حذیفة بن یمان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{خرد}} | {{خرد}} | ||
{{امامت}} | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حذیفة بن یمان در رجال و تراجم]] | [[حذیفة بن یمان در تاریخ اسلامی]]| [[حذیفة بن یمان در نهج البلاغه]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[حذیفة بن یمان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | |||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*از | *از [[صحابه پیامبر]]{{صل}} بود که در [[علم]] و [[آگاهی]] به [[روایات]] [[فتنهها]] معروف بود، زیرا در [[پرستش]] نمودن از [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[آشوبها]] و حفظ آن [[روایات]] اهتمام میورزید. | ||
*از اینرو بسیاری از [[روایات]] مربوط به فتنهها را در منابعی میبینیم که با ذکر سند و نسبت به حذیفه از [[پیامبر]] {{صل}} و یا از [[امام علی|امیر مؤمنان علی]] {{ع}} نقل شده، زیرا حذیفه از یاران خاص آن حضرت نیز بوده است. | *از اینرو بسیاری از [[روایات]] مربوط به [[فتنهها]] را در منابعی میبینیم که با ذکر [[سند]] و نسبت به [[حذیفه]] از [[پیامبر]]{{صل}} و یا از [[امام علی|امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[نقل]] شده، زیرا [[حذیفه]] از [[یاران خاص]] آن [[حضرت]] نیز بوده است. | ||
*چنانکه از او روایت کردهاند که میگفت: هیچ فتنهجویی نیست که تعدادشان به سیصد تن برسد، مگر | *چنانکه از او [[روایت]] کردهاند که میگفت: هیچ [[فتنهجویی]] نیست که تعدادشان به سیصد تن برسد، مگر اینکه اگر بخواهم نام او و [[پدر]] و محل سکونتش را تا [[روز قیامت]] یادآور شوم میتوانم، زیرا تمام آنها را [[رسول]] گرامی به من آموخته است و میفرمود: اگر تمام آنچه را که میدانم برای شما بازگو میکردم، مرا تا [[شب]] مهلت نداده و فوری میکشتید<ref>عصر ظهور، علی کورانی، ص ۳۹.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۲۷۴.</ref>. | ||
==حذیفة بن یمان در گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین== | ==[[حذیفة بن یمان]] در گزیده [[دانشنامه امیرالمؤمنین]]== | ||
[[ابو عبد الله]]، [[حذیفة بن یمان بن جابر عبسی]]، از [[یاران | [[ابو عبد الله]]، [[حذیفة بن یمان بن جابر عبسی]]، از [[یاران برجسته پیامبر]] خداست. رجالیان و [[شرح]] حالنگاران، او را با ویژگیهایی چون: نجیبزاده، [[صحابی]] بزرگ [[پیامبر خدا]]، رازدار [[پیامبر]]{{صل}} و داناترینِ [[مردم]] به [[منافقان]] ستودهاند. [[پیامبر خدا]]، نامهای [[منافقان]] را چون [[رازی]] به حُذَیفه سپرد و بدو سفارش کرد که در هنگامه بروز [[فتنهها]]، آنها را [[آشکار]] ننماید. آن [[راز]] باید بماند تا روزگاری که "پردهها کنار میروند و رازها هویدا میشوند". او پس از [[جنگ بدر]]، هماره بِشْکوه و نستوه در نبردهای [[پیامبر]]{{صل}} حاضر بود. حُذَیفه از معدود کسانی است که باورهای خود را دیگرگون نکردند و پس از [[وفات پیامبر]] [[خدا]]، دگرگونی "[[حق]] [[خلافت]]" و "[[خلافت]] [[حق]]" را بر نتابیدند و با [[استوار]] گامی تمام در کنار [[علی]]{{ع}} ایستادند. حُذَیفه از معدود کسانی است که همراه با [[علی]]{{ع}} بر [[پیکر مطهر]] [[فاطمه]]{{س}} [[نماز]] خواند. | ||
او در زمان [[عمر]] و [[عثمان]]، [[حکومت]] [[مدائن]] را به عهده داشت و در هنگام [[خلافت | او در زمان [[عمر]] و [[عثمان]]، [[حکومت]] [[مدائن]] را به عهده داشت و در هنگام [[خلافت یافتن امیر مؤمنان]]، در بستر [[بیماری]] بود. با این همه، بیان نکردن والاییها و [[فضایل علی]]{{ع}} را برنتابید و با تن رنجور، بر فراز [[منبر]] شد و [[علی]]{{ع}} را با بیانی شکوهمند و از جمله با تعبیرهایی چون "به [[خدا]] [[سوگند]]، او از آغاز تا انجام، بر [[حق]] است"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref> و "او [[بهترین]] فرد در میان [[درگذشتگان]] و بازماندگان پس از پیامبرتان است"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref> ستود و برای [[علی]]{{ع}} [[بیعت]] گرفت و با وی [[بیعت]] کرد و به فرزندانش [[وصیت]] کرد که همگامی با [[علی]]{{ع}} را فرو نگذارند. او در این [[وصیت]]، سفارش کرد که: "به [[خدا]] [[سوگند]]، او ([[علی]]{{ع}}) بر [[حق]] است و مخالفانش بر باطلاند"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref>. او سپس هفت و یا [[چهل]] روز پس از این، زندگانی را بدرود گفت<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۸۳۵.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
| خط ۲۶: | خط ۳۴: | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]] | [[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]] | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
نسخهٔ ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۰۴
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حذیفة بن یمان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- از صحابه پیامبر(ص) بود که در علم و آگاهی به روایات فتنهها معروف بود، زیرا در پرستش نمودن از پیامبر(ص) درباره آشوبها و حفظ آن روایات اهتمام میورزید.
