پرش به محتوا

خسف در بیداء: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۳۷۶ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۲۳: خط ۲۳:
*دربارۀ چگونگی [[خسف به بیداء]] [[سخن]] روشنی در [[روایات]] نیامده و تنها به فرو رفتن [[سپاهیان]] [[سفیانی]] در این [[زمین]] اشاره شده است. [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید:«... [[سفیانی]] گروهی را به [[مدینه]] روانه می‌کند و [[مهدی]] از آنجا به [[مکه]] رخت برمی‌بندد. خبر به [[فرمانده]] [[سپاه سفیانی]] می‌رسد که [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} به سوی [[مکه]] بیرون رفته است. او لشکری از پی آن حضرت روانه کند؛ ولی او را نمی‌یابد تا اینکه [[مهدی]]، با حالت [[ترس]] و نگرانی بدان سنّت که [[موسی بن عمران]] داشت؛ داخل [[مکه]] شود. [[فرمانده]] [[سپاه سفیانی]] در صحرا فرود می‌آید. منادی از [[آسمان]] ندا می‌کند: ای دشت! آن [[قوم]] را نابود ساز؛ پس آن نیز ایشان را به درون خود می‌برد و هیچ‌یک از آنان [[نجات]] نمی‌یابد، گر سه نفر...» <ref>الغیبة للنعمانی، ص ۲۷۹، باب ۱۴، ح ۶۷.</ref><ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>.
*دربارۀ چگونگی [[خسف به بیداء]] [[سخن]] روشنی در [[روایات]] نیامده و تنها به فرو رفتن [[سپاهیان]] [[سفیانی]] در این [[زمین]] اشاره شده است. [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید:«... [[سفیانی]] گروهی را به [[مدینه]] روانه می‌کند و [[مهدی]] از آنجا به [[مکه]] رخت برمی‌بندد. خبر به [[فرمانده]] [[سپاه سفیانی]] می‌رسد که [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} به سوی [[مکه]] بیرون رفته است. او لشکری از پی آن حضرت روانه کند؛ ولی او را نمی‌یابد تا اینکه [[مهدی]]، با حالت [[ترس]] و نگرانی بدان سنّت که [[موسی بن عمران]] داشت؛ داخل [[مکه]] شود. [[فرمانده]] [[سپاه سفیانی]] در صحرا فرود می‌آید. منادی از [[آسمان]] ندا می‌کند: ای دشت! آن [[قوم]] را نابود ساز؛ پس آن نیز ایشان را به درون خود می‌برد و هیچ‌یک از آنان [[نجات]] نمی‌یابد، گر سه نفر...» <ref>الغیبة للنعمانی، ص ۲۷۹، باب ۱۴، ح ۶۷.</ref><ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>.
*بعضی از [[روایات]] از تأخر این اتفاق بر [[ظهور]] [[سخن]] گفته و در برخی دیگر این اتفاق پس از [[بیعت]] [[یاران خاص]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} ذکر شده است. [[مصنف عبدالرزاق]]<ref>«فیبایعونه بین الرکن و المقام فیبعث الیه جیش من الشام حتی اذا کانوا بالبیداء خسف بهم...»؛ عبدالرزاق، المصنف، ج ۱۱، ص ۳۷۱، ح ۲۰۷۶۹.</ref>، [[مصنف ابن ابی شیبه]]<ref>«یبایع لرجل بین الرکن و المقام... فیغزوهم جیش من اهل الشام حتی اذا کانوا بالبیداء یخسف بهم..»؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج ۱۵، ص ۴۵، ح ۹۰۷۰.</ref>، [[مسند احمد]] <ref>«فیبایعونه بین الرکن و المقام فیبعث الیهم جیش من الشام فیخسف بهم البیداء ...»؛ احمد بن حنبل، مسند، ج ۶، ص ۳۱۶.</ref>و برخی منابع دیگر، به طور روشن به این رخداد اشاره کرده‌اند<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>. با نگاه به آنچه دربارۀ تفاوت بین [[ظهور]] و [[قیام]] گفته شد و اینکه [[قیام]] آن حضرت با فاصله‌ای نامعین [[پس از ظهور]] خواهد بود؛ این [[روایت]] نیز به روشنی حکایت از آن دارد که پدیدۀ [[خسف]] [[پس از ظهور]] خواهد بود<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>.
