←منابع
(←منابع) |
|||
| خط ۲۸۶: | خط ۲۸۶: | ||
برخی از بزرگان نیز در مورد [[ارض]] مذکور، در [[آیه]]، در [[تفسیر]] [[شریف]] [[المیزان]]<ref>تفسیر المیزان، ص۱۴۸، ج۳۲</ref> مینویسد: «منظور از این سرزمین خیبر و یا آن اراضی است، که [[خداوند]]، بدون [[جنگ]]، [با بنی قریظه] نصیب [[مسلمانان]] کرد و اما این که بعضی گفتهاند؛ مقصود هر زمینی است، که تا [[روز قیامت]]، به دست مسلمانان فتح شود؛ و یا خصوص [[زمین]] [[مکه]] و یا زمین [[روم]] و [[فارس]] است، [[تفسیری]] است که [[سیاق]] دو آیه مورد بحث، با آن نمیسازد». | برخی از بزرگان نیز در مورد [[ارض]] مذکور، در [[آیه]]، در [[تفسیر]] [[شریف]] [[المیزان]]<ref>تفسیر المیزان، ص۱۴۸، ج۳۲</ref> مینویسد: «منظور از این سرزمین خیبر و یا آن اراضی است، که [[خداوند]]، بدون [[جنگ]]، [با بنی قریظه] نصیب [[مسلمانان]] کرد و اما این که بعضی گفتهاند؛ مقصود هر زمینی است، که تا [[روز قیامت]]، به دست مسلمانان فتح شود؛ و یا خصوص [[زمین]] [[مکه]] و یا زمین [[روم]] و [[فارس]] است، [[تفسیری]] است که [[سیاق]] دو آیه مورد بحث، با آن نمیسازد». | ||
به هر تقدیر، با توجه به اسناد مذکور؛ ارض مندرج، در آیه مورد تحقیق، محلی است، به نام خیبر که متعلق به یهود بنی قریظه بوده است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۹۰.</ref> | به هر تقدیر، با توجه به اسناد مذکور؛ ارض مندرج، در آیه مورد تحقیق، محلی است، به نام خیبر که متعلق به یهود بنی قریظه بوده است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۹۰.</ref> | ||
==جغرافیای [[ارض]]، در [[سوره مبارکه فصلت]]== | |||
{{متن قرآن|فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ...}}<ref>«و اما (قوم) عاد در زمین به نادرستی گردنکشی کردند و گفتند: چه کسی از ما توانمندتر است؟ و آیا ندیدند که خداوندی که آنان را آفریده از آنان توانمندتر است؟ و آنان آیات ما را انکار میکردند» سوره فصلت، آیه ۱۵.</ref>. | |||
واژه ارض چهارده بار، در سوره مبارکه فصلت بیان شده، که سه مورد آن اشاره به مطلق [[زمین]] است و تنها یک بار آن منظور، از ارض قطعهای از کل زمین میباشد، که ما در این گفتار ضمن [[شناخت]] آن بخش از زمین: جغرافیای آن را هم، توضیح خواهیم داد. | |||
در [[آیه]] مذکور، واژه ارض، که با الف و [[لام]]، به صورت {{متن قرآن|الْأَرْضِ}} = سر زمین آمده، معرفه بودن آن را میرساند و فحوای آیه، نیز مؤید این مطلب است، که این [[سرزمین]]، مربوط به قومی، به نام عاد میباشد، که با شناخت آن [[طایفه]]، میتوان سرزمین آنان را شناخت.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۹۳.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||