←وارستگیهای امیرالمؤمنین{{ع}}
| خط ۶۷: | خط ۶۷: | ||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ سَمِعْنَا لِأَمْرِكَ، وَ أَطَعْنَا وَ اتَّبَعْنَا صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ، فَاهْدِنَا رَبَّنَا، لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ الْهُدَى عَنْ طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ لِأَنْعُمِكَ}}؛ خدایا! فرمانت را شنیدیم و اطاعت کردیم و راه راست تو را پیمودیم. پس ای پروردگار ما، ما را [[هدایت]] کن و دلهایمان را پس از هدایت، از اطاعتت منحرف مگردان و ما را از سپاسگزاران نعمتهایت قرار ده!<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۵۹.</ref> | {{متن حدیث|اللَّهُمَّ سَمِعْنَا لِأَمْرِكَ، وَ أَطَعْنَا وَ اتَّبَعْنَا صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ، فَاهْدِنَا رَبَّنَا، لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ الْهُدَى عَنْ طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ لِأَنْعُمِكَ}}؛ خدایا! فرمانت را شنیدیم و اطاعت کردیم و راه راست تو را پیمودیم. پس ای پروردگار ما، ما را [[هدایت]] کن و دلهایمان را پس از هدایت، از اطاعتت منحرف مگردان و ما را از سپاسگزاران نعمتهایت قرار ده!<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۵۹.</ref> | ||
=== | ===[[وارستگیهای امیرالمؤمنین]]{{ع}}=== | ||
{{متن حدیث|وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَزَلْ لِلْهَوَى مُخَالِفاً وَ لِلتُّقَى مُحَالِفاً وَ عَلَى كَظْمِ الْغَيْظِ قَادِراً وَ عَنِ النَّاسِ غَافِراً عَافِياً وَ إِذَا عُصِيَ اللَّهُ سَاخِطاً وَ إِذَا أُطِيعَ اللَّهُ رَاضِياً وَ بِمَا عَهِدَ إِلَيْكَ عَامِلًا رَاعِياً لِمَا اسْتُحْفِظْتَ حَافِظاً مَا اسْتُودِعْتَ مُبَلِّغاً مَا حُمِّلْتَ مُنْتَظِراً مَا وَعَدْتَ}}؛ و گواهی میدهم که تو همواره با هوای نفست مخالف، و با [[تقوا]] هم [[پیمان]]، و بر [[فروخوردن خشم]]، توانا، و [[عفو]] کننده [[مردم]] بودی. و چون [[خدا]] [[نافرمانی]] میشد، [[خشمگین]]، و چون خدا [[اطاعت]] میشد، [[خشنود]] میشدی؛ به آنچه خدا با تو پیمان بست، عمل کننده، و برای آنچه حفاظتش را به عهده داشتی مراقب، و آنچه را به تو سپرده بودند نگاهدار بودی؛ آنچه را بر دوشت نهادند، به مقصد رساندی و آنچه را [[وعده]] داده شدی، [[انتظار]] کشیدی.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۵۹.</ref> | {{متن حدیث|وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَزَلْ لِلْهَوَى مُخَالِفاً وَ لِلتُّقَى مُحَالِفاً وَ عَلَى كَظْمِ الْغَيْظِ قَادِراً وَ عَنِ النَّاسِ غَافِراً عَافِياً وَ إِذَا عُصِيَ اللَّهُ سَاخِطاً وَ إِذَا أُطِيعَ اللَّهُ رَاضِياً وَ بِمَا عَهِدَ إِلَيْكَ عَامِلًا رَاعِياً لِمَا اسْتُحْفِظْتَ حَافِظاً مَا اسْتُودِعْتَ مُبَلِّغاً مَا حُمِّلْتَ مُنْتَظِراً مَا وَعَدْتَ}}؛ و گواهی میدهم که تو همواره با هوای نفست مخالف، و با [[تقوا]] هم [[پیمان]]، و بر [[فروخوردن خشم]]، توانا، و [[عفو]] کننده [[مردم]] بودی. و چون [[خدا]] [[نافرمانی]] میشد، [[خشمگین]]، و چون خدا [[اطاعت]] میشد، [[خشنود]] میشدی؛ به آنچه خدا با تو پیمان بست، عمل کننده، و برای آنچه حفاظتش را به عهده داشتی مراقب، و آنچه را به تو سپرده بودند نگاهدار بودی؛ آنچه را بر دوشت نهادند، به مقصد رساندی و آنچه را [[وعده]] داده شدی، [[انتظار]] کشیدی.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۵۹.</ref> | ||