*بعضی از [[روایات]] از تأخر این اتفاق بر [[ظهور]] [[سخن]] گفته و در برخی دیگر این اتفاق پس از [[بیعت]] [[یاران خاص]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} ذکر شده است. [[مصنف عبدالرزاق]]<ref>«فیبایعونه بین الرکن و المقام فیبعث الیه جیش من الشام حتی اذا کانوا بالبیداء خسف بهم...»؛ عبدالرزاق، المصنف، ج ۱۱، ص ۳۷۱، ح ۲۰۷۶۹.</ref>، [[مصنف ابن ابی شیبه]]<ref>«یبایع لرجل بین الرکن و المقام... فیغزوهم جیش من اهل الشام حتی اذا کانوا بالبیداء یخسف بهم..»؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج ۱۵، ص ۴۵، ح ۹۰۷۰.</ref>، [[مسند احمد]] <ref>«فیبایعونه بین الرکن و المقام فیبعث الیهم جیش من الشام فیخسف بهم البیداء ...»؛ احمد بن حنبل، مسند، ج ۶، ص ۳۱۶.</ref>و برخی منابع دیگر، به طور روشن به این رخداد اشاره کرده‌اند<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>. با نگاه به آنچه دربارۀ تفاوت بین [[ظهور]] و [[قیام]] گفته شد و اینکه [[قیام]] آن حضرت با فاصله‌ای نامعین [[پس از ظهور]] خواهد بود؛ این [[روایت]] نیز به روشنی حکایت از آن دارد که پدیدۀ [[خسف]] [[پس از ظهور]] خواهد بود<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳ ، ص ۱۳۱.]</ref>.
==خسف [[بیداء]] در موعودنامه==
*"[[خسف]]" به‌معنای فرورفتن و [[پنهان]] شدن است<ref>لسان العرب، ج ۹، ص ۶۷.</ref>. و "[[بیداء]]" نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]. ظاهرا منظور از "[[خسف بیداء]]" آن است که [[سفیانی]]، با لشکری عظیم به قصد [[جنگ]] با [[مهدی]] {{ع}} عازم [[مکه]] می‌شود، در میان [[مکه]] و [[مدینه]] و در محلی که به سرزمین "[[بیداء]]" معروف است، به‌گونه [[معجزه]] به امر [[خداوند]] در [[دل]] [[زمین]] فرو می‌روند<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۵۲.</ref>. این حادثه از [[نشانه‌های حتمی ظهور]] بیان شده است. [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرمایند: "مردی از [[خاندان]] من، در سرزمین [[حرم]] [[قیام]] می‌کند، چون خبر [[ظهور]] وی به [[سفیانی]] می‌رسد، وی سپاهی از [[لشکریان]] خود را برای [[جنگ]]، به سوی او می‌فرستد، ولی [[سپاه مهدی]] آنان را شکست می‌دهد، ان‌گاه خود [[سفیانی]] با [[لشکریان]] همراه، به [[جنگ]] وی می‌روند و چون از [[سرزمین بیداء]] می‌گذرند، در [[زمین]] فرومی‌روند و جز یک نفر، که خبر آنان را می‌آورد، همگی هلاک می‌شوند"<ref>تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۱.</ref>. گرچه حادثه "[[خسف]]" در منطقه "[[بیداء]]" و در مورد [[لشکر سفیانی]] واقع می‌شود، ولی در برخی [[روایات]]، غیر از [[خسف در بیداء]]، از [[خسف در مشرق]] و [[خسف در مغرب]] نیز یاد شده است<ref>وافی، ج ۲، ص ۴۴۳؛ منتخب الاثر، ص ۴۴۲.</ref>، و این نشان آن است که در سایر نقاط‍‌ [[زمین]] نیز چنین حوادثی رخ می‌دهد و به امر [[خداوند]]، [[دشمنان]] [[مهدی]] {{ع}} بدین‌وسیله نابود می‌گردند<ref>برترین‌های فرهنگ مهدویت در مطبوعات، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۸.</ref>.
*از نشانه‌های [[آخر الزمان]] و به‌معنای فرورفتن در زمین و زیر آوار ماندن به وسیله زلزله، سیل، طوفان، موشک، بمباران و جز آن‌ها است<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۵۴.</ref>. در روایتی آمده است که سه خسف روی می‌دهد: یکی در مشرق، دیگری در مغرب و سوّمی در جزیرة العرب<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۰؛ الزام الناصب، ص ۶۴.</ref>. و نیز می‌خوانیم: خسفی در حلّه و بصره واقع می‌شود و مردمان بسیاری کشته می‌شوند<ref>محجة البیضاء، ج ۴، ص ۳۴۳؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۲۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۸.</ref>.


==پرسش مستقیم==
==پرسش مستقیم==
۸۰٬۱۲۹

ویرایش