۳۳٬۷۵۱
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=120%' به '{{عربی') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*احمد بن هلال، اهل روستای بزرگی از منطقه "نهروان" بود که میان واسط و بغداد قرار دارد. گفته شده است وی از یاران [[حضرت هادی]]{{ع}} یا [[امام عسکری]]{{ع}} بود. وی مشهور به غلو و مورد لعن و نفرین ابدی است<ref> ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص ۸۲، رقم ۱۹۹</ref>. | *احمد بن هلال، اهل روستای بزرگی از منطقه "نهروان" بود که میان واسط و بغداد قرار دارد. گفته شده است وی از یاران [[حضرت هادی]]{{ع}} یا [[امام عسکری]]{{ع}} بود. وی مشهور به غلو و مورد لعن و نفرین ابدی است<ref> ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص ۸۲، رقم ۱۹۹</ref>. | ||
*نخست از افراد مورد اطمینان [[حضرت عسکری]]{{ع}} و از اصحاب ویژه و روایت کننده از [[امامان معصوم]]{{عم}} بود. ۵۴ بار به زیارت خانه خدا رفت که بیست بار آن با پای پیاده بود، امّا دچار کژی شد؛ به گونهای که [[حضرت عسکری]]{{ع}} او را بسیار نکوهش کرد و دربارهاش فرمود: "از این صوفی ریاکار و بازیگر پروا کنید"<ref> {{عربی | *نخست از افراد مورد اطمینان [[حضرت عسکری]]{{ع}} و از اصحاب ویژه و روایت کننده از [[امامان معصوم]]{{عم}} بود. ۵۴ بار به زیارت خانه خدا رفت که بیست بار آن با پای پیاده بود، امّا دچار کژی شد؛ به گونهای که [[حضرت عسکری]]{{ع}} او را بسیار نکوهش کرد و دربارهاش فرمود: "از این صوفی ریاکار و بازیگر پروا کنید"<ref> {{عربی|" احْذَرُوا الصُّوفِيَ الْمُتَصَنِّع"}}؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص ۵۳۵، ش ۱۰۲۰</ref>. | ||
*برخی نیز این جمله را در نکوهش او، از جانب [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} دانستهاند که در هرحال نشانگر پلیدی و گمراهی این مرد است. او تا زمان نیابت [[محمد بن عثمان]] زیست و با سماجت بسیار، سفارت آن جناب را انکار کرد. از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} درباره لعن و نفرین بر او و لزوم بیزاری از کارهایش توقیعی صادر شد<ref> شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۳</ref>. | *برخی نیز این جمله را در نکوهش او، از جانب [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} دانستهاند که در هرحال نشانگر پلیدی و گمراهی این مرد است. او تا زمان نیابت [[محمد بن عثمان]] زیست و با سماجت بسیار، سفارت آن جناب را انکار کرد. از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} درباره لعن و نفرین بر او و لزوم بیزاری از کارهایش توقیعی صادر شد<ref> شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۳</ref>. | ||
*بیشتر کتابهای رجالی، به او لقب "عبرتایی" دادهاند<ref> ابن داود حلی، رجال ابن داود، ص ۴۲۵؛ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص ۳۸۴؛ علامه حلی، رجال العلامه، ص ۲۰۲</ref>. [[شیخ طوسی]] در کتاب "الغیبة" وی را "کرخی" نامگذاری کرده و به او "بغدادی" نیز گفته شده است. | *بیشتر کتابهای رجالی، به او لقب "عبرتایی" دادهاند<ref> ابن داود حلی، رجال ابن داود، ص ۴۲۵؛ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص ۳۸۴؛ علامه حلی، رجال العلامه، ص ۲۰۲</ref>. [[شیخ طوسی]] در کتاب "الغیبة" وی را "کرخی" نامگذاری کرده و به او "بغدادی" نیز گفته شده است. | ||