حدیث معراج: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۱۵

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در نهج البلاغه | امام مهدی در معارف دعا و زیارات | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

بشارت خداوند به پیامبر(ص) درباره حضرت مهدی(ع) در معراج‏
یکی از رخدادهای مهم زندگی رسول گرامی اسلام(ص) معراج آن حضرت است. قرآن در آیاتی چند به برخی از حوادثی که در آن سفر آسمانی رخ داده، اشاره‏‌هایی کرده است و یک سوره را نیز برای این حادثه بزرگ اختصاص داده است.
افزون بر آیات قرآن، برخی از آنچه در آن سفر ملکوتی اتفاق افتاد، به بیان روایات نورانی معصومان(ع) برای ما بازگو شده است. رسول اکرم(ص) درباره آنچه در شب معراج دیده بود، پس از بیان دیدن نور پیشوایان معصوم(ع) و آخرین جانشین خود میان آن‏ها، فرمود: ... عرض کردم: پروردگارا! اینان چه کسانی هستند؟ فرمود: ایشان پیشوایانند و این قائم است؛ همو که حلال مرا حلال می‌‏کند و حرام مرا را حرام می‏‌سازد و از دشمنان من انتقام می‏‌گیرد. ای محمد! او را دوست بدار. پس همانا من او را دوست می‏‌دارم و هرکس که او را دوست بدارد، نیز دوست می‌‏دارم^[۱]

^[۲].

جستارهای وابسته

منابع

سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ " هَؤُلَاءِ الْأَئِمَّةُ، وَ هَذَا الْقَائِمُ‏ يُحِلُ‏ حَلَالِي‏ وَ يُحَرِّمُ‏ حَرَامِي‏ وَ يَنْتَقِمُ‏ مِنْ‏ أَعْدَائِي‏، يَا مُحَمَّدُ! أَحْبِبْهُ‏ فَإِنِّي‏ أُحِبُّهُ‏ وَ أُحِبُ‏ مَنْ‏ يُحِبُّه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"، محمد باقر مجلسی، بحار الأنوار ۳۶، ص ۲۲۲؛ نعمانی، الغیبة؛ ص ۹۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۲
↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۶۶.

[1] " هَؤُلَاءِ الْأَئِمَّةُ، وَ هَذَا الْقَائِمُ‏ يُحِلُ‏ حَلَالِي‏ وَ يُحَرِّمُ‏ حَرَامِي‏ وَ يَنْتَقِمُ‏ مِنْ‏ أَعْدَائِي‏، يَا مُحَمَّدُ! أَحْبِبْهُ‏ فَإِنِّي‏ أُحِبُّهُ‏ وَ أُحِبُ‏ مَنْ‏ يُحِبُّه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"، محمد باقر مجلسی، بحار الأنوار ۳۶، ص ۲۲۲؛ نعمانی، الغیبة؛ ص ۹۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۲

[2] سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۶۶.

[۱]

[۲]

@@ خط ۱۲: / خط ۱۲: @@
 *بشارت خداوند به [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} در معراج‏
 *یکی از رخدادهای مهم زندگی [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} معراج آن حضرت است. [[قرآن]] در آیاتی چند به برخی از حوادثی که در آن سفر آسمانی رخ داده، اشاره‏‌هایی کرده است و یک سوره را نیز برای این حادثه بزرگ اختصاص داده است.
-*افزون بر آیات [[قرآن]]، برخی از آنچه در آن سفر ملکوتی اتفاق افتاد، به بیان روایات نورانی معصومان{{عم}} برای ما بازگو شده است. [[رسول اکرم]]{{صل}} درباره آنچه در شب معراج دیده بود، پس از بیان دیدن نور پیشوایان معصوم{{عم}} و آخرین جانشین خود میان آن‏ها، فرمود: ... عرض کردم: پروردگارا! اینان چه کسانی هستند؟ فرمود: ایشان پیشوایانند و این قائم است؛ همو که حلال مرا حلال می‌‏کند و حرام مرا را حرام می‏‌سازد و از دشمنان من انتقام می‏‌گیرد. ای محمد! او را دوست بدار. پس همانا من او را دوست می‏‌دارم و هرکس که او را دوست بدارد، نیز دوست می‌‏دارم<ref> {{عربی|اندازه=120%|" هَؤُلَاءِ الْأَئِمَّةُ، وَ هَذَا الْقَائِمُ‏ يُحِلُ‏ حَلَالِي‏ وَ يُحَرِّمُ‏ حَرَامِي‏ وَ يَنْتَقِمُ‏ مِنْ‏ أَعْدَائِي‏، يَا مُحَمَّدُ! أَحْبِبْهُ‏ فَإِنِّي‏ أُحِبُّهُ‏ وَ أُحِبُ‏ مَنْ‏ يُحِبُّه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الأنوار ۳۶، ص ۲۲۲؛ نعمانی، الغیبة؛ ص ۹۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۲</ref>
+*افزون بر آیات [[قرآن]]، برخی از آنچه در آن سفر ملکوتی اتفاق افتاد، به بیان روایات نورانی معصومان{{عم}} برای ما بازگو شده است. [[رسول اکرم]]{{صل}} درباره آنچه در شب معراج دیده بود، پس از بیان دیدن نور پیشوایان معصوم{{عم}} و آخرین جانشین خود میان آن‏ها، فرمود: ... عرض کردم: پروردگارا! اینان چه کسانی هستند؟ فرمود: ایشان پیشوایانند و این قائم است؛ همو که حلال مرا حلال می‌‏کند و حرام مرا را حرام می‏‌سازد و از دشمنان من انتقام می‏‌گیرد. ای محمد! او را دوست بدار. پس همانا من او را دوست می‏‌دارم و هرکس که او را دوست بدارد، نیز دوست می‌‏دارم<ref> {{عربی|" هَؤُلَاءِ الْأَئِمَّةُ، وَ هَذَا الْقَائِمُ‏ يُحِلُ‏ حَلَالِي‏ وَ يُحَرِّمُ‏ حَرَامِي‏ وَ يَنْتَقِمُ‏ مِنْ‏ أَعْدَائِي‏، يَا مُحَمَّدُ! أَحْبِبْهُ‏ فَإِنِّي‏ أُحِبُّهُ‏ وَ أُحِبُ‏ مَنْ‏ يُحِبُّه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الأنوار ۳۶، ص ۲۲۲؛ نعمانی، الغیبة؛ ص ۹۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۲</ref>