محل ظهور امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۸: خط ۸:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
در [[روایات]] متعددی آمده که [[مکه]]، محل ظهور [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>غیبة نعمانی، ص ۳۱۳؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۸.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۱۶.</ref>
در باره "محل ظهور امام مهدی"{{ع}} و گردآمدن [[یاران]] ویژه او و نیز [[پیمان]] [[مردم]] با وی، در [[روایات]] پرشماری بین [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] دانسته شده است. این [[روایات]] در دسته‌های زیر قابل تقسیم است:


== محل ظهور امام مهدی در درسنامه==
*در باره "محل ظهور امام مهدی"{{ع}} و گردآمدن [[یاران]] ویژه او و نیز [[پیمان]] [[مردم]] با وی، در [[روایات]] پرشماری بین [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] دانسته شده است. این [[روایات]] در دسته‌های زیر قابل تقسیم است:
# [[ظهور]] از [[مکه]]؛
# [[ظهور]] از [[مکه]]؛
# [[ظهور]] از [[مسجد الحرام]]؛
# [[ظهور]] از [[مسجد الحرام]]؛
# [[ظهور]] از بین [[رکن و مقام]].
# [[ظهور]] از بین [[رکن و مقام]].
* [[مسجدالحرام]] از مهم‌ترین مساجد روی [[زمین]] است که محیط بر [[کعبه]] و [[قبله]] گاه [[مسلمانان]] است. بین [[مسلمین]] از [[جایگاه]] ویژه‌ای برخوردار بوده و در [[قداست]] و [[عظمت]] ویژه‌ای در [[تاریخ]] [[بعثت پیامبران]] [[الهی]] دارد. آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه [[مسلمانان]] به طرف آن [[نماز]] می‌گزارند؛ به همین در نگاه آنان دارای [[عظمت]] است؛ به‌ویژه آنکه محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۷۷، ح۵۰۲.</ref>.  اگرچه همه مکان‌های این [[مسجد]] دارای [[عظمت]] و اهمیت است، اما در برخی [[روایات]] تأکید شده محل آشکار شدن [[امام مهدی]]{{ع}} بین [[رکن و مقام]] است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|"فیهِم مَهدِی اُمتی مُحَمدٌ الذی یَمْلَأُ الاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْرَاً، وَاللهِ اِنی لَاَعْرِفُ مَنْ یُبایِعُهُ بَیْنَ الرکْنِ وَالمَقامِ وَاَعْرِفُ اَسْماءَ آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ"}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۴، ح۳۷.</ref>؛ [[مهدی]] امتم میان [[ایشان]]([[امامان]]) محمدی است که [[زمین]] را از [[عدل و داد]] آکنده سازد؛ همچنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد. به [[خدا]] [[سوگند]]! من کسانی را که میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، می‌شناسم و [[اسامی]] [[پدران]] و قبایلشان را نیز می‌دانم. در برخی آثار [[اهل سنت]] نیز [[جایگاه]] [[بیعت حضرت مهدی]]{{ع}} با یارانش، دانسته شده است<ref>نک: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح۲۳، ص۲۹۶؛ کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۲۵، ح۳۰۹۳۲، ج۱۴، ص۲۶۵، ح۳۸۶۶۸؛ سیوطی، درالمنثور، ج۵، ص۲۴۱.</ref>. در هر حال [[محل ظهور حضرت]]، میان [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]،  ج۳ ، ص۱۶۲، ۱۶۳.</ref>.
 
