بیعت نامه مهدی

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

مفاد بیعت حضرت مهدی(ع) با یاران خود هنگام ظهور.
امیر مؤمنان علی(ع) به مفاد بیعت‏‌نامه مردم و حضرت مهدی(ع) این‏گونه اشاره کرده است: "با او بیعت می‏‌کنند که هرگز دزدی نکنند، مرتکب فحشا نشوند، مسلمانی را دشنام ندهند، خون کسی را به ناحق نریزند، به آبروی کسی لطمه نزنند، به خانه کسی هجوم نبرند، کسی را به ناحق نزنند، طلا، نقره، گندم و جو ذخیره نکنند، مال یتیم نخورند، درباره چیزی که یقین ندارند، گواهی ندهند، مسجدی را خراب نکنند، مشروب نخورند، حریر و خز نپوشند، برابر سیم و زر سر فرود نیاورند، راه را بر کسی نبندند، راه را ناامن نکنند، گرد همجنس‏‌بازی نگردند خوراکی از گندم و جو انبار نکنند، به کم قناعت کنند، طرفدار پاکی باشند و از پلیدی گریزان باشند، به نیکی فرمان دهند و از زشتی‏ها بازدارند، جامه‏های خشن بپوشند، خاک را متکای خود سازند، در راه خدا حق جهاد را ادا کنند و ...." او نیز در حق خود تعهد می‌‏کند: "از راه آنان برود، جامه‌‏ای مثل جامه آن‏ها بپوشد. مرکبی همانند مرکب آنان سوار شود و آن‏چنان که آن‏ها خواهند، باشد ... با کم راضی و قانع شود، زمین را به یاری خدا پر از عدالت کند، آن‏چنان که پر از ستم شده است، خدا را آن‏چنان که شایسته است بپرستد، برای خود دربان و نگاهبان اختیار نکند"^[۱]^[۲].

جستارهای وابسته

منابع

سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ لطف اللّه صافی گلپایگانی، منتخب الاثر، ص ۴۶۹
↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۲۸ - ۱۲۹.

[1] لطف اللّه صافی گلپایگانی، منتخب الاثر، ص ۴۶۹

[2] سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۲۸ - ۱۲۹.

[۱]

[۲]