حجاب

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۴۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

حجاب، پوشش زن در مقابل مردانِ بیگانه و نامحرم. یکی از احکام فقهی اسلام درباره زنان است. از آنجا که ارتباط زن و مرد اگر به صورت کنترل نشده باشد، مفاسد اخلاقی و اجتماعی بسیاری به بار میآورد و عفاف و پاکدامنی را به خطر می‌اندازد، زن باید از غیر از همسر و محارم (که در کتب فقهی معین شده‌اند)، اندام و موهای خود را بپوشاند. محدوده پوشش و کیفیّت آن نیز در رساله‌های عملیه آمده است.

حجاب طبق آیات قرآن و منابع فقهی از احکام قطعی و ضروریّات دین است و در ادیان آسمانی دیگر هم بوده است. از دیرباز هم، به شکل‌های مختلف، زنان چهره و اندام خود را از نگاه مردان اجنبی می‌پوشانده‌اند. در آیاتی از قرآن نیز به زنان دستور داده شده که خود را بپوشانند و زینت‌های خود را نشان ندهند﴿وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ[۱] و به مردان نیز دستور داده شده که چشم خود را از نگاه به نامحرمان ببندند﴿قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ[۲]. رعایت این قانون، موجب سلامت جامعه و استحکام بنیان خانواده‌ها و جلوگیری از مفاسد اخلاقی است و نوعی مصونیّت است، نه محدودیّت. خودآرایی و خودنمایی به قصد جلب توجّه جنس مخالف، گناه است، مگر در محدوده روابط زناشویی[۳].

معناشناسی حجاب

معنای لغوی

"حجاب" از ریشه "ح ـ ج ـ ب" و در لغت به معنای منع کردن و بازداشتن چیزی از چیز دیگر است؛[۴] خواه آن دو چیز از امور مادی یا معنوی باشند.[۵] به حایل و پرده میان دو چیز نیز "حجاب" اطلاق گردیده است.[۶] "ستر" نیز در لغت به معنای پوشش و حجاب است،[۷] با این تفاوت که قصد منع از ورود غیر در مفهوم حجاب نهفته است؛ ولی در "ستر" چنین قصدی گنجانده نشده است[۸] و در اصطلاح فقه اسلامی که از آن در متون فقهی بیشتر با تعبیر "سَتر" یاد شده[۹] عبارت است از پوشش ویژه زن که خود را با آن از نامحرمان می‌پوشاند [۱۰] یا به حالت پوشیده بودن زن در برابر دیگران اطلاق می‌گردد [۱۱] و از این رو به پوشش یا حالت یاد شده، حجاب گفته شده که انسان را از مشاهده بدن زنان منع می‌کند[۱۲].[۱۳]

معنای اصطلاحی

در اصطلاح تاریخ و حدیث اسلامی هر جا نام "آیه حجاب" آمده است، مثلاً گفته شده قبل از نزول آیه حجاب چنان بود و بعد از نزول آیه حجاب چنین شد، مقصود این آیه است که مربوط به زنان پیغمبر است[۱۴][۱۵]. ابن‌خلدون کلمه حجاب را به معنی پرده و حائل - نه پوشش - به کار برده است. استعمال کلمه حجاب در مورد پوشش زنان یک اصطلاح شبه جدید است. در قدیم و مخصوصاً در اصطلاح فقهاء کلمه "ستر" که به معنی پوشش است به کار رفته است. فقهاء چه در کتاب الصلوة و چه در کتاب النکاح که متعرض این مطلب شده‌اند کلمه "ستر" را به کار برده‌اند نه کلمه حجاب را. بهتر این بود که این کلمه عوض نمی‌شد و ما همیشه همان کلمه "پوشش" را به کار می‌بردیم؛ زیرا چنان‌که گفتیم معنی شایع لغت حجاب پرده است، و اگر در مورد پوشش به کار برده می‌شود به اعتبار پشت پرده واقع شدن زن است و همین امر موجب شد که عده زیادی گمان کنند که اسلام خواسته است زن همیشه پشت پرده و در خانه محبوس باشد و بیرون نرود[۱۶]. حجاب هم به معنی پوشیدن است و هم به معنی پرده و حاجب. بیشتر استعمالش به معنی پرده است. این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش می‌دهد که پرده وسیله پوشش است، و شاید بتوان گفت که به حسب اصل لغت هر پوششی حجاب نیست، آن پوشش حجاب نامیده می‌شود که از طریق پشت پرده واقع شدن صورت گیرد. در قرآن کریم در داستان سلیمان، غروب خورشید را این‌طور توصیف می‌کند: ﴿حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ[۱۷]. یعنی تا آن وقتی که خورشید در پشت پرده مخفی شد. پرده حاجب میان قلب و شکم را "حجاب" می‌نامند[۱۸].[۱۹]

