مُحدَّث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
جز (جایگزینی متن - 'رده:اتمام لینک داخلی' به '')
خط ۲۰: خط ۲۰:
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:مُحدَّث]]
[[رده:مُحدَّث]]
[[رده:اتمام لینک داخلی]]

نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۵۷

متن این جستار آزمایشی است؛ امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود. برای اطلاع از جزئیات بیشتر به بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت مراجعه کنید.


مقدمه

  • مُحدَّث اسم مفعول از ریشه "حدّث، یحدّث" به معنای کسی است که حدیث و خبر تازه به او گویند و منظور، آن است که امامان(ع) با فرشتگان رابطه دارند، سخن آنان را می‌‏شنوند و از آن‏ها حقایقی دریافت می‏‌کنند. این، کنایه از یک مقام معنوی است. این لفظ به این معنا، یکی از القاب ویژه امام(ع) است. امام باقر(ع) در این ‏باره فرمود: امیر مؤمنان(ع) به ابن عباس فرمود: "همانا شب قدر در هر سال وجود دارد و همانا در آن، امر یک ساله نازل می‌‏شود که این امر، به امامان پس از پیامبر خواهد بود. ابن عباس گفت: آنان کیانند؟ فرمود: من و یازده نفر از نسل من امامانی‌‏اند که همگی محدّث می‏‌باشند"[۱].
  • محمد بن مسلم گوید: کلمه محدّث نزد امام صادق(ع) ذکر شد، حضرت فرمود: "محدّث کسی است که صدا را بشنود و شخص را نبیند. به حضرت عرض کردم: قربانت گردم! امام از کجا می‏‌فهمد که آن، کلام فرشته است؟ فرمود: آرامش و وقاری به او داده می‌‏شود که می‌‏فهمد آن کلام از فرشته است"[۲][۳].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۲، ح ۱۰۶
  2. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، باب ان الائمة مُحدَّثون مفهمون، ح ۴
  3. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۳۷۵.