افراط

    از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
    (تغییرمسیر از افراط‌گرایی)

    مقدمه

    افراط به معنای تجاوز بیشتر و تفریط کوتاهی و تقصیر بیشتر است. از این ریشه لغوی آیاتی در قرآن کریم آمده است؛ از جمله:

    Ra bracket.pngيَا حَسْرَتَا عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِLa bracket.png[۱] Ra bracket.pngلَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَأَنَّهُمْ مُفْرَطُونَLa bracket.png[۲]. Ra bracket.pngمُفْرَطُونَLa bracket.png در قرآن‌ها بصیغه مفعول است و بصیغه فاعل و ایضاً "مُفَرِّطُونَ‌" بکسر راء از باب تفعیل نیز خوانده‌اند.

    از آیه فهمید که آنانکه بخدا نسبت زائیدن و فرزند می‌دهند پیش از دیگران بآتش وارد خواهند شد.

    Ra bracket.pngوَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًاLa bracket.png[۳]. فرط (بر وزن عنق) بمعنی افراط و تجاوز است یعنی از هوای نفس پیروی کرده و کارش تجاوز و تعدّی بود "الْفُرُطُ: الامر المجاوز فيه عن الحدّ"[۴].

    جستارهای وابسته

    منابع

    پانویس

    1. «ای دریغا از آنچه درباره خداوند کوتاهی کردم» سوره زمر، آیه ۵۶.
    2. «آتش (دوزخ) از آن آنهاست و آنان فراموش شدگانند» سوره نحل، آیه ۶۲.
    3. «از هوای (نفس) خود پیروی کرده و کارش تباه است پیروی مکن» سوره کهف، آیه ۲۸.
    4. قرشی، سید علی اکبر، قاموس کتاب، ج5، ص 163.