شعیب بن صالح: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۰: خط ۱۰:


==مقدمه==
==مقدمه==
*از نشانه‏‌های ظهور، خروج مردی‏ به نام شعیب بن صالح در سمرقند و یا نیشابور است. [[امام سجاد]]{{ع}} فرمود: خروج شعیب بن صالح، پس از [[عوف سلمی]] و پیش از [[خروج سفیانی]] است<ref>{{عربی|" ثُمَ‏ يَكُونُ‏ خُرُوجُ‏ شُعَيْبِ‏ بْنِ‏ صَالِحٍ‏ مِنْ‏ سَمَرْقَنْدَ ثُمَ‏ يَخْرُجُ‏ السُّفْيَانِي‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۴۳</ref>.  
*از نشانه‏‌های [[ظهور]]، [[خروج]] مردی‏ به نام [[شعیب بن صالح]] در [[سمرقند]] و یا نیشابور است. [[امام سجاد]]{{ع}} فرمود: [[خروج شعیب بن صالح]]، پس از [[عوف سلمی]] و پیش از [[خروج سفیانی]] است<ref>{{عربی|" ثُمَ‏ يَكُونُ‏ خُرُوجُ‏ شُعَيْبِ‏ بْنِ‏ صَالِحٍ‏ مِنْ‏ سَمَرْقَنْدَ ثُمَ‏ يَخْرُجُ‏ السُّفْيَانِي‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۴۳</ref>.  
*[[قطب راوندی]] نیز روایتی از [[امام سجاد]]{{ع}} نقل کرده است که فرمود: پس خروج شعیب صالح از سمرقند است <ref>قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۳، ص ۱۱۵۵، ح ۶۱</ref>.  
*[[قطب راوندی]] نیز روایتی از [[امام سجاد]]{{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: پس [[خروج]] شعیب [[صالح]] از [[سمرقند]] است <ref>قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۳، ص ۱۱۵۵، ح ۶۱</ref>.  
*[[شیخ صدوق]]، خروج او را از نیشابور ذکر کرده است<ref>  شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۴۳، باب ۴۳، ح ۱۶</ref>.  
*[[شیخ صدوق]]، [[خروج]] او را از نیشابور ذکر کرده است<ref>  شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۴۳، باب ۴۳، ح ۱۶</ref>.  
*از برخی روایات دیگر استفاده می‌‏شود او پرچم‏دار [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ و در جایگاه پیش‌ ‏قراول آن حضرت انجام وظیفه می‌‏کند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۷؛ همچنین ر. ک: متقی هندی، کنز العمال، ج ۴، ص ۵۸۸، ح ۳۹۶۶۶، ۳۹۶۶۷؛ کتاب الفتن، ص ۱۸۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۰۸ - ۲۰۹.</ref>.
*از برخی [[روایات]] دیگر استفاده می‌‏شود او پرچم‏دار [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ و در [[جایگاه]] پیش‌ ‏قراول آن حضرت انجام [[وظیفه]] می‌‏کند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۷؛ همچنین ر. ک: متقی هندی، کنز العمال، ج ۴، ص ۵۸۸، ح ۳۹۶۶۶، ۳۹۶۶۷؛ کتاب الفتن، ص ۱۸۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۰۸ - ۲۰۹.</ref>.


