صبر: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۶۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| موضوع مرتبط = صبر
| موضوع مرتبط = صبر
| عنوان مدخل  = صبر
| عنوان مدخل  = صبر
| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]]  - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف و سیره امام باقر]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
خط ۱۱: خط ۱۱:
از واژگان مرتبط با صبر، [[حلم]]، [[استقامت]]، [[تأنی]] و تثبّت است. صبر، در مقایسه با حلم از عمومیت بیشتری برخوردار است؛ زیرا حلم جلوگیری نفس در حال [[غضب]] است، اما صبر، شامل صبر در مصیبت، صبر بر طاعت و امثال آنها نیز می‌شود<ref>نراقی، مهدی، جامع السعادات، ۳/۲۸۰.</ref>. استقامت نیز به معنای ادامه دادن راه، نترسیدن و سُستی‌ نکردن در [[مشکلات]]<ref>امام خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۶۳.</ref> و [[ثبات]] بر امر است و [[استقامت]] در [[صفات پسندیده]] حرکت در خط مستقیم و [[اعتدال]] در آن است<ref>نراقی، احمد، معراج السعاده، ۵۲.</ref>.<ref>[[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۶]]، ص۶۱۲ ـ ۶۱۷.</ref>
از واژگان مرتبط با صبر، [[حلم]]، [[استقامت]]، [[تأنی]] و تثبّت است. صبر، در مقایسه با حلم از عمومیت بیشتری برخوردار است؛ زیرا حلم جلوگیری نفس در حال [[غضب]] است، اما صبر، شامل صبر در مصیبت، صبر بر طاعت و امثال آنها نیز می‌شود<ref>نراقی، مهدی، جامع السعادات، ۳/۲۸۰.</ref>. استقامت نیز به معنای ادامه دادن راه، نترسیدن و سُستی‌ نکردن در [[مشکلات]]<ref>امام خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۶۳.</ref> و [[ثبات]] بر امر است و [[استقامت]] در [[صفات پسندیده]] حرکت در خط مستقیم و [[اعتدال]] در آن است<ref>نراقی، احمد، معراج السعاده، ۵۲.</ref>.<ref>[[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۶]]، ص۶۱۲ ـ ۶۱۷.</ref>


"جزع" و بی‌تابی نقطه مقابل صبر است و آن، حالت بی‌قراری و [[ناشکیبایی]] در برابر حوادث و [[مشکلات]] است، به گونه‌ای که [[انسان]] در برابر حادثه زانو زند، [[مایوس]] شود، بی‌تابی کند و یا از تلاش و کوشش برای رسیدن به مقصد چشم بپوشد. [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در [[مذمت]] جزع می‌فرمایند: «از جزع و ناشکیبایی بپرهیز؛ زیرا [[امید]] انسان را قطع و کوشش و تلاش را [[ضعیف]] ساخته و [[غم]] و‌ [[اندوه]] به بار می‌آورد»<ref>مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، ج۲، ص۴۵۷.</ref>.
"جزع" و بی‌تابی نقطه مقابل صبر است و آن، حالت بی‌قراری و [[ناشکیبایی]] در برابر حوادث و [[مشکلات]] است، به گونه‌ای که [[انسان]] در برابر حادثه زانو زند، [[مایوس]] شود، بی‌تابی کند و یا از تلاش و کوشش برای رسیدن به مقصد چشم بپوشد. [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در مذمت جزع می‌فرمایند: «از جزع و ناشکیبایی بپرهیز؛ زیرا [[امید]] انسان را قطع و کوشش و تلاش را [[ضعیف]] ساخته و [[غم]] و‌ [[اندوه]] به بار می‌آورد»<ref>مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، ج۲، ص۴۵۷.</ref>.


