جز
جایگزینی متن - 'علل' به 'علل'
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'علل' به 'علل') |
||
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
===[[توحید افعالی]]=== | ===[[توحید افعالی]]=== | ||
توحید در [[افعال]] عبارت است از اینکه مؤثر و فاعل [[حقیقی]] در [[نظام]] موجودات منحصراً ذات او است. هر فاعل و مؤثری به خواست او و به [[مشیّت]] او فاعل و مؤثر است. هیچ موجودی اعمّ از مجرد یا مادی. با [[اراده]] یا بیاراده از خود [[استقلال]] ندارد. نظام علّت و معلول تنها مجرای اراده و مشیّت ذات [[حقّ]] است، هستی [[ملک]] او است و او در ملک خویش [[شریک]] ندارد. {{متن قرآن|لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ میدار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref><ref>خدمات متقابل اسلام و ایران، ص۲۲۳.</ref>. | توحید در [[افعال]] عبارت است از اینکه مؤثر و فاعل [[حقیقی]] در [[نظام]] موجودات منحصراً ذات او است. هر فاعل و مؤثری به خواست او و به [[مشیّت]] او فاعل و مؤثر است. هیچ موجودی اعمّ از مجرد یا مادی. با [[اراده]] یا بیاراده از خود [[استقلال]] ندارد. نظام علّت و معلول تنها مجرای اراده و مشیّت ذات [[حقّ]] است، هستی [[ملک]] او است و او در ملک خویش [[شریک]] ندارد. {{متن قرآن|لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ میدار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref><ref>خدمات متقابل اسلام و ایران، ص۲۲۳.</ref>. | ||
[[توحید افعالی]]، یعنی [[درک]] و شناختن اینکه [[جهان]]، با همه [[نظامات]]، [[سنن]]، | [[توحید افعالی]]، یعنی [[درک]] و شناختن اینکه [[جهان]]، با همه [[نظامات]]، [[سنن]]، علل، معلولات، اسباب و مسبّبات فعل او و کار او ناشی از [[اراده]] اوست<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۱۰۳.</ref>. | ||
یعنی نه تنها همه ذاتها، بلکه همه [[کارها]] (حتی کارهای [[انسان]]) به [[مشیّت]] و [[اراده خداوند]] است و به نحوی خواسته ذات [[مقدّس]] اوست<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۸۹.</ref> | یعنی نه تنها همه ذاتها، بلکه همه [[کارها]] (حتی کارهای [[انسان]]) به [[مشیّت]] و [[اراده خداوند]] است و به نحوی خواسته ذات [[مقدّس]] اوست<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۸۹.</ref> | ||