- از اینرو بسیاری از روایات مربوط به فتنهها را در منابعی میبینیم که با ذکر سند و نسبت به حذیفه از پیامبر(ص) و یا از امیر مؤمنان علی(ع) نقل شده، زیرا حذیفه از یاران خاص آن حضرت نیز بوده است.
- چنانکه از او روایت کردهاند که میگفت: هیچ فتنهجویی نیست که تعدادشان به سیصد تن برسد، مگر اینکه اگر بخواهم نام او و پدر و محل سکونتش را تا روز قیامت یادآور شوم میتوانم، زیرا تمام آنها را رسول گرامی به من آموخته است و میفرمود: اگر تمام آنچه را که میدانم برای شما بازگو میکردم، مرا تا شب مهلت نداده و فوری میکشتید[۱][۲].
حذیفة بن یمان در گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین
ابو عبد الله، حذیفة بن یمان بن جابر عبسی، از یاران برجسته پیامبر خداست. رجالیان و شرح حالنگاران، او را با ویژگیهایی چون: نجیبزاده، صحابی بزرگ پیامبر خدا، رازدار پیامبر(ص) و داناترینِ مردم به منافقان ستودهاند. پیامبر خدا، نامهای منافقان را چون رازی به حُذَیفه سپرد و بدو سفارش کرد که در هنگامه بروز فتنهها، آنها را آشکار ننماید. آن راز باید بماند تا روزگاری که "پردهها کنار میروند و رازها هویدا میشوند". او پس از جنگ بدر، هماره بِشْکوه و نستوه در نبردهای پیامبر(ص) حاضر بود. حُذَیفه از معدود کسانی است که باورهای خود را دیگرگون نکردند و پس از وفات پیامبر خدا، دگرگونی "حق خلافت" و "خلافت حق" را بر نتابیدند و با استوار گامی تمام در کنار علی(ع) ایستادند. حُذَیفه از معدود کسانی است که همراه با علی(ع) بر پیکر مطهر فاطمه(س) نماز خواند.
او در زمان عمر و عثمان، حکومت مدائن را به عهده داشت و در هنگام خلافت یافتن امیر مؤمنان، در بستر بیماری بود. با این همه، بیان نکردن والاییها و فضایل علی(ع) را برنتابید و با تن رنجور، بر فراز منبر شد و علی(ع) را با بیانی شکوهمند و از جمله با تعبیرهایی چون "به خدا سوگند، او از آغاز تا انجام، بر حق است"[۳] و "او بهترین فرد در میان درگذشتگان و بازماندگان پس از پیامبرتان است"[۴] ستود و برای علی(ع) بیعت گرفت و با وی بیعت کرد و به فرزندانش وصیت کرد که همگامی با علی(ع) را فرو نگذارند. او در این وصیت، سفارش کرد که: "به خدا سوگند، او (علی(ع)) بر حق است و مخالفانش بر باطلاند"[۵]. او سپس هفت و یا چهل روز پس از این، زندگانی را بدرود گفت[۶].
پرسشهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ عصر ظهور، علی کورانی، ص ۳۹.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص ۲۷۴.
- ↑ مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.
- ↑ مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.
- ↑ مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۸۳۵.