== پیشینه ==
== پیشینه ==
خط ۱۸: خط ۱۸:
[[عالمان]] [[اسلامی]] با الهام‌ گرفتن از متون دینی، برای این مسئله اهمیت خاصی قائل شده‌اند و در کتاب‌های [[اخلاقی]] و [[عرفانی]] خود، مباحثی درباره [[حقیقت]]، [[فضیلت]] و اقسام صبر، آورده‌اند. [[تهذیب الاخلاق (کتاب)|تهذیب الاخلاق]] [[ابن‌ مسکویه]] را می‌توان از نخستین کتاب‌های اخلاقی دانست که در زمینه صبر مباحثی را مطرح کرده‌ است<ref>ابن‌مسکویه، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق، ۱۰۰–۱۰۱.</ref>. در ادامه نیز [[خواجه‌ نصیر طوسی]] در [[اوصاف الاشراف (کتاب)|اوصاف الاشراف]] از آن بحث کرده‌ است<ref>خواجه‌نصیر طوسی، اوصاف الاشراف، ۵۹.</ref>. [[غزالی]] در [[احیاء علوم الدین (کتاب)|احیاء علوم الدین]]، با عنوان «کتاب صبر و شکر» به فضیلت صبر، حقیقت معنای آن، اقسام و نیاز به صبر پرداخته است<ref>غزالی، احیاء علوم الدین، ۱۲/۳۱–۶۵.</ref>. این بحث را اندیشمندان دیگری چون [[فیض کاشانی]] در [[المحجة البیضاء]]<ref>فیض کاشانی، المحجة البیضاء، ۷/۱۰۵–۱۴۰.</ref>، ملا [[مهدی نراقی]] در [[جامع السعادات]]<ref>نراقی، ملامهدی، جامع السعادات، ۳/۲۸۰–۲۹۸.</ref> و ملا [[احمد نراقی]] در [[معراج السعاده]]<ref>نراقی، ملااحمد، معراج السعاده، ۸۱۴.</ref> تکمیل کرده‌اند<ref>[[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۶]]، ص۶۱۲ ـ ۶۱۷.</ref>.
[[عالمان]] [[اسلامی]] با الهام‌ گرفتن از متون دینی، برای این مسئله اهمیت خاصی قائل شده‌اند و در کتاب‌های [[اخلاقی]] و [[عرفانی]] خود، مباحثی درباره [[حقیقت]]، [[فضیلت]] و اقسام صبر، آورده‌اند. [[تهذیب الاخلاق (کتاب)|تهذیب الاخلاق]] [[ابن‌ مسکویه]] را می‌توان از نخستین کتاب‌های اخلاقی دانست که در زمینه صبر مباحثی را مطرح کرده‌ است<ref>ابن‌مسکویه، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق، ۱۰۰–۱۰۱.</ref>. در ادامه نیز [[خواجه‌ نصیر طوسی]] در [[اوصاف الاشراف (کتاب)|اوصاف الاشراف]] از آن بحث کرده‌ است<ref>خواجه‌نصیر طوسی، اوصاف الاشراف، ۵۹.</ref>. [[غزالی]] در [[احیاء علوم الدین (کتاب)|احیاء علوم الدین]]، با عنوان «کتاب صبر و شکر» به فضیلت صبر، حقیقت معنای آن، اقسام و نیاز به صبر پرداخته است<ref>غزالی، احیاء علوم الدین، ۱۲/۳۱–۶۵.</ref>. این بحث را اندیشمندان دیگری چون [[فیض کاشانی]] در [[المحجة البیضاء]]<ref>فیض کاشانی، المحجة البیضاء، ۷/۱۰۵–۱۴۰.</ref>، ملا [[مهدی نراقی]] در [[جامع السعادات]]<ref>نراقی، ملامهدی، جامع السعادات، ۳/۲۸۰–۲۹۸.</ref> و ملا [[احمد نراقی]] در [[معراج السعاده]]<ref>نراقی، ملااحمد، معراج السعاده، ۸۱۴.</ref> تکمیل کرده‌اند<ref>[[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۶]]، ص۶۱۲ ـ ۶۱۷.</ref>.


== صبر در روایات ==
==صبر در کتاب و سنت==
=== صبر در آیات ===
{{اصلی|صبر در قرآن}}
 
