عنوان شهدای این [[طایفه]] در احد نام بردند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۶ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۱.</ref>. علاوه بر ذکوان بن عبدقیس<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۲؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۰۶؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰.</ref> و [[عبید بن معلی بن لوذان]]<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۳۲۹.</ref>، اسامی [[انیس بن قتاده]]<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۳۹.</ref>، [[ابوعباده سعد بن عثمان بن خلده]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۲۲.</ref> و [[رافع بن مالک]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۶۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۵.</ref> نیز از دیگر نامهای ثبتشده در منابع از شهدای این قوم است. | |||
علاوه بر [[بدر]] و احد، جنگهای [[بنی قریظه]]<ref>ابن سید الناس، عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ج۲، ص۴۳. واقدی سواران سپاه مسلمانان در جنگ بنی قریظه را: «رقاد بن لبید، فروة بن عمرو، ابوعیاش زرقی و معاذ بن رفاعه» معرفی کرده است. (محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۴۹۸)</ref>، [[خندق]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۴۷.</ref>، [[غزوه]] [[غابه]] (ذی قرد)،<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۲.</ref>[[خیبر]]<ref>از جمله این زرقیها، «مسعود بن سعد» بود که در این جنگ به شهادت رسید. (محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۰۰؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۴۶؛ ابن سید الناس، عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ج۲، ص۱۸۶.)</ref> و دیگر جنگهای [[دوران پیامبر]]{{صل}}<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۷۴.</ref> و نیز وقایع بزرگی چون [[صلح حدیبیه]]<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۷۴.</ref> و واقعه [[بئر]] معونه<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۰۰، ۱۳۹۲ و۱۴۱۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۴؛ ج۴، ص۳۸۶ و ۴۲۷؛ ابن سید الناس، عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ج۲، ص۱۲۱.</ref> نیز [[شاهد]] حضور مردانی از بنی زریق بود. در [[ربیع الاول]] [[سال ششم هجرت]] در پی [[غارت]] شتران شیرده [[رسول خدا]]{{صل}} در منطقه «غابه»<ref>موضی نزدیک مدینه به طرف شام که در آن اموالی از اهل مدینه قرار دارد. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۸۲)</ref> توسط [[عیینة بن حصن فزاری]] و گروهی از همراهانش از [[قبیله غطفان]]، که منجر به [[قتل]] [[نگهبان]] [[غفاری]] این شتران و [[اسارت]] همسرش شد، [[پیامبر]]{{صل}} [[یاران]] خود را جمع کردند و آماده [[پیکار]] با [[غطفانیان]] شدند. [[سپاه]] حضرت در ذیقرد، واقع در یک منزلی [[مدینه]] فراهم آمدند و پس از یک [[روز]] توقف، ضمن انجام نبردهایی مختصر با برخی [[متخاصمان]]، پس از پنج روز، موفق به بازپسگیری بخشی از [[اموال]] به [[سرقت]] رفته، شدند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۳۷-۵۴۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۶۱-۶۵.</ref>. معاذ بن ماعص و [[ابوعیاش زرقی]] از جمله زریقیهای نقشآفرین در این پیکار بودند. آنها در این [[جنگ]]، دو تن از ۸ سوار [[سپاه پیامبر]]{{صل}} را تشکیل میدادند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۰۱.</ref>. نقل است که چون [[ابوعیاش]] سوارکار زبدهای نبود، حضرت از او خواست تا اسب خود «جلوه» را به سوارکار خبرهتری بدهد. اما او توصیه رسول خدا{{صل}} را نپذیرفت و خود را [[برترین]] [[مردم]] در سوارکاری دانست و سپس پیش تاخت. اما چند متری فاصله نگرفته بود که از اسب به [[زمین]] افتاد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۴۱-۵۴۲.