==شعیب بن صالح در موعودنامه==
==شعیب بن صالح در موعودنامه==
*شعیب بن صالح جوانی است گندم‌گون، لاغر، با ریش کم‌پشت، صاحب بصیرت و یقین از اهالی ری که اندکی پیش از ظهور حضرت در میان ایرانیان، ظاهر شده و نقش رهبر نظامی را در حرکت ظهور آن حضرت، ایفاء می‌کند. او مردی است شکست‌ناپذیر، اگر کوه در مقابلش بایستد آن را منهدم کرده و عبور می‌کند. وی به همراه سید خراسانی که رهبری سیاسی ایرانیان را به عهده دارد، پرچم اسلام را به [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌سپارند و با نیروهای خود در نهضت آن حضرت شرکت می‌کنند. خراسانی و شعیب در زمره یاران خاص آن حضرت قرار می‌گیرند. و شعیب بن صالح به فرماندهی کل نیروهای [[حضرت مهدی]] {{ع}} منصوب می‌گردد. البته احتمال دارد که جهت حفظ‍‌ و ایمنی، نام او مستعار باشد تا وعده الهی محقق شود. هم‌چنین امکان دارد که نام او و نام پدرش مشابه شعیب و صالح و یا به‌معنای این دو باشد.  
*[[شعیب بن صالح]] [[جوانی]] است گندم‌گون، لاغر، با ریش کم‌پشت، [[صاحب]] [[بصیرت]] و [[یقین]] از اهالی [[ری]] که اندکی [[پیش از ظهور]] حضرت در میان [[ایرانیان]]، ظاهر شده و نقش [[رهبر]] نظامی را در حرکت [[ظهور]] آن حضرت، ایفاء می‌کند. او مردی است شکست‌ناپذیر، اگر کوه در مقابلش بایستد آن را منهدم کرده و عبور می‌کند. وی به همراه [[سید خراسانی]] که [[رهبری سیاسی]] [[ایرانیان]] را به عهده دارد، [[پرچم]] [[اسلام]] را به [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌سپارند و با نیروهای خود در [[نهضت]] آن حضرت شرکت می‌کنند. [[خراسانی]] و شعیب در زمره [[یاران خاص]] آن حضرت قرار می‌گیرند. و [[شعیب بن صالح]] به [[فرماندهی]] کل نیروهای [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[منصوب]] می‌گردد. البته احتمال دارد که جهت حفظ‍‌ و ایمنی، نام او مستعار باشد تا [[وعده الهی]] محقق شود. هم‌چنین امکان دارد که نام او و نام پدرش مشابه شعیب و [[صالح]] و یا به‌معنای این دو باشد.  
*برخی [[روایات]] وی را اهل سمرقند -که هم‌اکنون در اشغال شوروی است- می‌داند، اما بیشتر [[روایات]] می‌گوید که او اهل ری است و با قبیله [[بنی تمیم]] نسبتی دارد و یا این‌که از یکی از بخش‌های بنی تمیم -به نام محروم- می‌باشد و یا این‌که وی غلامی از بنی تمیم است<ref>عصر ظهور، علی کورانی، ص ۲۴ و ۳۲ و ۲۷۱.</ref>. روایتی که می‌گوید "فاصله میان خروج شعیب و سپردن زمام امور را به مهدی {{ع}} هفتاد و دو ماه است" را می‌توان حکم به صحت آن نمود که در این صورت، ظاهر شدن خراسانی و شعیب، شش سال قبل از ظهور [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود<ref>همان.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۳۳.</ref>.
*برخی [[روایات]] وی را اهل [[سمرقند]] -که هم‌اکنون در اشغال شوروی است- می‌داند، اما بیشتر [[روایات]] می‌گوید که او اهل [[ری]] است و با قبیله [[بنی تمیم]] نسبتی دارد و یا این‌که از یکی از بخش‌های [[بنی تمیم]] -به نام محروم- می‌باشد و یا این‌که وی غلامی از [[بنی تمیم]] است<ref>عصر ظهور، علی کورانی، ص ۲۴ و ۳۲ و ۲۷۱.</ref>. روایتی که می‌گوید "فاصله میان [[خروج]] شعیب و سپردن زمام امور را به [[مهدی]] {{ع}} هفتاد و دو ماه است" را می‌توان [[حکم]] به صحت آن نمود که در این صورت، ظاهر شدن [[خراسانی]] و شعیب، شش سال قبل از [[ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود<ref>همان.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۳۳.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اتمام لینک داخلی]]

نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۴

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

شعیب بن صالح در موعودنامه

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. " ثُمَ‏ يَكُونُ‏ خُرُوجُ‏ شُعَيْبِ‏ بْنِ‏ صَالِحٍ‏ مِنْ‏ سَمَرْقَنْدَ ثُمَ‏ يَخْرُجُ‏ السُّفْيَانِي‏‏‏"، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۴۳
  2. قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۳، ص ۱۱۵۵، ح ۶۱
  3. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۴۳، باب ۴۳، ح ۱۶
  4. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۷؛ همچنین ر. ک: متقی هندی، کنز العمال، ج ۴، ص ۵۸۸، ح ۳۹۶۶۶، ۳۹۶۶۷؛ کتاب الفتن، ص ۱۸۸
  5. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۲۰۸ - ۲۰۹.
  6. عصر ظهور، علی کورانی، ص ۲۴ و ۳۲ و ۲۷۱.
  7. همان.
  8. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۴۳۳.