بنی جذام: تفاوت میان نسخه‌ها

بنی جذام (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳

۳٬۸۳۳ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۲۹

ویرایش

@@ خط ۸۳: / خط ۸۳: @@
 حضور جمعی از [[مردم]] بنی جذام در [[قیام]] [[تمیم]] [[لخمی]] در [[سال ۲۲۷ هجری]] هم از دیگر [[اخبار]] مهم این [[قوم]] در [[تقابل]] با [[دولت عباسی]] است. تمیم لخمی معروف به «[[ابوحرب]]» و ملقب به «مُبَرقَع» در دوران [[حکومت]] [[معتصم]] (حک.۲۱۸-۲۲۷) و به نقلی [[واثق عباسی]] (حک. ۲۲۷-۲۳۲). به [[همراهی]] جمعی از مردم [[لخم]] و جذام و عامله و بلقین در [[فلسطین]] سر به [[شورش]] نهاد و سپس راهی [[اردن]] شد. [[واثق]]، [[رجاء بن ایوب حضاری]] را جهت [[سرکوب]] آنها و دیگر شورش‌های منطقه به آن سامان فرستاد. رجاء با تمیم لخمی مصاف داد و او را پس از [[اسارت]]، به [[سامرا]] فرستاد<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۸۰. نیز ر.ک: محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۹، ص۱۱۶-۱۱۷؛ مسکویه، تجارب الامم، ج۴، ص۲۷۳-۲۷۴؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۵۳۲-۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>
+==بنی جذام و تعامل با [[دولت]] [[فاطمیان]]==
+از اندک اخبار تعاملات [[طوایف]] متعدد بنی جذام با [[دولت فاطمی]] می‌توان به پذیرش امارت [[فاس]]-شهری بزرگ در سواحل [[مغرب]] [[اسلامی]]-<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۳۰.</ref> از سوی [[احمد بن بکر بن ابی سهل جذامی]] در [[زمان]] المعز لدین [[الله]] فاطمی اشاره کرد. لیکن او و برخی دیگر از امرای [[اندلس]] و [[مغرب]] [[اسلامی]]، [[دل]] در گرو [[امویان اندلس]] نهادند و [[بیعت]] خود را با [[خلفای فاطمی]] نقض نمودند. از این رو المعز لدین الله -[[خلیفه]] فاطمی- سردار معروف خود -جوهر صقلی- را با سپاهی جهت به [[اطاعت]] در آوردن ایشان، به مغرب و اندلس فرستاد. جوهر صقلی نیز به سرکوبی یکایک این [[امرا]] پرداخت تا این که به فاس رسید. او این [[شهر]] را چندی در محاصره گرفت اما به جهت [[مقاومت]] سرسختانه [[مردم]] شهر به [[فرماندهی]] [[احمد بن بکر جذامی]]، موقتاً از محاصره شهر منصرف، و به فتح مناطق دیگر از جمله سجلماسه و [[امیر]] [[شورشی]] آن محمد بن واسول پرداخت. سپس به فاس بازگشت و سرانجام به [[همت]] سردار خود «زیری بن مناد» آن را گشود و در [[سال ۳۴۸ هجری]] احمد بن بکر را به [[اسارت]] گرفت و او و محمد بن واسول -امیر شورشی سجلماسه- را در حالی که در قفس بودند به منصوریه وارد کرد<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۵۹.</ref>.
+[[وزارت]] شاور السعدی برای عاضد فاطمی -آخرین خلیفه بنی عبیدی فاطمی در [[مصر]]- هم، از دیگر [[اخبار]] مهم به دست آمده از تعاملات جذامی‌ها با [[دولت]] [[فاطمیان]] است<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۲۸۷؛ زرکلی، الاعلام، ج۳، ص۸۴.</ref>. شاور السعدی با قتل الملک الصالح طلائع بن رزیک در [[سال ۵۵۸ هجری]] به وزارت رسید و زمام [[اختیار]] امور خلیفه العاضد لدین الله فاطمی را به‌دست گرفت. او نه ماه به وزارت پرداخت تا این که فردی به نام ضرغام به [[مخالفت]] با او پرداخت و او را از قاهره بیرون انداخت. شاور به [[شام]] رفت و به نورالدین محمود بن زنکی [[پناه]] برد و با او [[عهد]] کرد اگر چنانچه او لشکری را بفرستد و مصر را [[تسخیر]] او کند، ثلث [[خراج]] مصر را بدو تقدیم کند. نورالدین، سردار نامی خود «اسدالدین شیرکوه» را با لشکری به [[مصر]] فرستاد. اسدالدین شیرکوه به مصر رفت و پس از کشتن ضرغام، شاور را به [[مقام]] پیشین خود بازگرداند. این اقدام، سرانجام به محو [[دولت فاطمی]] و [[تسلط]] صلاح الدین ایوبی بر مصر و این منطقه شد<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۵، ص۳۲۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>
 == منابع ==