←معناشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
== معناشناسی == | == معناشناسی == | ||
«صدق» بر قوت و [[استواری]] در چیزی، اعم از گفتار دلالت میکند<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغه، ۳/۳۳۹.</ref> و به معنای [[راستی]] و راستگفتن است<ref>دهخدا، لغتنامه، ۹/۱۳۱۳۵.</ref>. ضد آن کذب، به معنای خبردادن از چیزی به خلاف واقع<ref>فیومی، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، ۵۲۸.</ref> و انصراف از حق<ref>طریحی، مجمع البحرین، ۲/۱۵۷.</ref> است. صدق در اصطلاح [[اخلاقی]] به معنای راستی در گفتار و کردار است<ref>غزالی، کیمیای سعادت، ۲/۴۷۷؛ خواجه نصیر، اوصاف الاشراف، ۱۷.</ref>.<ref>[[حسن علیپور|علیپور]] و [[سعید نصیری|نصیری]]، [[صدق - علیپور و نصیری (مقاله)|مقاله «صدق»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۶، ص۶۴۷ ـ ۶۵۴.</ref> | |||
== پیشینه == | == پیشینه == | ||