</ref>. او بعد از این واقعه، اسب خود را به معاذ یا [[عائذ بن ماعص زرقی]] سپرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۰۱-۶۰۲؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. بنی زریق در واقعه مهم دیگر همین سال (یعنی [[سال ششم هجری]]) -که برخی منابع از آن به عنوان «[[غزوه حدیبیه]]» یاد میکنند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۱؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۲؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۸۷؛ ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶۷.</ref>- نیز، حضوری مؤثر داشتند. نقل است که رسول خدا{{صل}} در [[سال ششم هجرت]] [[خواب]] دیدند که وارد [[مکه]] شدهاند و [[مناسک حج]] انجام میدهند. در پی این خواب، حضرت آماده انجام [[حج]] شدند و به [[یاران]] خود فرمودند تا جهت انجام این کار آماده شوند. [[پیامبر]]{{صل}}، شترانی را برای [[قربانی]] تهیه دیدند و پیشاپیش آنها را به [[ذوالحلیفه]] فرستادند و سپس [[عباد بن بشر]] را فرا خواندند و او را به همراه بیست سوار از [[مهاجر]] و [[انصار]] که [[ابوعیاش زرقی]] یکی از آنان بود، به عنوان طلیعه [[سپاه]] گسیل داشتند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref>. | |||
واقعه [[بئر معونه]] هم، دیگر رخداد مهم دوران [[نبوی]]{{صل}} بود که برخی منابع، از مشارکت افرادی از بنی زریق در آن خبر دادهاند. در واقعه بئر معونه -که به [[سال چهارم هجری]] اتفاق افتاده بود- [[ابوبراء بن مالک]]، -[[رئیس قبیله]] [[بنیعامر]]،- همراه با هدایایی نزد پیامبر{{صل}} در [[مدینه]] رفت. [[رسول]] [[خدا]]{{صل}} پذیرش [[هدایا]] را به [[اسلام آوردن]] ابوبَراء مشروط کرد، اما وی، بدون رد یا [[قبول اسلام]] از ایشان خواست چند تن از [[مسلمانان]] را با [[هدف]] [[گسترش اسلام]] نزد [[قبیله]] بنیعامر در نجد بفرستد. وی چون ابراز [[نگرانی پیامبر]]{{صل}} را از پذیرش این پیشنهاد [[مشاهده]] کرد، [[امنیت]] [[مبلغان]] [[مسلمان]] را تضمین کرد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۶؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۴۴-۴۵.</ref>. پس از بازگشت ابوبراء، رسول خدا{{صل}} ۴۰ تن از مبلغان -از جمله مالک و سفیان پسران ثابت از [[بنی حارثة بن حارث]]،-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۲۷۴.</ref> را به [[فرماندهی]] [[مُنذر بن عمرو انصاری]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۶۶؛ ج۲، ص۱۸۴؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۷؛ ابن حبان، الثقات، ج۱، ص۲۳۸.</ref> در صفر سال چهارم هجری و چهار ماه پس از [[غزوه اُحد]]، همراه نامهای خطاب به [[عامر بن طفیل]] -از بزرگان قبیله بنیعامر- به نجد اعزام کرد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۷؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۴۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۲۲۰.</ref>. مبلغان پیامبر{{صل}} با [[راهنمایی]] یکی از مردان بنیسُلیم به نام «مطلب»<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۷.</ref> به [[چاه معونه]] رسیدند. در آنجا، [[حرام بن ملحان]]، [[نامه]] رسول خدا{{صل}} را نزد [[عامر بن طفیل]] برد. باقیمانده افراد نیز در غاری مشرف بر [[چاه]] مستقر شدند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۲۲۲.</ref>. عامر، بدون خواندن نامه در [[رقابت]] با [[ابو براء]]<ref>Muhammad at medina، p۳۱</ref>، حامل نامه پیامبر{{صل}} را به [[شهادت]] رساند و برای از میان بردن [[مبلغان]] از قبیلهاش [[یاری]] خواست؛ اما آنها به سبب تضمین [[ابوبراء]] از یاری او خودداری کردند. از اینرو، عامر با [[یاری خواستن]] از تیرههایی از [[قبیله بنیسلیم]] چون رِعْل، عُصَیه و ذَکوان که پس از کشته شدن طعیمة بن عدی -که مادرش از [[بنیسلیم]] بود،- در [[بدر]]، [[کینه]] [[مسلمانان]] را در [[دل]] داشتند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۸۴-۱۸۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۶، ص۱۰۵.</ref>، مبلغان [[مسلمان]] را که [[مسعود بن سعد بن قیس]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۳۸۶.