=== صبر در روایات ===
{{اصلی|صبر در حدیث}}
{{اصلی|صبر در حدیث}}
[[روایات]] فراوانی دربارۀ صبر، [[ارزش]]، آثار و دیگر خصوصیات آن از [[ائمه]] {{ع}} وارد شده است که به برخی از آنها عبارت‌اند از:
[[روایات]] فراوانی دربارۀ صبر، [[ارزش]]، آثار و دیگر خصوصیات آن از [[ائمه]] {{ع}} وارد شده است که به برخی از آنها عبارت‌اند از:
خط ۴۶: خط ۵۰:
## صبر بر انجام [[واجبات]] و دوری از [[محرّمات]]، [[واجب]] است؛ مانند صبر بر انجام [[نماز]]، و صبر بر دوری از رباخواری.
## صبر بر انجام [[واجبات]] و دوری از [[محرّمات]]، [[واجب]] است؛ مانند صبر بر انجام [[نماز]]، و صبر بر دوری از رباخواری.
## صبر حرام آن است که [[انسان]] اگرچه می‌تواند [[ظلم]] ظالمی را از خود دفع نماید، اما آن [[ظلم]] را تحمّل نموده بر آن صبر کند. چنانچه به ناموس و آبروی [[انسان]] تعرّض شود، در شمار بدترین [[گناهان کبیره]] قرار می‌گیرد.  
## صبر حرام آن است که [[انسان]] اگرچه می‌تواند [[ظلم]] ظالمی را از خود دفع نماید، اما آن [[ظلم]] را تحمّل نموده بر آن صبر کند. چنانچه به ناموس و آبروی [[انسان]] تعرّض شود، در شمار بدترین [[گناهان کبیره]] قرار می‌گیرد.  
## صبر مستحب، صبری است که [[آدمی]] بر انجام [[اعمال]] مستحب به کار می‌برد. صبر بر [[خواندن نماز]] [[شب]]، نمازهای [[نافله]]، انفاق‌های مستحبی و صدقه‌های غیر [[واجب]]، در این شمار است.
## صبر مستحب، صبری است که [[آدمی]] بر انجام [[اعمال]] مستحب به کار می‌برد. صبر بر [[خواندن نماز]] شب، نمازهای [[نافله]]، انفاق‌های مستحبی و صدقه‌های غیر [[واجب]]، در این شمار است.
## صبر مکروه، صبری است که بر انجام کارهای [[مکروه]] صورت پذیرد.
## صبر مکروه، صبری است که بر انجام کارهای [[مکروه]] صورت پذیرد.
## صبر [[مباح]]، صبری است که بر انجام [[اعمال]] [[مباح]] رود.
## صبر [[مباح]]، صبری است که بر انجام [[اعمال]] [[مباح]] رود.
خط ۷۸: خط ۸۲:
[[امام صادق]] {{ع}} در زیارت پیامبر {{صل}} از راه دور می‌فرماید: «ای [[پیامبر خدا]]! همراه هر [[گواهی]] و به جای هر [[انکار]] کننده‌ای، [[گواهی]] می‌دهم که تو پیام‌های خدایت را رساندی و برای امّتت خیر خواستی و در راه پروردگارت با تمام توان کوشیدی و فرمانش را فراز آوردی و به خاطرش آزارها دیدی و به [[حکمت]] و اندرزهای [[نیکو]] و زیبا به راهش فرا خواندی»<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ الصَّادِقُ {{ع}} فِی زِیَارَةَ النَّبِیِّ {{صل}} مِنْ بَعِیدِ... أَشْهَدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَعَ کُلِّ شَاهِدٍ وَ أَتَحَمَّلُهَا عَنْ کُلِّ جَاحِدٍ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ صَدَعْتَ بِأَمْرِهِ وَ احْتَمَلْتَ الْأَذَی فِی جَنْبِهِ وَ دَعَوْتَ إِلَی سَبِیلِهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ الْجَمِیلَةِ}}؛ الإقبال، ج۳، ص۱۲۴؛ مصباح الزائر، ص۶۷؛ المزار، ص۱۲، من دون إسناد إلی أحد من أهل البیت {{ع}}؛ بحار الأنوار، ج۱۰۰، ص۱۸۴، ح۱۱.</ref>.
[[امام صادق]] {{ع}} در زیارت پیامبر {{صل}} از راه دور می‌فرماید: «ای [[پیامبر خدا]]! همراه هر [[گواهی]] و به جای هر [[انکار]] کننده‌ای، [[گواهی]] می‌دهم که تو پیام‌های خدایت را رساندی و برای امّتت خیر خواستی و در راه پروردگارت با تمام توان کوشیدی و فرمانش را فراز آوردی و به خاطرش آزارها دیدی و به [[حکمت]] و اندرزهای [[نیکو]] و زیبا به راهش فرا خواندی»<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ الصَّادِقُ {{ع}} فِی زِیَارَةَ النَّبِیِّ {{صل}} مِنْ بَعِیدِ... أَشْهَدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَعَ کُلِّ شَاهِدٍ وَ أَتَحَمَّلُهَا عَنْ کُلِّ جَاحِدٍ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ صَدَعْتَ بِأَمْرِهِ وَ احْتَمَلْتَ الْأَذَی فِی جَنْبِهِ وَ دَعَوْتَ إِلَی سَبِیلِهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ الْجَمِیلَةِ}}؛ الإقبال، ج۳، ص۱۲۴؛ مصباح الزائر، ص۶۷؛ المزار، ص۱۲، من دون إسناد إلی أحد من أهل البیت {{ع}}؛ بحار الأنوار، ج۱۰۰، ص۱۸۴، ح۱۱.</ref>.


