زمین در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←ارض
(←ارض) |
|||
| خط ۳۷۴: | خط ۳۷۴: | ||
در [[آیه]] قبلی «[[شکوه]] و گلایههای بنی اسرائیل را از مشکلاتی که بعد از [[قیام]] موسی با آن دست به گریبان بودند منعکس میسازد»<ref>تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۷۲.</ref>. | در [[آیه]] قبلی «[[شکوه]] و گلایههای بنی اسرائیل را از مشکلاتی که بعد از [[قیام]] موسی با آن دست به گریبان بودند منعکس میسازد»<ref>تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۷۲.</ref>. | ||
این آیه بنی اسرائیل را [[امیدوار]] میسازد که بر [[دشمنان]] [[پیروز]] خواهند شد و بر «[[مصر]]» [[تسلط]] خواهند یافت.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۶.</ref> | این آیه بنی اسرائیل را [[امیدوار]] میسازد که بر [[دشمنان]] [[پیروز]] خواهند شد و بر «[[مصر]]» [[تسلط]] خواهند یافت.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۶.</ref> | ||
==[[ارض]]== | |||
{{متن قرآن|وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ...}}<ref>«و قومی را که (از سوی فرعونیان) ناتوان شمرده میشدند وارث شرق و غرب آن سرزمین کردیم که در آن برکت نهاده بودیم و سخن نیکوی پروردگارت درباره بنی اسرائیل به خاطر شکیبی که ورزیدند راست آمد و آنچه را فرعون و قومش میساختند و آنچه را بر میافراختند زیر و زبر» سوره اعراف، آیه ۱۳۷.</ref>. | |||
===[[لطف خدا]] افول ندارد=== | |||
روی صحبت این آیه با بنی اسرائیل است. یعنی میخواهد بفهماند که شما قومی [[ضعیف]] شده بودید ولی شما را [[وارث]] باختر و خاور [[سرزمین]] گردانیدیم. | |||
[[مفسران]] برای پاسخ به این سؤال که این مشارق و مغارب [[زمین]] کجا بوده است به [[گفتگو]] پرداختهاند. از جمله برخی از [[علما]] مینویسند؛ تعبیر به {{متن قرآن|مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا}} «مشرقها و مغربهای زمین» اشاره به سرزمینهای کوچک، مشرقها و مغربهای مختلف و به تعبیر دیگر افقهای متعدداند، اما یک سرزمین پهناور حتماً [[اختلاف]] افق و مشرقها و مغربها به خاطر خاصیت کرؤیت زمین - خواهد داشت به همین دلیل است که این تعبیر را کنایه از وسعت سرزمین فراعنه گرفتیم»<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۹۳.</ref>. | |||
برخی عبارت {{متن قرآن|بَارَكْنَا فِيهَا}} در این آیه را که پس از {{متن قرآن|مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا}} آمده به [[مکه]] هم تعمیم دادهاند. ولی به نظر ما مکه در این آیه مد نظر نیست گیرم که به صفت زمین پربرکت هم مزین شده است چون اینجا [[گفتگو]] از [[سرزمین]] فراعنه است. در این خصوص هم جای حرف وجود دارد. برخی از [[علما]] میگویند: «جمله {{متن قرآن|بَارَكْنَا فِيهَا}} اشاره به [[آبادی]] فوق العاده این منطقه، یعنی [[مصر]] و [[شام]] است هم در آن [[زمان]] و هم در این زمان از مناطق پر [[برکت]] [[دنیا]] محسوب میشود و به طوری که بعضی از [[مفسران]] نوشتهاند در آن [[روز]] [[کشور]] فراعنه به قدری وسعت داشت که سرزمین [[شامات]] را هم در بر میگرفت»<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۳۹۳.</ref>. | |||
به نظر ما بعید نیست که مشارق و مغارب؛ «[[غرب]] و [[شرق]] مصر و [[فلسطین]]» را در بر میگیرد زیرا [[بنی اسرائیل]] به خاطر [[استقامت]]، به [[پیروزی]] رسید و از مصر خارج شده و سرزمین فلسطین را به [[ارث]] برد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۷.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||