جز
جایگزینی متن - 'رحمت الهی' به 'رحمت الهی'
جز (جایگزینی متن - '، -' به ' -') |
|||
| خط ۱۴۹: | خط ۱۴۹: | ||
[[آیه]] {{متن قرآن|فَمَن تَابَ مِن بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ}}<ref> و هر کس پس از ستم کردن خویش توبه کند و به راه آید بیگمان خداوند توبه او را میپذیرد که خداوند آمرزندهای بخشاینده است؛ سوره مائده، آیه۳۹.</ref> نیز رفع [[عذاب]] از دزدان و شمول غفران و [[رحمت الهی]] را در صورت [[توبه]] بیان کرده است. اطلاق رفع [[عذاب]]، شامل سقوط حد نیز میشود، چنان که بعضی از [[روایات]] بر آن دلالت داشته<ref>مواهب الرحمان، ج ۱۱، ص ۲۲۰.</ref> و مشهور [[فقها]] نیز چنین معتقدند<ref>نمونه، ج ۴، ص ۳۷۵.</ref>. | [[آیه]] {{متن قرآن|فَمَن تَابَ مِن بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ}}<ref> و هر کس پس از ستم کردن خویش توبه کند و به راه آید بیگمان خداوند توبه او را میپذیرد که خداوند آمرزندهای بخشاینده است؛ سوره مائده، آیه۳۹.</ref> نیز رفع [[عذاب]] از دزدان و شمول غفران و [[رحمت الهی]] را در صورت [[توبه]] بیان کرده است. اطلاق رفع [[عذاب]]، شامل سقوط حد نیز میشود، چنان که بعضی از [[روایات]] بر آن دلالت داشته<ref>مواهب الرحمان، ج ۱۱، ص ۲۲۰.</ref> و مشهور [[فقها]] نیز چنین معتقدند<ref>نمونه، ج ۴، ص ۳۷۵.</ref>. | ||
گفتنی است [[آیه]] {{متن قرآن|فوَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ}}<ref> و اگر بخشش و بخشایش خداوند بر شما نمیبود و اینکه خداوند توبهپذیری فرزانه است کارتان دشوار میشد؛ سوره نور، آیه ۱۰.</ref> پس از بیان [[حکم]] لعان، نشان میدهد حتی [[احکام]] و دستورهایی نیز که ظاهری سخت و شدید دارند، از مصادیق [[فضل]] و [[رحمت]] | گفتنی است [[آیه]] {{متن قرآن|فوَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ}}<ref> و اگر بخشش و بخشایش خداوند بر شما نمیبود و اینکه خداوند توبهپذیری فرزانه است کارتان دشوار میشد؛ سوره نور، آیه ۱۰.</ref> پس از بیان [[حکم]] لعان، نشان میدهد حتی [[احکام]] و دستورهایی نیز که ظاهری سخت و شدید دارند، از مصادیق [[فضل]] و [[رحمت الهی]]اند<ref>مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۴۰۲، «آشنایی با قرآن (۴)».</ref>، چنان که از جمله {{متن قرآن|إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}} در [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُواْ إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref> و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بیگمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبهپذیر بخشاینده است؛ سوره بقره، آیه ۵۴.</ref> برداشت میشود علت [[تشریع]] [[حکم]] [[قتل]]، [[رحمت]] و راندن [[مجرمان]] به سوی [[سعادت]] است، تا بدین وسیله عناد [[قلبی]] با [[پروردگار]] از آنان زدوده گردد<ref>انوار درخشان، ج ۱، ص ۱۶۷.</ref>.<ref>[[محمد صادق صالحیمنش|صالحیمنش، محمد صادق]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۳، ص۵۴۴- ۵۸۰.</ref> | ||
=== [[هدایت]]، [[اسلام]] و [[ایمان]] === | === [[هدایت]]، [[اسلام]] و [[ایمان]] === | ||