فترت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فترت در قرآن]] | [[فترت در حدیث]] | [[فترت در کلام اسلامی]]</div>
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فترت در قرآن]] | [[فترت در حدیث]] | [[فترت در کلام اسلامی]]| [[فترت در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فترت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فترت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
==مقدمه==
*[[فترت]] اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و [[آرامش]] است. برای [[فترت]] و فتر در لغت [[عرب]] معانی مختلفی ذکر شده است.
[[فترت]] اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و [[آرامش]] است. برای [[فترت]] و فتر در لغت [[عرب]] معانی مختلفی ذکر شده است.
*[[راغب اصفهانی]]، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است<ref>  راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱</ref>. "[[فترت]]" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] و نیز مدت کوتاهی از انقطاع [[وحی]] در دوران [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفته می‏‌شود<ref> ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴</ref>. این کلمه یک بار در [[قرآن کریم]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]]{{ع}} و [[پیامبر خاتم|رسول گرامی اسلام]]{{صل}} اشاره کرده است<ref> {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}ای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه: ۱۹.</ref>.  
 
*در بیشتر [[روایات]] [[مهدویت]]، مدت زمان [[پنهان‌‏زیستی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، به "[[غیبت]]" تعبیر شده‏ است. اما در پاره‏‌ای از سخنان [[معصومان]]{{عم}} این دوران را "[[فترت]]" نیز یاد کرده‏‌اند. [[ابو حمزه]] گوید: خدمت [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} رسیدم و عرض کردم:[[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم: پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] کند؛ چنان‏که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[امامان]] - بیاید؛ چنان‏که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[رسولان]] - برانگیخته شد<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۲، ص ۱۴۱، ح ۲۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.</ref>.
[[راغب اصفهانی]]، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است<ref>  راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱</ref>. "[[فترت]]" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] و نیز مدت کوتاهی از انقطاع [[وحی]] در دوران [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفته می‏‌شود<ref> ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴</ref>. این کلمه یک بار در [[قرآن کریم]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]]{{ع}} و [[پیامبر خاتم|رسول گرامی اسلام]]{{صل}} اشاره کرده است<ref> {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}ای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه: ۱۹.</ref>.  
 
در بیشتر [[روایات]] [[مهدویت]]، مدت زمان [[پنهان‌‏زیستی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، به "[[غیبت]]" تعبیر شده‏ است. اما در پاره‏‌ای از سخنان [[معصومان]]{{عم}} این دوران را "[[فترت]]" نیز یاد کرده‏‌اند. [[ابو حمزه]] گوید: خدمت [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} رسیدم و عرض کردم:[[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم: پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] کند؛ چنان‏که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[امامان]] - بیاید؛ چنان‏که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[رسولان]] - برانگیخته شد<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۲، ص ۱۴۱، ح ۲۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.</ref>.
 
==فترت در موعودنامه==
==فترت در موعودنامه==
*در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] گفته می‌شود<ref>لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.</ref>. این کلمه تنها یک بار در [[قرآن]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[رسول اکرم]] {{صل}} اشاره کرده است. در [[مباحث مهدوی]]، در بیشتر [[روایات]] به مدت زمانِ [[پنهان‌زیستی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}}، [[غیبت]] تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "[[فترت]]" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت [[امام صادق]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: [[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] می‌کند؛ چنان‌که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[امامان]]) می‌آید، چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[رسولان]]) [[مبعوث]] شد<ref>کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۳۰.</ref>.
در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] گفته می‌شود<ref>لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.</ref>. این کلمه تنها یک بار در [[قرآن]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[رسول اکرم]] {{صل}} اشاره کرده است. در [[مباحث مهدوی]]، در بیشتر [[روایات]] به مدت زمانِ [[پنهان‌زیستی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}}، [[غیبت]] تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "[[فترت]]" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت [[امام صادق]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: [[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] می‌کند؛ چنان‌که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[امامان]]) می‌آید، چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[رسولان]]) [[مبعوث]] شد<ref>کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۳۰.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==

نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۲۴

متن این جستار آزمایشی است؛ امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود. برای اطلاع از جزئیات بیشتر به بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت مراجعه کنید.
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل فترت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

فترت اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و آرامش است. برای فترت و فتر در لغت عرب معانی مختلفی ذکر شده است.

راغب اصفهانی، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است[۱]. "فترت" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو پیامبر و نیز مدت کوتاهی از انقطاع وحی در دوران رسالت پیامبر اکرم(ص) گفته می‏‌شود[۲]. این کلمه یک بار در قرآن کریم آمده و به فاصله زمانی بین حضرت عیسی(ع) و رسول گرامی اسلام(ص) اشاره کرده است[۳].

در بیشتر روایات مهدویت، مدت زمان پنهان‌‏زیستی حضرت مهدی(ع)، به "غیبت" تعبیر شده‏ است. اما در پاره‏‌ای از سخنان معصومان(ع) این دوران را "فترت" نیز یاد کرده‏‌اند. ابو حمزه گوید: خدمت حضرت صادق(ع) رسیدم و عرض کردم:صاحب الامر شمایید؟ فرمود: نه. گفتم: پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست؟ فرمود: همان کسی است که زمین را پر از عدالت کند؛ چنان‏که پر از ستم و جور شده باشد. او در زمان فترت - پیدا نبودن امامان - بیاید؛ چنان‏که رسول خدا(ص) در زمان فترت - پیدا نبودن رسولان - برانگیخته شد[۴][۵].

فترت در موعودنامه

در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو پیامبر گفته می‌شود[۶]. این کلمه تنها یک بار در قرآن آمده و به فاصله زمانی بین حضرت عیسی (ع) و رسول اکرم (ص) اشاره کرده است. در مباحث مهدوی، در بیشتر روایات به مدت زمانِ پنهان‌زیستی حضرت مهدی (ع)، غیبت تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "فترت" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت امام صادق (ع) رسیدم و عرض کردم: صاحب الامر شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که زمین را پر از عدالت می‌کند؛ چنان‌که پر از ستم و جور شده باشد. او در زمان فترت (پیدا نبودن امامان) می‌آید، چنان‌که رسول خدا (ص) در زمان فترت (پیدا نبودن رسولان) مبعوث شد[۷][۸].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱
  2. ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴
  3. ﴿يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه: ۱۹.
  4. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۲، ص ۱۴۱، ح ۲۱
  5. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.
  6. لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.
  7. کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.
  8. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۵۳۰.