خسف در بیداء: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - '><ref>مجتبی تونهای، [[موعودنامه' به '><ref>تونهای، مجتبی، [[موعودنامه'
جز (جایگزینی متن - '﴿{{متن قرآن| ' به '﴿{{متن قرآن|') |
جز (جایگزینی متن - '><ref>مجتبی تونهای، [[موعودنامه' به '><ref>تونهای، مجتبی، [[موعودنامه') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
*منظور از «خسف به بیداء» آن است که سفیانی لشکری عظیم، به قصد جنگ با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} عازم مکه میکند؛ اما بین مکه و مدینه در محلی که به سرزمین «بیداء» معروف است به گونهای معجزه آسا، به امر خداوند، در زمین فرو میروند. این حادثه در روایات [[اهل سنت]]<ref>عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج ۱۱، ح ۲۰۷۶۹؛ ابن ابی شیبه، الکتاب المصنف، ح ۱۹۰۶۶.</ref> و [[شیعه]]، یکی از [[نشانههای ظهور]] و قیام معرفی شده و در شماری از آنها بر حتمی بودن آن تأکید شده است <ref>الکافی، ج ۸، ص ۳۱۰، ح ۴۸۳؛ الخصال، ج ۱، ص ۳۰۳، ح ۸۲؛ الغیبة للنعمانی، ص ۲۵۷، ح ۱۵.</ref><ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۰.]</ref>. | *منظور از «خسف به بیداء» آن است که سفیانی لشکری عظیم، به قصد جنگ با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} عازم مکه میکند؛ اما بین مکه و مدینه در محلی که به سرزمین «بیداء» معروف است به گونهای معجزه آسا، به امر خداوند، در زمین فرو میروند. این حادثه در روایات [[اهل سنت]]<ref>عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج ۱۱، ح ۲۰۷۶۹؛ ابن ابی شیبه، الکتاب المصنف، ح ۱۹۰۶۶.</ref> و [[شیعه]]، یکی از [[نشانههای ظهور]] و قیام معرفی شده و در شماری از آنها بر حتمی بودن آن تأکید شده است <ref>الکافی، ج ۸، ص ۳۱۰، ح ۴۸۳؛ الخصال، ج ۱، ص ۳۰۳، ح ۸۲؛ الغیبة للنعمانی، ص ۲۵۷، ح ۱۵.</ref><ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۰.]</ref>. | ||
==خسف بیداء در موعودنامه== | ==خسف بیداء در موعودنامه== | ||
*"خسف" بهمعنای فرورفتن و پنهان شدن است<ref>لسان العرب، ج ۹، ص ۶۷.</ref>. و "بیداء" نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]. ظاهرا منظور از "خسف بیداء" آن است که [[سفیانی]]، با لشکری عظیم به قصد جنگ با مهدی {{ع}} عازم مکه میشود، در میان مکه و مدینه و در محلی که به سرزمین "بیداء" معروف است، بهگونه [[معجزه]] به امر خداوند در دل زمین فرو میروند<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۵۲.</ref>. این حادثه از نشانههای حتمی ظهور بیان شده است. [[حضرت علی]] {{ع}} میفرمایند: "مردی از خاندان من، در سرزمین حرم قیام میکند، چون خبر ظهور وی به سفیانی میرسد، وی سپاهی از لشکریان خود را برای جنگ، به سوی او میفرستد، ولی سپاه مهدی آنان را شکست میدهد، انگاه خود سفیانی با لشکریان همراه، به جنگ وی میروند و چون از سرزمین بیداء میگذرند، در زمین فرومیروند و جز یک نفر، که خبر آنان را میآورد، همگی هلاک میشوند"<ref>تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۱.</ref>. گرچه حادثه "خسف" در منطقه "بیداء" و در مورد لشکر سفیانی واقع میشود، ولی در برخی [[روایات]]، غیر از خسف در بیداء، از خسف در مشرق و خسف در مغرب نیز یاد شده است<ref>وافی، ج ۲، ص ۴۴۳؛ منتخب الاثر، ص ۴۴۲.</ref>، و این نشان آن است که در سایر نقاط زمین نیز چنین حوادثی رخ میدهد و به امر خداوند، دشمنان مهدی {{ع}} بدینوسیله نابود میگردند<ref>برترینهای فرهنگ مهدویت در مطبوعات، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی | *"خسف" بهمعنای فرورفتن و پنهان شدن است<ref>لسان العرب، ج ۹، ص ۶۷.</ref>. و "بیداء" نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]. ظاهرا منظور از "خسف بیداء" آن است که [[سفیانی]]، با لشکری عظیم به قصد جنگ با مهدی {{ع}} عازم مکه میشود، در میان مکه و مدینه و در محلی که به سرزمین "بیداء" معروف است، بهگونه [[معجزه]] به امر خداوند در دل زمین فرو میروند<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۵۲.</ref>. این حادثه از نشانههای حتمی ظهور بیان شده است. [[حضرت علی]] {{ع}} میفرمایند: "مردی از خاندان من، در سرزمین حرم قیام میکند، چون خبر ظهور وی به سفیانی میرسد، وی سپاهی از لشکریان خود را برای جنگ، به سوی او میفرستد، ولی سپاه مهدی آنان را شکست میدهد، انگاه خود سفیانی با لشکریان همراه، به جنگ وی میروند و چون از سرزمین بیداء میگذرند، در زمین فرومیروند و جز یک نفر، که خبر آنان را میآورد، همگی هلاک میشوند"<ref>تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۱.</ref>. گرچه حادثه "خسف" در منطقه "بیداء" و در مورد لشکر سفیانی واقع میشود، ولی در برخی [[روایات]]، غیر از خسف در بیداء، از خسف در مشرق و خسف در مغرب نیز یاد شده است<ref>وافی، ج ۲، ص ۴۴۳؛ منتخب الاثر، ص ۴۴۲.</ref>، و این نشان آن است که در سایر نقاط زمین نیز چنین حوادثی رخ میدهد و به امر خداوند، دشمنان مهدی {{ع}} بدینوسیله نابود میگردند<ref>برترینهای فرهنگ مهدویت در مطبوعات، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۲۹۸.</ref>. | ||
==خسف در بیداء در روایات== | ==خسف در بیداء در روایات== | ||