لغت‌شناسی

حجاب در قرآن

آیه حجاب

حکمت حجاب

پاسخ به نیاز فطری

ایجاد امنیت

تزکیه و طهارت

پیشینه حجاب

احکام فقهی حجاب

وجوب حجاب

حدود حجاب

حجاب در برابر نامحرم

حجاب در برابر محارم

حجاب در برابر بردگان

حجاب در برابر غیر اولی الاربه

حجاب در برابر نابالغ

حجاب زنان سالخورده

حجاب زنان پیامبر(ص)

حجاب در نماز

حجاب در طواف

وظایف مؤمنان و حکومت درباره حجاب

شبهات حجاب

الهی نبودن حکم حجاب

میل به ریاضت و رهبانیت

ناامنی

استثمار زنان

حسادت

مخالفت با تمدن

سلب آزادی زن

رکود فعالیت‌ها

افزایش التهاب‌ها و حساسیت‌ها

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. «و به زنان مؤمن بگو دیدگان (از نگاه حرام) فرو دارند و پاکدامنی ورزند و زیور خود را آشکار نگردانند مگر آنچه از آن، که خود پیداست و باید روسری‌هایشان را بر گریبان خویش افکنند و زیور خود را آشکار نگردانند جز بر شوهرانشان یا پدرانشان یا پدران شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران شوهرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان (هم آیین) شان یا کنیزهاشان یا مردان وابسته‌ای که نیاز (به زن) ندارند یا کودکانی که از شرمگاه‌های زنان آگاهی ندارند و چنان پا نکوبند که آنچه از زیورشان پوشیده می‌دارند آشکار گردد و همگان ای مؤمنان! به درگاه خداوند توبه کنید، باشد که رستگار گردید» سوره نور، آیه ۳۱.
  2. «به مردان مؤمن بگو دیدگان (از نگاه حرام) فرو دارند و پاکدامنی ورزند، این برای آنان پاک‌تر است، بی‌گمان خداوند از آنچه می‌کنند آگاه است» سوره نور، آیه ۳۰.
  3. محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی.
  4. مقاییس اللغه، ج ۲، ص ۱۴۳؛ المصباح، ج ۲، ص ۱۲۱؛ التحقیق، ج ۲، ص ۱۶۶ - ۱۶۷، "حجب".
  5. التحقیق، ج ۲، ص ۱۶۷.
  6. القاموس المحیط، ج ۱، ص ۵۲؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص ۲۹۸؛ مجمع البحرین، ج ۱، ص ۴۵۵، "حجب".
  7. الصحاح، ج ۱، ص ۱۰۷؛ لسان العرب، ج ۱، ص ۲۹۸؛ مجمع البحرین، ج ۱، ص ۴۵۵، "حجب".
  8. الفروق اللغویه، ص ۱۷۶؛ معجم لغة الفقهاء، ص ۱۷۴.
  9. مصطلحات الفقه، ص ۲۹۴؛ معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص ۲۲۵.
  10. جواهرالکلام، ج ۸، ص ۱۶۳؛ الموسوعة الفقهیه، ج ۲۴، ص ۱۷۴.
  11. فرهنگ فقه، ج ۲، ص ۲۸۲.
  12. معجم المصطلحات، ج ۱، ص ۵۵۰.
  13. عزیزی علویجه، مصطفی، مقاله «حجاب»، دائرة المعارف قرآن کریم، ج۱۰.
  14. رجوع شود به صحیح مسلم، جلد ۴، ص۱۴۸–۱۵۱.
  15. مسئله حجاب، ص۸۱.
  16. مسئله حجاب، ص۷۹.
  17. «تا (از دیدگانش) پنهان شدند» سوره ص، آیه ۳۲.
  18. مسئله حجاب، ص۷۸.
  19. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۳۳۷.