بیت الحمد: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگ‌نامه' به 'خدامراد، [[فرهنگ‌نامه')
خط ۱۲: خط ۱۲:
*خانه‌‏ای که از هنگام ولادت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} چراغی در آن روشن شده‏.
*خانه‌‏ای که از هنگام ولادت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} چراغی در آن روشن شده‏.
*"بیت" در لغت به معنای خانه و "حمد" به معنای ستایش و ثنا است. این واژه در بعضی از روایات، به کار رفته و به عنوان جایگاهی مربوط به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} معرفی شده است. مفضل گوید: شنیدم [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: همانا برای صاحب این امر، خانه‌‏ای است که بدان بیت الحمد می‌‏گویند. در آن، چراغی هست که از هنگام ولادت روشنی می‏‌بخشد و تا روزی که با شمشیر قیام می‏‌کند، خاموش نخواهد شد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" إِنَ‏ لِصَاحِبِ‏ هَذَا الْأَمْرِ بَيْتاً يُقَالُ‏ لَهُ‏ بَيْتُ‏ الْحَمْدِ فِيهِ‏ سِرَاجٌ يَزْهَرُ مُنْذُ يَوْمَ وُلِدَ إِلَى يَوْمٍ يَقُومُ بِالسَّيْفِ لَا يُطْفَأُ‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۹، ح ۳۱.</ref>.
*"بیت" در لغت به معنای خانه و "حمد" به معنای ستایش و ثنا است. این واژه در بعضی از روایات، به کار رفته و به عنوان جایگاهی مربوط به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} معرفی شده است. مفضل گوید: شنیدم [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: همانا برای صاحب این امر، خانه‌‏ای است که بدان بیت الحمد می‌‏گویند. در آن، چراغی هست که از هنگام ولادت روشنی می‏‌بخشد و تا روزی که با شمشیر قیام می‏‌کند، خاموش نخواهد شد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" إِنَ‏ لِصَاحِبِ‏ هَذَا الْأَمْرِ بَيْتاً يُقَالُ‏ لَهُ‏ بَيْتُ‏ الْحَمْدِ فِيهِ‏ سِرَاجٌ يَزْهَرُ مُنْذُ يَوْمَ وُلِدَ إِلَى يَوْمٍ يَقُومُ بِالسَّيْفِ لَا يُطْفَأُ‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۹، ح ۳۱.</ref>.
*جایگاه این خانه و چگونگی روشنایی آن، به روشنی بیان نشده است؛ ولی احتمال می‌‏رود مقصود، معنایی کنایی باشد یعنی با ولادت آخرین حجّت الهی، چراغ هدایت بشر با فروغی هرچه بیشتر، به پرتوافشانی پرداخته و زمین را از نور وجود خود آکنده ساخته است. این روایت با همین مضمون از [[امام باقر]]{{ع}} نیز نقل شده است <ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۶۷، ح ۴۸۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۱۲۴ - ۱۲۵.</ref>.
*جایگاه این خانه و چگونگی روشنایی آن، به روشنی بیان نشده است؛ ولی احتمال می‌‏رود مقصود، معنایی کنایی باشد یعنی با ولادت آخرین حجّت الهی، چراغ هدایت بشر با فروغی هرچه بیشتر، به پرتوافشانی پرداخته و زمین را از نور وجود خود آکنده ساخته است. این روایت با همین مضمون از [[امام باقر]]{{ع}} نیز نقل شده است <ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۶۷، ح ۴۸۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۱۲۴ - ۱۲۵.</ref>.
==بیت الحمد در موعودنامه==
==بیت الحمد در موعودنامه==
*برطبق فرمایش [[امام صادق]] {{ع}}، برای صاحب الزمان، خانه‌ای است که به آن "بیت الحمد" گفته می‌شود. در آن خانه چراغی است که از روز ولادت آن حضرت روشن است. این چراغ خاموش نمی‌شود تا روزی که با شمشیر قیام کند<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۲۶.</ref>.
*برطبق فرمایش [[امام صادق]] {{ع}}، برای صاحب الزمان، خانه‌ای است که به آن "بیت الحمد" گفته می‌شود. در آن خانه چراغی است که از روز ولادت آن حضرت روشن است. این چراغ خاموش نمی‌شود تا روزی که با شمشیر قیام کند<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۲۶.</ref>.

نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۳

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • خانه‌‏ای که از هنگام ولادت حضرت مهدی(ع) چراغی در آن روشن شده‏.
  • "بیت" در لغت به معنای خانه و "حمد" به معنای ستایش و ثنا است. این واژه در بعضی از روایات، به کار رفته و به عنوان جایگاهی مربوط به حضرت مهدی(ع) معرفی شده است. مفضل گوید: شنیدم امام صادق(ع) فرمود: همانا برای صاحب این امر، خانه‌‏ای است که بدان بیت الحمد می‌‏گویند. در آن، چراغی هست که از هنگام ولادت روشنی می‏‌بخشد و تا روزی که با شمشیر قیام می‏‌کند، خاموش نخواهد شد[۱].
  • جایگاه این خانه و چگونگی روشنایی آن، به روشنی بیان نشده است؛ ولی احتمال می‌‏رود مقصود، معنایی کنایی باشد یعنی با ولادت آخرین حجّت الهی، چراغ هدایت بشر با فروغی هرچه بیشتر، به پرتوافشانی پرداخته و زمین را از نور وجود خود آکنده ساخته است. این روایت با همین مضمون از امام باقر(ع) نیز نقل شده است [۲][۳].

بیت الحمد در موعودنامه

  • برطبق فرمایش امام صادق (ع)، برای صاحب الزمان، خانه‌ای است که به آن "بیت الحمد" گفته می‌شود. در آن خانه چراغی است که از روز ولادت آن حضرت روشن است. این چراغ خاموش نمی‌شود تا روزی که با شمشیر قیام کند[۴].
  • احتمال می‌رود منظور یک معنای کنایی باشد که با ولادت آخرین حجت الهی، به چراغ هدایت بشر با فروغی هرچه بیشتر به پرتوافشانی پرداخته و زمین را از نور وجود خود آکنده ساخته است. این واژه در منابع اهل سنت نیز آمده است، اما به‌معنای خانه‌ای است که در بهشت ساخته می‌شود[۵][۶].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. " إِنَ‏ لِصَاحِبِ‏ هَذَا الْأَمْرِ بَيْتاً يُقَالُ‏ لَهُ‏ بَيْتُ‏ الْحَمْدِ فِيهِ‏ سِرَاجٌ يَزْهَرُ مُنْذُ يَوْمَ وُلِدَ إِلَى يَوْمٍ يَقُومُ بِالسَّيْفِ لَا يُطْفَأُ‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۹، ح ۳۱.
  2. شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۶۷، ح ۴۸۳.
  3. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۲۴ - ۱۲۵.
  4. غیبة نعمانی، ص ۱۲۶.
  5. مسند احمد، ج ۴، ص ۴۱۵.
  6. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۱۸۶.