←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
ذی حجه دوازدهمین ماه سال [[عرب]] و از ماههای [[حرام]] است که [[حجة الاسلام]] نیز در این ماه برگزار میشود. [[پیامبر]] {{صل}} در ذکر [[نشانههای ظهور]] فرمود: "صیحهای در [[ماه رمضان]] شنیده میشود... قبیلهها در ماه ذی حجّه به [[جنگ]] برمیخیزند و نشانه آن این است که [[حجاج]] را [[غارت]] میکنند و فاجعه بزرگی در [[منا]] روی میدهد که افراد بیشماری کشته میشوند و [[خونها]] ریخته میشود و بر جمرات میریزد"<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۱.</ref>. | "ذی حجه" دوازدهمین ماه سال [[عرب]] و از ماههای [[حرام]] است که [[حجة الاسلام]] نیز در این ماه برگزار میشود. [[پیامبر]] {{صل}} در ذکر [[نشانههای ظهور]] فرمود: "صیحهای در [[ماه رمضان]] شنیده میشود... قبیلهها در ماه ذی حجّه به [[جنگ]] برمیخیزند و نشانه آن این است که [[حجاج]] را [[غارت]] میکنند و فاجعه بزرگی در [[منا]] روی میدهد که افراد بیشماری کشته میشوند و [[خونها]] ریخته میشود و بر جمرات میریزد"<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۱.</ref>. | ||
مطابق [[احادیث]]، [[نفس زکیه]] را روز ۲۵ ذی حجّه در میان [[رکن و مقام]] مظلومانه میکشند<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۰۶۷؛ الزام الناصب، ص ۱۹۰.</ref>. همچنین یکی از نامههایی که از [[ناحیه مقدسه]] به افتخار [[شیخ مفید]] صادر شده، [[تاریخ]] وصول آن ٢٣ ذی حجه سال ۴١٢ هجری است<ref>احتجاج طبرسی، ج ۲، ص ۴۹۵ و ۴۹۹.</ref>. | مطابق [[احادیث]]، [[نفس زکیه]] را روز ۲۵ ذی حجّه در میان [[رکن و مقام]] مظلومانه میکشند<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۰۶۷؛ الزام الناصب، ص ۱۹۰.</ref>. همچنین یکی از نامههایی که از [[ناحیه مقدسه]] به افتخار [[شیخ مفید]] صادر شده، [[تاریخ]] وصول آن ٢٣ ذی حجه سال ۴١٢ هجری است<ref>احتجاج طبرسی، ج ۲، ص ۴۹۵ و ۴۹۹.</ref>. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
# '''پذیرش توبه آدم {{ع}}:''' [[آدم]] و [[حوا]] {{ع}} [[روز]] اول [[ذیقعده]] از [[بهشت]] بیرون رانده شدند. وقتی که از بهشت [[دنیا]] خارج شدند، در سرزمین مکه فرود آمدند. جبرئیل روز هشتم [[ذیحجه]] ([[یوم]] الترویه) آدم را به [[سرزمین منی]] برد تا شب را آنجا بماند و صبح روز بعد ([[روز عرفه]]) به صحرای [[عرفات]] رفت و به [[تعلیم]] جبرئیل عصر [[عرفه]] [[غسل]] کرد و پس از نماز عصر، در عرفات وقوف کرد و به تعبیر [[قرآن کریم]] «کلماتی» را از [[پروردگار]] دریافت کرد<ref>بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۷۸.</ref>. | # '''پذیرش توبه آدم {{ع}}:''' [[آدم]] و [[حوا]] {{ع}} [[روز]] اول [[ذیقعده]] از [[بهشت]] بیرون رانده شدند. وقتی که از بهشت [[دنیا]] خارج شدند، در سرزمین مکه فرود آمدند. جبرئیل روز هشتم [[ذیحجه]] ([[یوم]] الترویه) آدم را به [[سرزمین منی]] برد تا شب را آنجا بماند و صبح روز بعد ([[روز عرفه]]) به صحرای [[عرفات]] رفت و به [[تعلیم]] جبرئیل عصر [[عرفه]] [[غسل]] کرد و پس از نماز عصر، در عرفات وقوف کرد و به تعبیر [[قرآن کریم]] «کلماتی» را از [[پروردگار]] دریافت کرد<ref>بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۷۸.</ref>. | ||
# '''[[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}}:''' یکی از مناسبتهای نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. | # '''[[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}}:''' یکی از مناسبتهای نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. | ||
# '''[[سد الابواب]]:''' پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانههایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانههایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود. این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] میخواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در | # '''[[سد الابواب]]:''' پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانههایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانههایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود. این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] میخواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در خانه علی {{ع}} که از این امر استثناست. | ||
# '''[[معراج]] پیامبر {{صل}}:''' [[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» نقل کرده است که معراج پیامبر [[خدا]] {{صل}} در روز نهم [[ذیحجه]] بوده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۸.</ref>. [[معراج]] ماجرای عروج [[پیامبر اسلام]] {{صل}} از [[مسجد الاقصی]] به آسمانهاست. | # '''[[معراج]] پیامبر {{صل}}:''' [[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» نقل کرده است که معراج پیامبر [[خدا]] {{صل}} در روز نهم [[ذیحجه]] بوده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۸.</ref>. [[معراج]] ماجرای عروج [[پیامبر اسلام]] {{صل}} از [[مسجد الاقصی]] به آسمانهاست. | ||
# '''تولد حضرت عیسی {{ع}}:''' بنا بر فرموده کفعمی در «مصباح»، [[روز]] نهم [[ذیحجه]] روز ولادت حضرت عیسی {{ع}} است<ref>کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>. | # '''تولد حضرت عیسی {{ع}}:''' بنا بر فرموده کفعمی در «مصباح»، [[روز]] نهم [[ذیحجه]] روز ولادت حضرت عیسی {{ع}} است<ref>کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>. | ||