←علل غیبت در احادیث شریف
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
قبل از داخل شدن در بحث و آوردن نمونههایی از این فعالیتها، به بعضی از مواردی که [[احادیث شریف]] در رابطه با علت و [[اسرار غیبت]] بیان کردهاند نگاهی کلی میاندازیم؛ زیرا روشن است که زمینهسازی برای ظهور با از بین بردن سببهای غیبت میسر میگردد به همین جهت شناختن [[اسباب غیبت]] میتواند روشن گر طبیعت فعالیتهای حضرت مهدی{{ع}} در [[زمان غیبت]] باشد<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۴ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۴]]، ص ۲۱۵.</ref>. | قبل از داخل شدن در بحث و آوردن نمونههایی از این فعالیتها، به بعضی از مواردی که [[احادیث شریف]] در رابطه با علت و [[اسرار غیبت]] بیان کردهاند نگاهی کلی میاندازیم؛ زیرا روشن است که زمینهسازی برای ظهور با از بین بردن سببهای غیبت میسر میگردد به همین جهت شناختن [[اسباب غیبت]] میتواند روشن گر طبیعت فعالیتهای حضرت مهدی{{ع}} در [[زمان غیبت]] باشد<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۴ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۴]]، ص ۲۱۵.</ref>. | ||
== ویژگیهای غیبت کبری == | |||
برخی ویژگیهای این [[غیبت]] که آن را از دوران نخست متفاوت میسازد، عبارت است از: | |||
# '''طولانی بودن:''' بر خلاف [[غیبت صغری]]، این [[غیبت]]، زمانی طولانی را در بر خواهد گرفت. | |||
# '''نامشخص بودن پایان آن:''' اگرچه دوره غیبت کبری محدود خواهد بود؛ امّا پایان آن نامشخص است و جز [[خداوند]] سبحانه و تعالی از آن [[آگاهی]] ندارد. | |||
# '''قطع ارتباط ظاهری با [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}}:''' به گونهای که ارتباط موجود در زمان [[غیبت صغری]] در این دوران وجود نخواهد داشت. | |||
# '''عامّ بودن [[نیابت]] در این دوران:''' بر خلاف دوران [[غیبت صغری]] که ارتباط [[مردم]] با آن حضرت، از راه [[نواب خاص]] صورت میگرفت، در این دوران دیگر سفارت و [[نیابت خاص]] وجود ندارد و یگانه [[مرجع]] [[مردم]]، [[نایبان عام]] آن حضرت هستند که با ملاکهایی که در [[روایات]] ذکر شده، قابل تشخیص است. در این دوران، [[مجتهدان]] جامع شرایط در جایگاه [[نایب عام]]، [[وظیفه]] اداره [[جامعه]] را بر عهده دارند. | |||
# '''فراگیر شدن [[حاکمیت]] [[ستم]] و [[جور]] در زمین:''' از ویژگیهای مهم این دوران، گسترش [[ستم]] است که هرچه به زمان [[ظهور]] نزدیکتر میشود بر شدت آن افزوده میشود. | |||
# '''شدت یافتن آزمایشهای الهی:''' از سنّتهای الهی در همه دورانها، [[امتحان]] و [[آزمایش]] [[بندگان]] است؛ امّا به دلایلی این امتحانها در دوران غیبت کبری و به ویژه در آستانه [[ظهور]] شدت بیشتری مییابد. [[امام علی]] {{ع}} فرمود: "[[قائم]] ما را غیبتی است که زمانش طولانی خواهد بود. گویی [[شیعه]] را میبینم که در زمان [[غیبت]] او، به این سو و آن سو میروند. همانند گوسفندانی که چوپان خویش را گم کرده باشند، به دنبال چراگاه میروند و آن را نمییابد. بدانید هرکس در زمان [[غیبت]] او بر [[دین]] خویش ثابت قدم بماند و در طول مدت ناپیدایی [[قائم]] ما سنگدل نشده باشد، در [[بهشت]] با من و در درجه من خواهد بود"<ref>{{متن حدیث|لِلْقَائِمِ مِنَّا غَيْبَةٌ أَمَدُهَا طَوِيلٌ كَأَنِّي بِالشِّيعَةِ يَجُولُونَ جَوَلَانَ النَّعَمِ فِي غَيْبَتِهِ يَطْلُبُونَ الْمَرْعَى فَلَا يَجِدُونَهُ أَلَا فَمَنْ ثَبَتَ مِنْهُمْ عَلَى دِينِهِ وَ لَمْ يَقْسُ قَلْبُهُ لِطُولِ أَمَدِ غَيْبَةِ إِمَامِهِ فَهُوَ مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ [[شیخ صدوق]]، محمد بن علی، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۰۳، ح ۱۴.</ref>. | |||
بنابراین دوران غیبت کبری مدت زمانی نامحدود است که در آن، واپسین پیشوای [[معصوم]] به دلیلهایی در پرده [[غیبت]] به سر میبرد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۲۷ ـ ۳۲۸ و [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت ج۲]]، ص۲۳۷، ۲۳۸.</ref>. | |||
== [[علل غیبت]] در [[احادیث]] شریف == | == [[علل غیبت]] در [[احادیث]] شریف == | ||