</ref> و بنا بر گزارشات دیگر، [[مسعود بن خلدة بن عامر]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۳۹۲.</ref> و [[معاذ بن ماعص]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۵۲؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۴۱۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۴۲۷.</ref> و برادرش [[عائذ بن ماعص بن قیس]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۸۰۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۴؛ ابن سید الناس، عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ج۲، ص۱۲۱.</ref> از جمله آنان بودند، غافلگیر کرده، به شهادت رساندند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۷؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۸۴-۱۸۵؛ بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۳۳۸-۳۴۰.</ref>.<ref>مهران اسماعیلی، مقاله «بئر معونه»، پژوهشکده حج و زیارت.</ref> | |||
[[غزوه تبوک]] هم از دیگر عرصههای [[مشارکت جمعی]] از [[مردم]] زریق بود. هر چند در این [[جنگ]]، از حضور مستقیم آنان در این واقعه سخن به میان نیامده، اما از برخی شخصیتهای این [[طایفه]] به عنوان «بکاءون» نام برده شده است. از جمله این «بکاءون»، که [[آیه شریفه]] ۹۲ [[سوره توبه]] در [[شأن]] آنان نازل شد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۹۴.</ref>، میتوان به نام سلمة بن [[صخر]] اشاره داشت<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۹۴؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۸۱؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع، ج۲، ص۴۹.</ref>. وی از جمله کسانی بود که چون [[رسول خدا]]{{صل}}، آهنگ [[تبوک]] فرمود، نزد آن حضرت آمدند و از ایشان تقاضا کردند تا مرکوبی برای ایشان فراهم آوردند. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: مرکوبی نمییابم که شما را بر آن سوار کنم. آنان در حالی که از [[اندوه]] میگریستند، بازگشتند. به همین جهت، [[خداوند]] آیه ۹۲ سوره توبه: {{متن قرآن|وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا۟ وَّأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا۟ مَا يُنفِقُونَ}}<ref>«و نه بر کسانی که چون نزد تو آمدند تا آنان را سوار کنی گفتی چیزی نمییابم تا بر آن سوارتان کنم؛ بازگشتند در حالی که چشمهاشان لبریز از اشک بود از غم اینکه چیزی نمییافتند تا (در این راه) ببخشند» سوره توبه، آیه ۹۲.</ref>. را در شأن آنها نازل فرمود<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۳، ص۱۰۲۴ و ۱۰۷۱؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲۵.</ref>. | |||
علاوه بر [[غزوات]]، سرایای دوران [[حیات پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز [[شاهد]] حضور جمعی از مردان [[بنی زریق بن عامر]] بود که از جمله آن میتوان به [[سریه]] [[ابوسلمة بن عبدالاسد]] در قَطَن<ref>نام کوه معروفی است در سمت چپ وادی الرّمه، که راه مدینه به قصیم از آن میگذرد و با مدینه ۳۳۰ کیلومتر فاصله دارد. (محمد بن محمد بن حسن شراب، المعالم الأثیرة فی السنة والسیرة، ص۲۲۷)</ref> اشاره کرد. آنچه موجب وقوع این سریه شد، آن بود که مردی از [[قبیله]] طَیّ به نام ولید بن [[زهیر]] طائی به [[مدینه]] آمد و به [[خانه]] دامادش [[طلیب بن عمیر]] -که از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} بود،- وارد شد. وی به طلیب خبر داد که «[[طلیحه]]» و «سلمه» [[پسران]] «خُوَیلد» را در حالی ترک کرده است که [[خویشان]] و [[یاران]] خود را برای [[جنگ]] با [[رسول خدا]]{{صل}} فرا خوانده بودند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۱؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة والمتاع، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. پیامبر{{صل}} در اول [[محرم]] [[سال سوم هجرت]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۳۲۰.