[[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: «[[گواهی]] می‌دهیم که [[محمّد]] [[بنده]] و فرستاده [[خداوند]] است... و او پیام‌های پروردگارش را همان‌گونه که به او [[فرمان]] داده بود، ابلاغ کرد... و به خاطر [[خداوند]] و برای بندگانش با [[شکیبایی]] و خالصانه [[خیرخواهی]] نمود»<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِیّ {{ع}} فِی خُطْبَةٍ لَهُ {{ع}} فِی الْجُمُعَةِ-: نَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ... فَبَلَّغَ رِسَالاتِ رَبِّهِ کَمَا أَمَرَهُ... وَ نَصَحَ لَهُ فِی عِبَادِهِ صَابِراً مُحْتَسِباً}}؛ کتاب من یحضره الفقیه، ج، ۱ ص۴۲۸، ح۱۲۶۳؛ مصباح المتهجد، ص۳۸۱، ح۵۰۸، عن زید بن وهب؛ بحار الأنوار، ج۸۹، ص۲۳۷، ح۶۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ص ۳۲۰-۳۳۷.</ref>
[[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: «[[گواهی]] می‌دهیم که [[محمّد]] [[بنده]] و فرستاده [[خداوند]] است... و او پیام‌های پروردگارش را همان‌گونه که به او [[فرمان]] داده بود، ابلاغ کرد... و به خاطر [[خداوند]] و برای بندگانش با [[شکیبایی]] و خالصانه [[خیرخواهی]] نمود»<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِیّ {{ع}} فِی خُطْبَةٍ لَهُ {{ع}} فِی الْجُمُعَةِ-: نَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ... فَبَلَّغَ رِسَالاتِ رَبِّهِ کَمَا أَمَرَهُ... وَ نَصَحَ لَهُ فِی عِبَادِهِ صَابِراً مُحْتَسِباً}}؛ کتاب من یحضره الفقیه، ج، ۱ ص۴۲۸، ح۱۲۶۳؛ مصباح المتهجد، ص۳۸۱، ح۵۰۸، عن زید بن وهب؛ بحار الأنوار، ج۸۹، ص۲۳۷، ح۶۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم ج۱]]، ص ۳۲۰-۳۳۷.</ref>


== صبر بر سختی در وظایف منتظران ==
== صبر بر سختی در وظایف منتظران ==
خط ۹۸: خط ۱۰۲:
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۴''']]
# [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۴''']]
# [[پرونده:1379259.jpg|22px]] [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|'''سیره پیامبر خاتم''']]
# [[پرونده:1379259.jpg|22px]] [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|'''سیره پیامبر خاتم ج۱''']]
# [[پرونده:IM009851.jpg|22px]] [[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|'''دانشنامه امام خمینی ج۶''']]
# [[پرونده:IM009851.jpg|22px]] [[احمد فکور افشاگر|فکور افشاگر، احمد]]، [[صبر (مقاله)|مقاله «صبر»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۶ (کتاب)|'''دانشنامه امام خمینی ج۶''']]
# [[پرونده:1313.jpg|22px]] [[فرهنگ قرآن ج۱۸ (کتاب)|'''فرهنگ قرآن''']]
# [[پرونده:1313.jpg|22px]] [[فرهنگ قرآن ج۱۸ (کتاب)|'''فرهنگ قرآن''']]
۱۲۹٬۵۶۶

ویرایش