←مقدمه
جز (جایگزینی متن - 'رده:اتمام لینک داخلی' به '') |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[غیبت]]، اسم مصدر از ثلاثی مجرد ماده "غ ی ب" و به معنای ناپدید شدن و [[پنهان]] شدن از دیدگان است. [[غایب]] به کسی گفته میشود که حاضر و ظاهر نیست. و در اصل، درباره [[پنهان]] شدن [[خورشید]]، ماه و [[ستارگان]] به کار میرود<ref> جوهری، الصحاح، ج ۱، ص ۱۹۶</ref>. همچنین درباره کسی به کار میرود که مدتی در جایی حضور دارد و پس از آن، از دیدگان رفته و دیگر دیده نمیشود<ref> ابو هلال عسکری، الفروق اللغویة، ص ۶۳</ref>. در اصطلاح [[مهدویت]] به [[پنهانزیستی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} گفته میشود. | *[[غیبت]]، اسم مصدر از ثلاثی مجرد ماده "غ ی ب" و به معنای ناپدید شدن و [[پنهان]] شدن از دیدگان است. [[غایب]] به کسی گفته میشود که حاضر و ظاهر نیست. و در اصل، درباره [[پنهان]] شدن [[خورشید]]، ماه و [[ستارگان]] به کار میرود<ref> جوهری، الصحاح، ج ۱، ص ۱۹۶</ref>. همچنین درباره کسی به کار میرود که مدتی در جایی حضور دارد و پس از آن، از دیدگان رفته و دیگر دیده نمیشود<ref> ابو هلال عسکری، الفروق اللغویة، ص ۶۳</ref>. در اصطلاح [[مهدویت]] به [[پنهانزیستی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} گفته میشود. | ||
==معنای [[غیبت]]== | |||
*غیبت بهمعنای "پوشیده بودن از دیدگان" است، نه حاضر نبودن؛ ازاینرو، [[امام مهدی]]{{ع}} از چشمان [[مردمان]] [[غایب]] است و آنها او را نمیبینند و یا اینکه او را میبینند، ولی او را نمیشناسند. این در حالی است که آن بزرگوار، میان [[مردم]] حضور دارد و در کنار ایشان [[زندگی]] میکند. این [[حقیقت]] در [[روایات]] [[امامان معصوم]]{{عم}} به عبارتهای گوناگون آمده است. | |||
*اتصاف وجود [[مبارک]] [[امام عصر]]{{ع}} به [[وصف]] [[غائب]]، با نگاه به [[محرومیت]] [[جامعه]] از [[ادراک]] وجود [[مبارک]] اوست. پس باید گفت، [[مردم]] از محضر ایشان غائباند، نه آن [[حضرت]]؛ زیرا او ولی [[حق]] و [[شاهد]] بر [[خلق]] است و هرگز از خود و غیر خود [[غائب]] نبوده و نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی،عبدالله ]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)| امام مهدی موجود موعود]]، ص۱۳۶.</ref>. | |||
==سه دیدگاه کلی درباره چگونگی غیبت== | ==سه دیدگاه کلی درباره چگونگی غیبت== | ||