پیراهن حضرت مهدی

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در نهج البلاغه | امام مهدی در معارف دعا و زیارات | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

در روایات فراوانی گفته شده برخی از میراث پیامبر اکرم(ص) و امامان(ع) نزد حضرت مهدی(ع) است؛ از جمله آن‏ها پیراهن پیامبر(ص) است: یعقوب بن شعیب از امام صادق(ع) روایت کرده است که آن حضرت فرمود: "آیا پیراهن قائم را که با بر تن داشتن‏ آن قیام کند، نشانت ندهم؟ عرض کردم: چرا؟ پس آن حضرت‏ جعبه‌‏ای خواست و آن را گشود و از آن، پیراهن کرباسی را بیرون آورد. آن را باز کرد. ناگاه دیدم در آستین چپ آن، خون مشاهده می‌‏شود. سپس فرمود: این، پیراهن رسول خدا(ص) است. روزی که دندان‏‌های پیشین آن حضرت ضربه دید، آن را بر تن داشت و قائم در این پیراهن قیام خواهد کرد. راوی گوید: من آن خون را بوسیدم و بر گونه خویش نهادم. سپس امام صادق(ع) آن را در هم پیچید و برداشت"^[۱].
همچنین ابو بصیر از حضرت صادق(ع) نقل کرده است: "پیراهن رسول خدا(ص) که در روز اُحد به تن داشت، بر تن او است </ref> " يَكُونُ‏ عَلَيْهِ‏ قَمِيصُ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ (ص) الَّذِي عَلَيْهِ يَوْمَ أُحُدٍ‏‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷، ح ۲</ref>
البته در برخی روایات نیز لباس حضرت مهدی(ع) همان لباس حضرت علی(ع) بیان شده است.
حماد بن عثمان گوید: در خدمت امام صادق(ع) فرمود: "بهترین لباس هر زمان، لباس اهل آن زمان است؛ ولی هنگامی که قائم ما اهل بیت قیام کرد، لباس علی(ع) را بر تن کرده و به روش آن حضرت عمل خواهد کرد^[۲]^[۳].

جستارهای وابسته

منابع

سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۳، ح ۴۲
↑ " فَخَيْرُ لِبَاسِ‏ كُلِ‏ زَمَانٍ‏ لِبَاسُ‏ أَهْلِهِ‏ غَيْرَ أَنَ‏ قَائِمَنَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ (ع) إِذَا قَامَ لَبِسَ ثِيَابَ عَلِيٍّ (ع) وَ سَارَ بِسِيرَةِ عَلِيٍّ (ع) ‏‏‏‏‏‏‏"، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۱۱، ح ۴
↑ سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۳۷ - ۱۳۸.

[1] نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۳، ح ۴۲

[2] " فَخَيْرُ لِبَاسِ‏ كُلِ‏ زَمَانٍ‏ لِبَاسُ‏ أَهْلِهِ‏ غَيْرَ أَنَ‏ قَائِمَنَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ (ع) إِذَا قَامَ لَبِسَ ثِيَابَ عَلِيٍّ (ع) وَ سَارَ بِسِيرَةِ عَلِيٍّ (ع) ‏‏‏‏‏‏‏"، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۱۱، ح ۴

[3] سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۳۷ - ۱۳۸.

[۱]

[۲]

[۳]