←امام المتقین
| خط ۱۵۹: | خط ۱۵۹: | ||
{{متن حدیث|شَهِدْتَ مَعَ النَّبِيِّ {{صل}} جَمِيعَ حُرُوبِهِ وَ مَغَازِيهِ، تَحْمِلُ الرَّايَةَ أَمَامَهُ، وَ تَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدَّامَهُ، ثُمَّ لِحَزْمِكَ الْمَشْهُورِ، وَ بَصِيرَتِكَ بِمَا فِي الْأُمُورِ، أَمَّرَكَ فِي الْمَوَاطِنِ، وَ لَمْ يَكُ عَلَيْكَ أَمِيرٌ}}؛ در همه جنگها و نبردهای پیامبر {{صل}} با او بودی و [[پرچم]] را پیشاپیش او حمل میکردی و در جلوی او [[شمشیر]] میزدی. سپس تو را به خاطر [[دوراندیشی]] مشهور و بینشت در امور، در معرکهها [[فرمانده]] کرد و کسی بر تو فرمانده نبود.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۷۴.</ref> | {{متن حدیث|شَهِدْتَ مَعَ النَّبِيِّ {{صل}} جَمِيعَ حُرُوبِهِ وَ مَغَازِيهِ، تَحْمِلُ الرَّايَةَ أَمَامَهُ، وَ تَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدَّامَهُ، ثُمَّ لِحَزْمِكَ الْمَشْهُورِ، وَ بَصِيرَتِكَ بِمَا فِي الْأُمُورِ، أَمَّرَكَ فِي الْمَوَاطِنِ، وَ لَمْ يَكُ عَلَيْكَ أَمِيرٌ}}؛ در همه جنگها و نبردهای پیامبر {{صل}} با او بودی و [[پرچم]] را پیشاپیش او حمل میکردی و در جلوی او [[شمشیر]] میزدی. سپس تو را به خاطر [[دوراندیشی]] مشهور و بینشت در امور، در معرکهها [[فرمانده]] کرد و کسی بر تو فرمانده نبود.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۷۴.</ref> | ||
=== | === امام المتقین === | ||
{{متن حدیث|وَ كَمْ مِنْ أَمْرٍ صَدَّكَ عَنْ إِمْضَاءِ عَزْمِكَ فِيهِ الْتُّقَى، وَ اتَّبَعَ غَيْرُكَ فِي نَيْلِهِ الْهَوَى، فَظَنَّ الْجَاهِلُونَ أَنَّكَ عَجَزْتَ عَمَّا إِلَيْهِ انْتَهَى، ضَلَّ وَ اللَّهِ الظَّانُّ لِذَلِكَ وَ مَا اهْتَدَى وَ لَقَدْ أَوْضَحْتَ مَا أَشْكَلَ مِنْ ذَلِكَ لِمَنْ تَوَهَّمَ وَ امْتَرَى بِقَوْلِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ: قَدْ يَرَى الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِيلَةِ وَ دُونَهَا حَاجِزٌ مِنْ تَقْوَى اللَّهِ، فَيَدَعُهَا رَأْيَ الْعَيْنِ، وَ يَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لَا جَرِيحَةَ لَهُ فِي الدِّينِ، صَدَقْتَ وَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ}}؛ چه بسیار که [[تقوا]] تو را از اجرای تصمیمت بازداشت؛ ولی غیر تو برای دستیابی بدان، از [[هوا و هوس]] خویش [[پیروی]] کرد. از اینرو، [[جاهلان]] پنداشتند که تو در آنچه اتفاق افتاد، [[ناتوان]] بودی. به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که چنین پنداشت، [[گمراه]] شد و ره نیافت و تو خود - که [[درود خدا]] بر تو باد! - با این سخنت که فرمودی: «[[بینا]] و [[آگاه]] به امور میداند چگونه [[حیله]] کند؛ اما [[تقوای الهی]] مانع اوست. پس، دیده را نادیده میگیرد؛ اما آنکه پروای [[دین]] ندارد، از آن [[فرصت]]، [[سوء]] استفاده میکند»، هرچه را در این میان مبهم بود، برای آنان که دچار توهم و تردید بودند، توضیح دادی. تو راست گفتی و [[باطل]] اندیشان زیانکارند.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۷۵.</ref> | {{متن حدیث|وَ كَمْ مِنْ أَمْرٍ صَدَّكَ عَنْ إِمْضَاءِ عَزْمِكَ فِيهِ الْتُّقَى، وَ اتَّبَعَ غَيْرُكَ فِي نَيْلِهِ الْهَوَى، فَظَنَّ الْجَاهِلُونَ أَنَّكَ عَجَزْتَ عَمَّا إِلَيْهِ انْتَهَى، ضَلَّ وَ اللَّهِ الظَّانُّ لِذَلِكَ وَ مَا اهْتَدَى وَ لَقَدْ أَوْضَحْتَ مَا أَشْكَلَ مِنْ ذَلِكَ لِمَنْ تَوَهَّمَ وَ امْتَرَى بِقَوْلِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ: قَدْ يَرَى الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِيلَةِ وَ دُونَهَا حَاجِزٌ مِنْ تَقْوَى اللَّهِ، فَيَدَعُهَا رَأْيَ الْعَيْنِ، وَ يَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لَا جَرِيحَةَ لَهُ فِي الدِّينِ، صَدَقْتَ وَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ}}؛ چه بسیار که [[تقوا]] تو را از اجرای تصمیمت بازداشت؛ ولی غیر تو برای دستیابی بدان، از [[هوا و هوس]] خویش [[پیروی]] کرد. از اینرو، [[جاهلان]] پنداشتند که تو در آنچه اتفاق افتاد، [[ناتوان]] بودی. به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که چنین پنداشت، [[گمراه]] شد و ره نیافت و تو خود - که [[درود خدا]] بر تو باد! - با این سخنت که فرمودی: «[[بینا]] و [[آگاه]] به امور میداند چگونه [[حیله]] کند؛ اما [[تقوای الهی]] مانع اوست. پس، دیده را نادیده میگیرد؛ اما آنکه پروای [[دین]] ندارد، از آن [[فرصت]]، [[سوء]] استفاده میکند»، هرچه را در این میان مبهم بود، برای آنان که دچار توهم و تردید بودند، توضیح دادی. تو راست گفتی و [[باطل]] اندیشان زیانکارند.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۷۵.</ref> | ||