منتظَر: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '</ref><ref>مجتبی تونه‌ای، [[موعودنامه' به '</ref><ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=120%' به '{{عربی')
خط ۱۲: خط ۱۲:
==مقدمه==
==مقدمه==
*[[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ خود نیز همانند دیگر انسان‌ها، منتظر است، تا روزی فرا رسد و اراده خداوند متعال، به برپایی حاکمیت جهانی عدل و قسط تعلق گیرد؛ اما آن حضرت، تنها کسی است که انتظار ظهورش کشیده می‌‏شود؛ از این‌‏رو منتظر نیز نامیده شده است.
*[[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ خود نیز همانند دیگر انسان‌ها، منتظر است، تا روزی فرا رسد و اراده خداوند متعال، به برپایی حاکمیت جهانی عدل و قسط تعلق گیرد؛ اما آن حضرت، تنها کسی است که انتظار ظهورش کشیده می‌‏شود؛ از این‌‏رو منتظر نیز نامیده شده است.
*از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: "ای فرزند [[رسول خدا]]! [[امام مهدی|مهدی]]، به چه دلیل منتظر نامیده شده است؟ فرمود: به این علت که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌‏شود و مدتش بسیار طول می‏‌کشد؛ پس مخلصان، انتظار ظهورش را می‏‌کشند و اهل تردید او را نکار خواهند کرد .... "<ref>{{عربی|اندازه=120%|" لِأَنَ‏ لَهُ‏ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ‏ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ‏ الْمُخْلِصُونَ‏ وَ يُنْكِرُهُ‏ الْمُرْتَابُونَ‏ "}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۲۳ - ۴۲۴.</ref>.
*از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: "ای فرزند [[رسول خدا]]! [[امام مهدی|مهدی]]، به چه دلیل منتظر نامیده شده است؟ فرمود: به این علت که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌‏شود و مدتش بسیار طول می‏‌کشد؛ پس مخلصان، انتظار ظهورش را می‏‌کشند و اهل تردید او را نکار خواهند کرد .... "<ref>{{عربی|" لِأَنَ‏ لَهُ‏ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ‏ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ‏ الْمُخْلِصُونَ‏ وَ يُنْكِرُهُ‏ الْمُرْتَابُونَ‏ "}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۲۳ - ۴۲۴.</ref>.
==منتظَر در موعودنامه==
==منتظَر در موعودنامه==
*یکی از لقب‌های معروف [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به کسی گویند که عده‌ای در انتظار او باشند. بر این اساس [[امام عصر]] {{ع}} را از آن جهت منتظر می‌نامند که شیعیان در انتظار او به سر می‌برند، تا پس از اذن ظهور پیدا کردن آن حضرت از طرف خداوند متعال، به یاری او بشتابند و او را در فراهم ساختن زمینه تشکیل حکومت عدل الهی، برچیدن بساط‍‌ ظلم و نابسامانی از سر تا سر عالم، برقراری صلح و امنیت واقعی که آرزوی همیشگی انسان در طول تاریخ بوده است، یاری کنند. آن‌گاه در بستری که به برکت حاکمیت عدالت و صلح و صفا فراهم شده است، به کسب فضایل اخلاقی و کمالات انسانی که سعادت ابدی او در گرو آراستگی به آن‌هاست، بپردازند.
*یکی از لقب‌های معروف [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به کسی گویند که عده‌ای در انتظار او باشند. بر این اساس [[امام عصر]] {{ع}} را از آن جهت منتظر می‌نامند که شیعیان در انتظار او به سر می‌برند، تا پس از اذن ظهور پیدا کردن آن حضرت از طرف خداوند متعال، به یاری او بشتابند و او را در فراهم ساختن زمینه تشکیل حکومت عدل الهی، برچیدن بساط‍‌ ظلم و نابسامانی از سر تا سر عالم، برقراری صلح و امنیت واقعی که آرزوی همیشگی انسان در طول تاریخ بوده است، یاری کنند. آن‌گاه در بستری که به برکت حاکمیت عدالت و صلح و صفا فراهم شده است، به کسب فضایل اخلاقی و کمالات انسانی که سعادت ابدی او در گرو آراستگی به آن‌هاست، بپردازند.

نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۳۴

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

منتظَر، یکی از القاب حضرت مهدی(ع)‏ که در روایات فراوانی به آن اشاره شده است.

مقدمه

  • حضرت مهدی(ع)‏ خود نیز همانند دیگر انسان‌ها، منتظر است، تا روزی فرا رسد و اراده خداوند متعال، به برپایی حاکمیت جهانی عدل و قسط تعلق گیرد؛ اما آن حضرت، تنها کسی است که انتظار ظهورش کشیده می‌‏شود؛ از این‌‏رو منتظر نیز نامیده شده است.
  • از امام جواد(ع) پرسیدند: "ای فرزند رسول خدا! مهدی، به چه دلیل منتظر نامیده شده است؟ فرمود: به این علت که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌‏شود و مدتش بسیار طول می‏‌کشد؛ پس مخلصان، انتظار ظهورش را می‏‌کشند و اهل تردید او را نکار خواهند کرد .... "[۱][۲].

منتظَر در موعودنامه

  • یکی از لقب‌های معروف حضرت مهدی (ع) است[۳]. به کسی گویند که عده‌ای در انتظار او باشند. بر این اساس امام عصر (ع) را از آن جهت منتظر می‌نامند که شیعیان در انتظار او به سر می‌برند، تا پس از اذن ظهور پیدا کردن آن حضرت از طرف خداوند متعال، به یاری او بشتابند و او را در فراهم ساختن زمینه تشکیل حکومت عدل الهی، برچیدن بساط‍‌ ظلم و نابسامانی از سر تا سر عالم، برقراری صلح و امنیت واقعی که آرزوی همیشگی انسان در طول تاریخ بوده است، یاری کنند. آن‌گاه در بستری که به برکت حاکمیت عدالت و صلح و صفا فراهم شده است، به کسب فضایل اخلاقی و کمالات انسانی که سعادت ابدی او در گرو آراستگی به آن‌هاست، بپردازند.
  • درباره علت منتظر نامیده شدن امام مهدی (ع) روایاتی از طرف ائمه اطهار (ع) نقل شده است. از جمله نقل می‌کنند: روزی شخصی از امام باقر (ع) سؤال کرد: ای فرزند رسول خدا! به چه دلیل مهدی آل محمد (ص) را منتظر نامیده‌اند؟ آن حضرت در جواب می‌فرمایند: به این دلیل او را منتظر می‌گویند که آن حضرت دوره غیبت بسیار طولانی خواهد داشت. پیروان مخلص او در طول این دوره باوجود سختی‌های زیادی که دارد، در انتظار ظهور او به سر خواهند برد. این در حالی است که بسیاری از افراد تردیدکننده، قیام و ظهور او را منکر خواهند شد... [۴].
  • علاوه بر روایات، در مجموعه زیارت و ادعیه نیز از آن حضرت با لقب منتظر یاد شده است. به‌عنوان نمونه در بخشی از دعای ندبه می‌خوانیم: "أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ"؟ کجاست آن امامی که مردم به منظور برطرف ساختن اساس کژی و انحراف‌ها در انتظار او به سر می‌برند؟
  • یا در زیارت صاحب الامر (ع) آمده است: "السَّلَامُ عَلَى الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ". درود بر آن قیام‌کننده‌ای که جهانیان در انتظار اویند و سلام بر آن امام عادلی که عدالتش سرتاسر عالم را فراخواهد گرفت...[۵][۶].

پرسش‌های وابسته

پرسمان القاب امام مهدی (نمایه)

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. " لِأَنَ‏ لَهُ‏ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ‏ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ‏ الْمُخْلِصُونَ‏ وَ يُنْكِرُهُ‏ الْمُرْتَابُونَ‏ "، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳
  2. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص: ۴۲۳ - ۴۲۴.
  3. نجم الثاقب، باب دوم.
  4. بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۰.
  5. مفاتیح الجنان.
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۶۹۹.