</ref>، [[ابوسلمه]] را احضار فرمود و پرچمی برای او بست و وی را روانه سرزمینهای [[قبیله بنیاسد]] کرد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۱؛ بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۳۲۰؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۶، ص۳۴.</ref>. ابوسلمه همراه صد و پنجاه نفر که [[خبیب بن یساف]]، [[ابوسبرة بن ابی رهم]]، [[نضر بن حارث ظفری]]، [[ابوعیاش زرقی]]، [[ابوعبیده جراح]] و... از جمله آنان بودند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۰-۳۴۱.</ref>، به سوی [[دشمن]] در [[سرزمین]] طَیّ [[حرکت]] کرد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۱؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۴، ص۶۱.</ref>. او، همان مرد طایی که گزارش [[حمله]] [[بنیاسد]] را آورده بود، به عنوان [[راهنما]] با خود برد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۲؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة والمتاع، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. آنان شب و [[روز]] و از راههای فرعی، به [[سرعت]] حرکت کردند و پیش از آنکه خبر به دشمن برسد، به قَطَن رسیدند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۲؛ بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۳۲۱؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة والمتاع، ج۱، ص۱۸۱.</ref>. در آنجا، [[مسلمانان]] به گلهای از احشام [[مشرکان]] دست یافتند و سه نفر از غلامانی که [[وظیفه]] [[چوپانی]] آنها را بر عهده داشتند به [[اسارت]] گرفتند؛ بقیه ساربانها [[فرار]] کرده، خود را به بنیاسد رساندند و آنان را از حمله مسلمانان باخبر کردند. ساربانها تعداد [[سپاهیان اسلام]] را بسیار زیاد گزارش کردند. بنیاسد از این خبر به [[وحشت]] افتادند و از هر سو رو به فرار نهادند. ابوسلمه به آبگاه این [[قوم]] آمد و دریافت که [[دشمنان]] فرار کردهاند. پس در همان مکان [[اردو]] زد و [[اصحاب]] خود را برای جمعآوری شتران و دیگر دامهای غنیمتی به مناطق اطراف فرستاد<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۲-۳۴۳؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۶ ص۳۴.</ref>. آنها شتران و احشام [[بنی اسد]] را به [[غنیمت]] گرفتند و همراه [[غنایم]] به سوی [[مدینه]] بازگشتند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸-۳۹؛ بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۳۲۱-۳۲۲.</ref>. | |||
علاوه بر میادین نظامی [[کارگزاری]] [[دولت نبوی]]{{صل}} هم از دیگر عرصههای حضور بنی زریق به شمار رفته است. [[عمرو بن سلیم زرقی]] از جمله این [[کارگزاران]] بود که [[پیامبر]]{{صل}} وظیفه دریافت [[زکات]] کنده و حضرموت را به او محول کرده بود<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۵۳۰. ابن حجر، این کارگزار را به نقل از «باوردی»، سلیمان بن عمرو معرفی کرده است. (ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۴۵.)</ref>. همچنین، منابع در ذکر نام دشمنان [[رسول خدا]]{{صل}} این قوم، به نام [[لبید]] بن اعصم [[یهودی]] اشاره کردهاند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۱۵؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۳، ص۲۳۷. نیز صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۳، ص۴۱۰. سمهودی بنا بر روایتی، نام او را «اعصم سهولی» از طایفه بنی زریق و از احلاف یهود عنوان کرده است. (سمهودی، وفاء الوفاء باخبار دار المصطفی، ج۴، ص۲۰)</ref>. لبید از [[خدّام]] رسول خدا{{صل}} بود<ref>بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۷، ص۹۲.</ref> که به تقاضای سران [[یهود]] و در ازای دریافت جایزه، پیامبر{{صل}} را [[سحر]] کرد، اما حضرت، بواسطه [[وحی]] از این واقعه اطلاع یافت و طلسم او را [[باطل]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۵۲؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۳، ص۴۱۰.</ref>. برخی منابع لبید را از [[احلاف]] بنی زریق دانستهاند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۵۲؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۳، ص۴۱۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||