جز
جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان'
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان') |
|||
| خط ۷۹: | خط ۷۹: | ||
اما، درباره واژه دیار در [[آیه]] ۹۴ همین [[سوره مبارکه]] [[مفسرین]]، این مکان را به [[قوم شعیب]] نسبت دادهاند؛ لذا با دانستن حوزه [[تبلیغ]] آن [[حضرت]]، میتوان آن مکان را نیز [[شناسایی]] نمود. | اما، درباره واژه دیار در [[آیه]] ۹۴ همین [[سوره مبارکه]] [[مفسرین]]، این مکان را به [[قوم شعیب]] نسبت دادهاند؛ لذا با دانستن حوزه [[تبلیغ]] آن [[حضرت]]، میتوان آن مکان را نیز [[شناسایی]] نمود. | ||
برخی از | برخی از دانشمندان مینویسند: «[[شعیب]] سومین [[پیغمبر]] عرب است، که نامش در [[قرآن]] ذکر شده... شعیب، از اهالی [[مدین]] بود و مدین شهری است: در [[جزیره العرب]]، بر سر راه شام»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه محمد جواد حجتی، ج۲۰، ص۲۷۹.</ref>. | ||
برخی از نویسندگان، درباره [[حضرت شعیب]]، مینویسند وی از سوی خود: «برای [[اصحاب مدین]] و [[اصحاب ایکه]]... [[نماینده]] فرستاد و آنها را [[دعوت به خدا]] و [[حقیقت]] نمود و آنها [[اطاعت]] نکردند، اصحاب مدین، به [[صیحه جبرئیل]]، یا [[صیحه آسمانی]] هلاک شدند و اصحاب ایکه به [[عذاب]] [[یوم]] الظله نابود شدند. شعیب [[عمر طولانی]] کرد و در نزدیک [[شهر]] شوشتر از [[دنیا]] رفت و همان جا مدفون شد»<ref>حسین، عمادزاده، تاریخ انبیاء از آدم تا خاتم، ص۴۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۱.</ref> | برخی از نویسندگان، درباره [[حضرت شعیب]]، مینویسند وی از سوی خود: «برای [[اصحاب مدین]] و [[اصحاب ایکه]]... [[نماینده]] فرستاد و آنها را [[دعوت به خدا]] و [[حقیقت]] نمود و آنها [[اطاعت]] نکردند، اصحاب مدین، به [[صیحه جبرئیل]]، یا [[صیحه آسمانی]] هلاک شدند و اصحاب ایکه به [[عذاب]] [[یوم]] الظله نابود شدند. شعیب [[عمر طولانی]] کرد و در نزدیک [[شهر]] شوشتر از [[دنیا]] رفت و همان جا مدفون شد»<ref>حسین، عمادزاده، تاریخ انبیاء از آدم تا خاتم، ص۴۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۱.</ref> | ||
| خط ۱۰۹: | خط ۱۰۹: | ||
==شأن نزول آیه، کلید محل مشکل== | ==شأن نزول آیه، کلید محل مشکل== | ||
برخی از محققین مینویسند: «[[کلینی]]، بعد از چهار واسطه، از [[سلام مستنیر]]، او از [[امام محمد باقر]]{{ع}} نقل مینماید، که فرمود: این آیه، درباره [[رسول خدا]]{{صل}} و علی{{ع}} و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[حمزه]] نازل شده و از آنها به [[حسین بن علی]]{{ع}} کشانیده شد و نیز بعد از پنج واسطه، از [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان، از [[پدر]] بزرگوارش، عین [[حدیث]] نقل گردیده است»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول قرآن، ص۵۴۴.</ref>. برخی از [[علما]] مینویسند: «[[بدیهی]] است [[اقرار به توحید]] و [[یگانگی خدا]] [[افتخار]] است... چیزی نبود که به [[مشرکین]] [[حق]] دهد آنها را از [[خانه]] و زندگیشان بیرون کنند و مجبور به [[هجرت از مکه به مدینه]] سازند.».. <ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۱۱۵.</ref>. | برخی از محققین مینویسند: «[[کلینی]]، بعد از چهار واسطه، از [[سلام مستنیر]]، او از [[امام محمد باقر]]{{ع}} نقل مینماید، که فرمود: این آیه، درباره [[رسول خدا]]{{صل}} و علی{{ع}} و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[حمزه]] نازل شده و از آنها به [[حسین بن علی]]{{ع}} کشانیده شد و نیز بعد از پنج واسطه، از [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان، از [[پدر]] بزرگوارش، عین [[حدیث]] نقل گردیده است»<ref>محمد باقر، محقق، نمونه بینات در شأن نزول قرآن، ص۵۴۴.</ref>. برخی از [[علما]] مینویسند: «[[بدیهی]] است [[اقرار به توحید]] و [[یگانگی خدا]] [[افتخار]] است... چیزی نبود که به [[مشرکین]] [[حق]] دهد آنها را از [[خانه]] و زندگیشان بیرون کنند و مجبور به [[هجرت از مکه به مدینه]] سازند.».. <ref>ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۱۱۵.</ref>. | ||
برخی از | برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مذکور، مرقوم فرمودهاند: «این [[آیه]]... [[مظلومیت]] [[مؤمنین]] را بیان میکند و آن این است، که [[کفار]] بدون هیچگونه [[حق]] و مجوزی ایشان - [[مسلمان]] - را از دیار و وطنشان [[مکه]] بیرون کردند.».. <ref>محمد حسین، طباطبایی، تفسیر المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۸، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۷۵.</ref> | ||
==حاصل بررسی== | ==حاصل بررسی== | ||