پرچم حضرت مهدی

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

در روایات آمده پرچم حضرت مهدی(ع) هنگام ظهور، همان پرچم [[پیامبر اکرم(ص) است.
امام صادق(ع) فرمود: "همراه او پرچم پیامبر اکرم(ص) است" ^[۱]. آن‏گاه آن حضرت در پاسخ شخصی که پرسید: "آیا نزد او است یا این‏که برای او آورده می‏‌شود؟ فرمود: بلکه جبرئیل آن را خواهد آورد". سپس فرمود: با آن پرچم، بر هیچ قوم ستمگری‏ نمی‌‏گذرد، مگر آن‏که خداوند سبحانه و تعالی آن‏ها را هلاک می‌‏سازد^[۲]. شبیه همین روایت از امام سجاد(ع) نیز نقل شده است^[۳]. اهمیت این امر، به قدری است که در غیبت نعمانی بابی تدوین شده است با این عنوان که پرچم پیامبر(ص) بعد از جنگ جمل، باز نخواهد شد؛ مگر به دست قائم(ع)^[۴].
امام صادق(ع) درباره آن پرچم به ابو بصیر فرمود: "ای ابا محمد! به خدا سوگند! آن پرچم نه از پنبه است و نه از کتان و نه از ابریشم و نه از حریر. سپس در پاسخ از جنس آن، فرمود: از ورق "برگ" بهشتی است.
رسول خدا(ص) روز بدر، آن را برافراشت و بعد، آن را در هم پیچید و به علی(ع) داد. *همچنان نزد علی(ع) بود، تا هنگامی که روز بصره فرارسید، آن را برافراشت. و خداوند سبحانه و تعالی پیروزی را نصیب او ساخت. سپس آن حضرت آن را در هم پیچید و آن این‏جا نزد ما است.
هیچ کس آن را نخواهد گشود، تا آن گاه که قائم(ع) قیام کند و چون او قیام نمود، آن را برخواهد افراشت^[۵]. و از امام علی(ع) روایت شده است: آن‏گاه که مهدی پرچم خویش را به اهتزاز درآورد، بین مشرق و مغرب برای او روشن خواهد شد^[۶]^[۷].

جستارهای وابسته

منابع

سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ " مَعَهُ‏ رَايَةُ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ ‏‏‏‏‏(ص)‏‏"
↑ " بَلْ‏ يُؤْتَى‏ بِهَا يَأْتِيهِ‏ بِهَا جَبْرَئِيلُ‏ (ع)‏‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۹، ح ۴؛ و ر. ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۷۲، ح ۲۳
↑ ر. ک: محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۳۵، ح ۳
↑ نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷
↑ " يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا هِيَ‏ وَ اللَّهِ‏ قُطْنٌ‏ وَ لَا كَتَّانٌ‏ وَ لَا خَزٌّ وَ لَا حَرِيرٌ قُلْتُ مِنْ أَيِّ شَيْ‏ءٍ قَالَ مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ نَشَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ لَفَّهَا وَ دَفَعَهَا إِلَى عَلِيٍّ (ع)فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْه‏ ثُمَّ لَفَّهَا وَ هِيَ عِنْدَنَا هُنَاكَ لَا يَنْشُرُهَا أَحَدٌ حَتَّى يَقُومَ الْقَائِمُ فَإِذَا قَامَ نَشَرَهَا ‏ ‏‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷، ح ۲
↑ " إِذَا هَزَّ رَايَتَهُ‏ أَضَاءَ لَهَا مَا بَيْنَ‏ الْمَشْرِقِ‏ وَ الْمَغْرِب‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏‏"، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷
↑ سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۳۵ - ۱۳۶.

[1] " مَعَهُ‏ رَايَةُ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ ‏‏‏‏‏(ص)‏‏"

[2] " بَلْ‏ يُؤْتَى‏ بِهَا يَأْتِيهِ‏ بِهَا جَبْرَئِيلُ‏ (ع)‏‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۹، ح ۴؛ و ر. ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۷۲، ح ۲۳

[3] ر. ک: محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۳۵، ح ۳

[4] نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷

[5] " يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا هِيَ‏ وَ اللَّهِ‏ قُطْنٌ‏ وَ لَا كَتَّانٌ‏ وَ لَا خَزٌّ وَ لَا حَرِيرٌ قُلْتُ مِنْ أَيِّ شَيْ‏ءٍ قَالَ مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ نَشَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ لَفَّهَا وَ دَفَعَهَا إِلَى عَلِيٍّ (ع)فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْه‏ ثُمَّ لَفَّهَا وَ هِيَ عِنْدَنَا هُنَاكَ لَا يَنْشُرُهَا أَحَدٌ حَتَّى يَقُومَ الْقَائِمُ فَإِذَا قَامَ نَشَرَهَا ‏ ‏‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷، ح ۲

[6] " إِذَا هَزَّ رَايَتَهُ‏ أَضَاءَ لَهَا مَا بَيْنَ‏ الْمَشْرِقِ‏ وَ الْمَغْرِب‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏‏"، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷

[7] سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۳۵ - ۱۳۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]