طی الارض: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - 'کمال الدین، ج' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
خط ۷: خط ۷:
*[[امام صادق]]{{ع}} نیز درباره [[طی الارض]] [[یاران]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} فرمود: "پس، از گوشه و کنار [[زمین]] به سوی او جمع می‌‏شوند و [[زمین]] برای آن‏ها به هم پیچیده می‌‏شود، تا این‏که با او [[بیعت]] می‏‌کند"<ref> {{عربی|" فَيَصِيرُ إِلَيْهِ‏ شِيعَتُهُ‏ مِنْ‏ أَطْرَافِ‏ الْأَرْضِ‏ تُطْوَى‏ لَهُمُ‏ الْأَرْضُ‏ حَتَّى‏ يُبَايِعُوه‏‏‏‏‏‏"}}، فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۹۶ - ۲۹۷.</ref>.
*[[امام صادق]]{{ع}} نیز درباره [[طی الارض]] [[یاران]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} فرمود: "پس، از گوشه و کنار [[زمین]] به سوی او جمع می‌‏شوند و [[زمین]] برای آن‏ها به هم پیچیده می‌‏شود، تا این‏که با او [[بیعت]] می‏‌کند"<ref> {{عربی|" فَيَصِيرُ إِلَيْهِ‏ شِيعَتُهُ‏ مِنْ‏ أَطْرَافِ‏ الْأَرْضِ‏ تُطْوَى‏ لَهُمُ‏ الْأَرْضُ‏ حَتَّى‏ يُبَايِعُوه‏‏‏‏‏‏"}}، فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۹۶ - ۲۹۷.</ref>.
==طی الارض در موعودنامه==
==طی الارض در موعودنامه==
*پیمودن مسافت طولانی در مدت بسیار کوتاه را گویند، و این یکی از [[معجزات]] و [[کرامات]] حضرت است. [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] می‌کند، [[زمین]] از [[نور خداوند]] روشن می‌شود و [[زمین]] زیر پای [[مهدی]] به سرعت حرکت می‌کند"<ref>کمال الدین، ص ۳۷۲؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۴؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۷.</ref>. درباره شیوه [[آگاهی]] [[یاران]] و [[سپاهیان]] حضرت از [[قیام]] و گرد هم آمدن آنان در [[مکه]]، [[روایات]] به شیوه‌های گوناگونی اشاره دارد. بعضی شب در بستر خود به [[خواب]] رفته‌اند و صبحگاهان خود را در محضر [[امام]] می‌بینند و برخی با طی‌ الارض به حضرت می‌پیوندند و گروهی پس از [[آگاهی]] از [[قیام]]، به وسیله ابرها نزد حضرت می‌آیند<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۶۷۲؛ غیبة نعمانی، ص ۳۱۵؛ بحار الانوار، ج ۲، ص ۳۶۸.</ref>.
*پیمودن مسافت طولانی در مدت بسیار کوتاه را گویند، و این یکی از [[معجزات]] و [[کرامات]] حضرت است. [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] می‌کند، [[زمین]] از [[نور خداوند]] روشن می‌شود و [[زمین]] زیر پای [[مهدی]] به سرعت حرکت می‌کند"<ref>کمال الدین، ص ۳۷۲؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۴؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۷.</ref>. درباره شیوه [[آگاهی]] [[یاران]] و [[سپاهیان]] حضرت از [[قیام]] و گرد هم آمدن آنان در [[مکه]]، [[روایات]] به شیوه‌های گوناگونی اشاره دارد. بعضی شب در بستر خود به [[خواب]] رفته‌اند و صبحگاهان خود را در محضر [[امام]] می‌بینند و برخی با طی‌ الارض به حضرت می‌پیوندند و گروهی پس از [[آگاهی]] از [[قیام]]، به وسیله ابرها نزد حضرت می‌آیند<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۶۷۲؛ غیبة نعمانی، ص ۳۱۵؛ بحار الانوار، ج ۲، ص ۳۶۸.</ref>.
*[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "[[شیعیان]] و [[یاران مهدی]] {{ع}} از سراسر [[زمین]] به سوی او حرکت می‌کنند؛ [[زمین]] زیر پای‌شان جمع می‌شود و با طی‌ الارض به [[امام]] {{ع}} می‌رسند و با او [[بیعت]] می‌کنند"<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۲۶۳؛ عقد الدرر، ص ۶۵ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، نجم الدین طبسی، ص ۱۱۰.)</ref>.
*[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "[[شیعیان]] و [[یاران مهدی]] {{ع}} از سراسر [[زمین]] به سوی او حرکت می‌کنند؛ [[زمین]] زیر پای‌شان جمع می‌شود و با طی‌ الارض به [[امام]] {{ع}} می‌رسند و با او [[بیعت]] می‌کنند"<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۲۶۳؛ عقد الدرر، ص ۶۵ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، نجم الدین طبسی، ص ۱۱۰.)</ref>.
*[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "پس از شما اقوامی خواهند آمد که [[زمین]] زیر پای‌شان پیموده می‌شود و درهای [[جهان]] به روی‌شان بازمی‌گردد... [[زمین]] در کم‌تر از یک چشم به هم زدن پیموده می‌گردد؛ به‌گونه‌ای که اگر کسی از آنان بخواهد شرق تا غرب [[زمین]] را در ساعتی بپیماید، این کار را انجام می‌دهد."<ref>فردوس الاخبار، ج ۲، ص ۴۴۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۷۴.</ref>.
*[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "پس از شما اقوامی خواهند آمد که [[زمین]] زیر پای‌شان پیموده می‌شود و درهای [[جهان]] به روی‌شان بازمی‌گردد... [[زمین]] در کم‌تر از یک چشم به هم زدن پیموده می‌گردد؛ به‌گونه‌ای که اگر کسی از آنان بخواهد شرق تا غرب [[زمین]] را در ساعتی بپیماید، این کار را انجام می‌دهد."<ref>فردوس الاخبار، ج ۲، ص ۴۴۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۷۴.</ref>.

نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۵۰

متن این جستار آزمایشی است؛ امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود. برای اطلاع از جزئیات بیشتر به بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت مراجعه کنید.


مقدمه

طی الارض در موعودنامه

  • پیمودن مسافت طولانی در مدت بسیار کوتاه را گویند، و این یکی از معجزات و کرامات حضرت است. امام رضا (ع) می‌فرماید: "هنگامی که حضرت مهدی (ع) ظهور می‌کند، زمین از نور خداوند روشن می‌شود و زمین زیر پای مهدی به سرعت حرکت می‌کند"[۴]. درباره شیوه آگاهی یاران و سپاهیان حضرت از قیام و گرد هم آمدن آنان در مکه، روایات به شیوه‌های گوناگونی اشاره دارد. بعضی شب در بستر خود به خواب رفته‌اند و صبحگاهان خود را در محضر امام می‌بینند و برخی با طی‌ الارض به حضرت می‌پیوندند و گروهی پس از آگاهی از قیام، به وسیله ابرها نزد حضرت می‌آیند[۵].
  • امام باقر (ع) می‌فرماید: "شیعیان و یاران مهدی (ع) از سراسر زمین به سوی او حرکت می‌کنند؛ زمین زیر پای‌شان جمع می‌شود و با طی‌ الارض به امام (ع) می‌رسند و با او بیعت می‌کنند"[۶].
  • رسول خدا (ص) فرمود: "پس از شما اقوامی خواهند آمد که زمین زیر پای‌شان پیموده می‌شود و درهای جهان به روی‌شان بازمی‌گردد... زمین در کم‌تر از یک چشم به هم زدن پیموده می‌گردد؛ به‌گونه‌ای که اگر کسی از آنان بخواهد شرق تا غرب زمین را در ساعتی بپیماید، این کار را انجام می‌دهد."[۷][۸].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. " هُوَ الَّذِي‏ تُطْوَى‏ لَهُ‏ الْأَرْض‏‏‏‏‏"، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۳۷۱، ح ۵
  2. " فَيَصِيرُ إِلَيْهِ‏ شِيعَتُهُ‏ مِنْ‏ أَطْرَافِ‏ الْأَرْضِ‏ تُطْوَى‏ لَهُمُ‏ الْأَرْضُ‏ حَتَّى‏ يُبَايِعُوه‏‏‏‏‏‏"، فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۳
  3. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۲۹۶ - ۲۹۷.
  4. کمال الدین، ص ۳۷۲؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۴؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۷.
  5. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۷۲؛ غیبة نعمانی، ص ۳۱۵؛ بحار الانوار، ج ۲، ص ۳۶۸.
  6. روضة الواعظین، ج ۲، ص ۲۶۳؛ عقد الدرر، ص ۶۵ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی (ع)، نجم الدین طبسی، ص ۱۱۰.)
  7. فردوس الاخبار، ج ۲، ص ۴۴۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۱.
  8. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۷۴.