میراث دار پیامبران

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

از روایات استفاده می‏‌شود حضرت مهدی(ع)‏ هنگام ظهور، برخی میراث‏‌های پیامبران گذشته را همراه خواهد داشت^[۱]. درباره این‏که این امور به چه هدفی نزد حضرت جمع شده است، سخن روشنی در دست نیست؛ ولی با توجه به این‏که نقش حضرت مهدی(ع)‏، نقش همه انبیا و اولیا است و آن حضرت آرزوی تمام پیامبران را پیاده خواهد کرد، می‌‏توان نتیجه گرفت تمام ابزار آنان در اختیار آن حضرت قرار خواهد گرفت.
دیگر این‏که آن حضرت وظیفه دارد پیروان همه ادیان را به دین راستین الهی "اسلام" دعوت کند و این میراث‏‌ها نشانه‏‌هایی از بر حق بودن آن حضرت است؛ از این‌‏رو همان‏گونه که در روایات، از زنده ماندن حضرت مسیح(ع)، عامل هدایت مسیحیان و برگرداندن ایشان به پیروی از حضرت مهدی(ع)‏ معرفی شده است، می‏‌توان میراث‏‌های دیگر پیامبران(ع) را ابزاری برای اتمام حجّت بر آنان دانست.
برخی میراث‏‌ها که در روایات مورد اشاره قرار گرفته عبارت است از: پیراهن^[۲]، عمامه^[۳]، زره^[۴]، سلاح^[۵]، و پرچم پیامبر گرامی اسلام(ص)^[۶]، سنگ‏ ^[۷]و عصای حضرت موسی‏^[۸] و طشتی که وی در آن قربانی می‏‌کرد^[۹]. و انگشتری حضرت سلیمان(ع)^[۱۰]، امام علی(ع) فرمود: رسول خدا(ص) فرموده است: "مهدی از فرزندانم، غیبت و حیرتی دارد که امت‏ها در آن گمراه شوند. او با ذخیره پیغمبران آید و زمین را از عدل ‏وداد پر کند؛ چنان‏که از جور و ستم پر شده باشد^[۱۱] ^[۱۲].

جستارهای وابسته

منابع

سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ فرائد السمطین، ج ۲، ص ۳۳۵، ح ۵۸۷
↑ نعمانی، الغیبة، ص ۳۵۰، ج ۴۲
↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵
↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵
↑ نعمانی، الغیبة، ص ۳۴۹، ح ۴۰؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵؛ متقی هندیف کنز العمال، ح ۳۹۶۷۳
↑ نعمانی، الغیبة، ۳۴۳، ح ۲۸ و ۴۳۵، ح ۱
↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۳
↑ نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۸، ح ۲۸، شیخ صدوقف کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۶، ح ۷
↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۲، ح ۱
↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ص ۲۳۱، ح ۱.نعمانی، الغیبة، ص ۳۴۳، ح ۲۷
↑ " الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي تَكُونُ‏ لَهُ‏ غَيْبَةٌ وَ حَيْرَةٌ تَضِلُ‏ فِيهَا الْأُمَمُ‏ يَأْتِي بِذَخِيرَةِ الْأَنْبِيَاءِ (ع) فَيَمْلَؤُهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً‏‏"، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۸۷، ح ۵
↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص: ۴۳۷ - ۴۳۸.

[1] فرائد السمطین، ج ۲، ص ۳۳۵، ح ۵۸۷

[2] نعمانی، الغیبة، ص ۳۵۰، ج ۴۲

[3] محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵

[4] محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵

[5] نعمانی، الغیبة، ص ۳۴۹، ح ۴۰؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵؛ متقی هندیف کنز العمال، ح ۳۹۶۷۳

[6] نعمانی، الغیبة، ۳۴۳، ح ۲۸ و ۴۳۵، ح ۱

[7] محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۳

[8] نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۸، ح ۲۸، شیخ صدوقف کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۶، ح ۷

[9] محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۲۳۲، ح ۱

[10] محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ص ۲۳۱، ح ۱.نعمانی، الغیبة، ص ۳۴۳، ح ۲۷

[11] " الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي تَكُونُ‏ لَهُ‏ غَيْبَةٌ وَ حَيْرَةٌ تَضِلُ‏ فِيهَا الْأُمَمُ‏ يَأْتِي بِذَخِيرَةِ الْأَنْبِيَاءِ (ع) فَيَمْلَؤُهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً‏‏"، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۸۷، ح ۵

[12] سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص: ۴۳۷ - ۴۳۸.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]