[[مسجدالحرام]] از مهم‌ترین مساجد روی [[زمین]] است که محیط بر [[کعبه]] و [[قبله]]‌گاه [[مسلمانان]] است. بین [[مسلمین]] از [[جایگاه]] ویژه‌ای برخوردار بوده و در [[قداست]] و [[عظمت]] ویژه‌ای در [[تاریخ]] [[بعثت پیامبران]] [[الهی]] دارد. آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه [[مسلمانان]] به طرف آن [[نماز]] می‌گزارند؛ به همین دلیل در نگاه آنان دارای [[عظمت]] است؛ به‌ویژه آنکه محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۷۷، ح۵۰۲.</ref>.  اگرچه همه مکان‌های این [[مسجد]] دارای [[عظمت]] و اهمیت است، اما در برخی [[روایات]] تأکید شده محل آشکار شدن [[امام مهدی]]{{ع}} بین [[رکن و مقام]] است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: "[[مهدی]] امتم میان [[ایشان]] ([[امامان]]) محمدی است که [[زمین]] را از [[عدل و داد]] آکنده سازد؛ همچنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد. به [[خدا]] [[سوگند]]! من کسانی را که میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، می‌شناسم و [[اسامی]] پدران و قبایلشان را نیز می‌دانم<ref>{{متن حدیث|فیهِم مَهدِی اُمتی مُحَمدٌ الذی یَمْلَأُ الاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْرَاً، وَاللهِ اِنی لَاَعْرِفُ مَنْ یُبایِعُهُ بَیْنَ الرکْنِ وَالمَقامِ وَاَعْرِفُ اَسْماءَ آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۴، ح۳۷.</ref>.  
 
در برخی آثار [[اهل سنت]] نیز [[جایگاه]] [[بیعت حضرت مهدی]]{{ع}} با یارانش، دانسته شده است<ref>نک: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح۲۳، ص۲۹۶؛ کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۲۵، ح۳۰۹۳۲، ج۱۴، ص۲۶۵، ح۳۸۶۶۸؛ سیوطی، درالمنثور، ج۵، ص۲۴۱.</ref>. در هر حال [[محل ظهور حضرت]]، میان [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]،  ج۳ ، ص۱۶۲، ۱۶۳؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۱۶.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==

نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۷

مقدمه

در باره "محل ظهور امام مهدی"(ع) و گردآمدن یاران ویژه او و نیز پیمان مردم با وی، در روایات پرشماری بین رکن و مقام در مسجد الحرام دانسته شده است. این روایات در دسته‌های زیر قابل تقسیم است:

  1. ظهور از مکه؛
  2. ظهور از مسجد الحرام؛
  3. ظهور از بین رکن و مقام.

مسجدالحرام از مهم‌ترین مساجد روی زمین است که محیط بر کعبه و قبله‌گاه مسلمانان است. بین مسلمین از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و در قداست و عظمت ویژه‌ای در تاریخ بعثت پیامبران الهی دارد. آغاز رسالت پیامبر اکرم(ص) از آنجا بوده و نیز همه مسلمانان به طرف آن نماز می‌گزارند؛ به همین دلیل در نگاه آنان دارای عظمت است؛ به‌ویژه آنکه محل آغاز ظهور حضرت مهدی(ع) است[۱]. اگرچه همه مکان‌های این مسجد دارای عظمت و اهمیت است، اما در برخی روایات تأکید شده محل آشکار شدن امام مهدی(ع) بین رکن و مقام است. پیامبر اکرم(ص) فرمود: "مهدی امتم میان ایشان (امامان) محمدی است که زمین را از عدل و داد آکنده سازد؛ همچنان که از ظلم و جور پر شده باشد. به خدا سوگند! من کسانی را که میان رکن و مقام با او بیعت می‌کنند، می‌شناسم و اسامی پدران و قبایلشان را نیز می‌دانم[۲].

در برخی آثار اهل سنت نیز جایگاه بیعت حضرت مهدی(ع) با یارانش، دانسته شده است[۳]. در هر حال محل ظهور حضرت، میان رکن و مقام در مسجد الحرام است[۴].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۷۷، ح۵۰۲.
  2. «فیهِم مَهدِی اُمتی مُحَمدٌ الذی یَمْلَأُ الاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْرَاً، وَاللهِ اِنی لَاَعْرِفُ مَنْ یُبایِعُهُ بَیْنَ الرکْنِ وَالمَقامِ وَاَعْرِفُ اَسْماءَ آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ»؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۴، ح۳۷.
  3. نک: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح۲۳، ص۲۹۶؛ کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۲۵، ح۳۰۹۳۲، ج۱۴، ص۲۶۵، ح۳۸۶۶۸؛ سیوطی، درالمنثور، ج۵، ص۲۴۱.
  4. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص۱۶۲، ۱۶۳؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۱۶.