بحث:امامت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۵٬۰۰۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۴
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱۹۵: خط ۱۹۵:
#بر فرض این که کشتی فقط به هنگام شب حرکت کند باز هم هر ستاره‌ای نمی‌تواند راهنمای آن باشد.
#بر فرض این که کشتی فقط به هنگام شب حرکت کند باز هم هر ستاره‌ای نمی‌تواند راهنمای آن باشد.
حاصل آنکه براساس [[حدیث سفینه]]، پذیرش [[امامت اهل بیت پیامبر]]{{صل}} تنها راه نجات است. و این موضوع بیان گر [[اصل دین]] بودن مسأله [[امامت]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۰۹۹.</ref>
حاصل آنکه براساس [[حدیث سفینه]]، پذیرش [[امامت اهل بیت پیامبر]]{{صل}} تنها راه نجات است. و این موضوع بیان گر [[اصل دین]] بودن مسأله [[امامت]] است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۰۹۹.</ref>
==[[حدیث]] چهارم==
{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‌: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَا مَحْيَايَ وَ يَمُوتَ مَمَاتِي وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ فَلْيَتَوَالَ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي وَ لْيَقْتَدِ بِأَهْلِ بَيْتِي فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي وَ رُزِقُوا فَهْمِي وَ عِلْمِي فَوَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي الْقَاطِعِينَ مِنْهُمْ صِلَتِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>حلیة الاولیاء، ج۱، ص۸۶؛ تاریخ دمشق، ج۴۲، ص۲۴۰.</ref>؛
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: هر کس شاد می‌شود به این که زندگیش مثل [[زندگی]] من و مرگش مانند [[مرگ]] من باشد و در [[بهشت]] عدنی که [[خدای تعالی]] آن را کاشته است، ساکن شود باید از علی [[پیروی]] کند و [[دوستداران]] او را [[دوست]] بدارد پس از من و پس از من به [[اهل]] بیتم [[اقتدا]] کند؛ زیرا ایشان [[اهل بیت]] من هستند و از [[طینت]] من [[خلق]] شده‌اند و از [[فهم]] و [[علم]] من روزی داده شده‌اند پس وای بر کسانی از امتم که [[فضیلت]] ایشان را [[تکذیب]] کنند و صلۀ مرا در مورد ایشان قطع کنند، [[خداوند]] شفاعتم را به ایشان نمی‌رساند.
از این حدیث به خوبی استفاده می‌شود که اهل بیت رسول خدا [[صلوات]] [[الله]] علیهم اجمعین ادامه ایشان هستند، از طینت ایشان خلق شده‌اند، و بدین ترتیب خلأ فقدان [[رسول الله]]{{صل}} را پر می‌کنند و باید [[مقتدا]] باشند چنان که رسول خدا{{صل}} مقتدا بود. خداوند فهم و [[علم رسول الله]]{{صل}} را به ایشان عطا فرموده است لذا شایسته اطاعتند. [[اطاعت]] از ایشان تنها راه [[نجات]] و عدم [[متابعت]] از ایشان موجب [[بدبختی]] است. صلۀ رسول خدا{{صل}} با صلۀ اهل بیت ایشان{{عم}} محقق می‌شود و قطع کنندگان این [[صله]] از [[شفاعت پیامبر]]{{صل}} محرومند.
در [[تفاسیر شیعه]] و [[سنی]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى}}<ref>«و زودا که پروردگارت به تو (اختیار میانجیگری) ببخشد و تو خرسند گردی» سوره ضحی، آیه ۵.</ref> آمده است که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به قدری [[گناهکاران]] [[امت]] خویش را [[شفاعت]] خواهند کرد تا آنکه [[راضی]] و [[خشنود]] گردد<ref>ر.ک: البرهان، ج۵، ص۶۸۳؛ تفسیر کبیر، ج۳۱، ص۱۹۴؛ معالم التنزیل بغوی، ج۵، ص۲۶۷؛ الکشف والبیان، ج۱۰، ص۲۲۴؛ الدر المنثور، ج۶، ص۳۶۱، و تفاسیر دیگر در ذیل سوره ضحی آیه ۵.</ref>.
به تصریح [[روایات شیعه]]<ref>رسائل المرتضی، ج۱، ص۱۵۱؛ الکافی حلبی، ص۴۶۹ و منابع دیگر.</ref> و [[سنی]] [[شفاعت پیامبر]] [[اکرم]]{{صل}} شامل [[اهل]] کبائر نیز خواهد شد. [[طبرانی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل می‌کند:
{{متن حدیث|شَفَاعَتِي لِأَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي‌}}<ref>التاریخ الکبیر، ج۱، ص۱۷۰، حدیث ۵۰۹؛ المعجم الاوسط، ج۴، ص۴۳؛ کنز العمال، ج۱۴، ص۳۹۸، حدیث ۳۹۰۵۵.</ref>؛
[[شفاعت]] من برای اهل کبائر از امتم می‌باشد.
با این همه به تصریح [[حدیث]] مورد بحث، عدم [[متابعت]] از [[اهل بیت]]{{عم}} گناهی است که هرگز بخشیده نمی‌شود، و شفاعت رسول خدا{{صل}} [[منکران ولایت]] و [[مقتدا]] بودن اهل بیت{{عم}} را شامل نمی‌گردد. با توجه به این نکته روشن است که [[امامت]]، از [[اصول دین]] است و [[انکار]] آن انکار یکی از اصول دین و گناهی نابخشودنی است.<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۳۱۷.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۸۰٬۲۸۹

ویرایش