عاشورا: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:


==مقدمه==
==مقدمه==
*[[عاشورا]] روز دهم [[محرم]]، روز [[شهادت]] [[سالار شهیدان]] [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} و [[فرزندان]] و [[اصحاب]] او در [[کربلا]] است<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۶۳</ref>. در [[فرهنگ شیعی]]، [[عاشورا]]، به [[دلیل]] وقوع [[شهادت]] [[امام حسین]]{{ع}} در این روز، عظیم‌‏ترین روز سوگواری و ماتم به حساب می‌‏آید. در این روز، بزرگ‏ترین فاجعه و [[ستم]] درباره [[خاندان]] [[پیامبر]]{{عم}} انجام گرفته است. [[دشمنان اسلام]] و [[اهل بیت]]{{عم}} این روز را [[خجسته]] شمرده، به شادی می‌‏پردازند؛ اما [[پیروان]] [[خاندان]] [[رسالت]]، به سوگ و عزا می‏‌نشینند و بر کشتگان این روز می‏‌گریند.
*عاشورا روز دهم [[محرم]]، روز [[شهادت]] [[سالار شهیدان]] [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} و [[فرزندان]] و [[اصحاب]] او در [[کربلا]] است<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۶۳</ref>. در [[فرهنگ شیعی]]، عاشورا، به [[دلیل]] وقوع [[شهادت]] [[امام حسین]]{{ع}} در این روز، عظیم‌‏ترین روز سوگواری و ماتم به حساب می‌‏آید. در این روز، بزرگ‏ترین فاجعه و [[ستم]] درباره [[خاندان]] [[پیامبر]]{{عم}} انجام گرفته است. [[دشمنان اسلام]] و [[اهل بیت]]{{عم}} این روز را [[خجسته]] شمرده، به شادی می‌‏پردازند؛ اما [[پیروان]] [[خاندان]] [[رسالت]]، به سوگ و عزا می‏‌نشینند و بر کشتگان این روز می‏‌گریند.
*[[امامان]] [[شیعه]]، یاد این روز را زنده می‏‌داشتند و در آن، مجلس عزا برپا می‌‏کردند و بر [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} می‌‏گریستند؛ آن حضرت را [[زیارت]] می‌‏کردند و به [[زیارت]] او [[تشویق]] و امر می‌‏نمودند و این روز، روز اندوه‌شان بود.
*[[امامان]] [[شیعه]]، یاد این روز را زنده می‏‌داشتند و در آن، مجلس عزا برپا می‌‏کردند و بر [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} می‌‏گریستند؛ آن حضرت را [[زیارت]] می‌‏کردند و به [[زیارت]] او [[تشویق]] و امر می‌‏نمودند و این روز، روز اندوه‌شان بود.
*آنچه این روز را به [[مهدویت]] مرتبط می‌‏کند، روایاتی است که از [[قیام]] آن حضرت در این روز خبر می‌‏دهد. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "[[قائم]] در [[روز عاشورا]] [[قیام]] می‏‌کند"<ref>{{عربی|" يَقُومُ‏ الْقَائِمُ‏ يَوْمَ‏ عَاشُورَاءَ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۸۲، ح ۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۳۰۳ - ۳۰۴.</ref>.
*آنچه این روز را به [[مهدویت]] مرتبط می‌‏کند، روایاتی است که از [[قیام]] آن حضرت در این روز خبر می‌‏دهد. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "[[قائم]] در [[روز عاشورا]] [[قیام]] می‏‌کند"<ref>{{عربی|" يَقُومُ‏ الْقَائِمُ‏ يَوْمَ‏ عَاشُورَاءَ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۸۲، ح ۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۳۰۳ - ۳۰۴.</ref>.
==عاشورا در موعودنامه==
==عاشورا در موعودنامه==
*در پاره‌ای [[روایات]]، از [[عاشورا]] به روز [[ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} تعبیر شده است. [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمایند: "[[حضرت قائم]] {{ع}} روز شنبه که [[روز عاشورا]] است [[قیام]] می‌کند؛ روزی که [[امام حسین]] {{ع}} [[شهید]] شد"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۶۵۳؛ غیبة طوسی، ص ۲۷۴.</ref>.
*در پاره‌ای [[روایات]]، از عاشورا به روز [[ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} تعبیر شده است. [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمایند: "[[حضرت قائم]] {{ع}} روز شنبه که [[روز عاشورا]] است [[قیام]] می‌کند؛ روزی که [[امام حسین]] {{ع}} [[شهید]] شد"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۶۵۳؛ غیبة طوسی، ص ۲۷۴.</ref>.
*و نیز می‌فرمایند: "آیا می‌دانید که این روز -عاشورا- چه روزی است‌؟ همان روزی است که [[خداوند]] [[توبه]] [[آدم]] و [[حوا]] را پذیرفت؛ روزی است که [[خداوند]] دریا را برای [[بنی اسرائیل]] شکافت و [[فرعون]] و پیروانش را غرق کرد و [[موسی]] {{ع}} بر [[فرعون]] پیروز شد. روزی است که [[ابراهیم]] {{ع}} متولد شد. روزی است که [[خداوند]] [[توبه]] [[قوم]] یونس {{ع}} را پذیرفت؛ روز تولد [[حضرت عیسی]] {{ع}} و روزی است که [[حضرت قائم]] {{ع}} در آن [[روز قیام]] می‌کند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۵.</ref>.
*و نیز می‌فرمایند: "آیا می‌دانید که این روز -عاشورا- چه روزی است‌؟ همان روزی است که [[خداوند]] [[توبه]] [[آدم]] و [[حوا]] را پذیرفت؛ روزی است که [[خداوند]] دریا را برای [[بنی اسرائیل]] شکافت و [[فرعون]] و پیروانش را غرق کرد و [[موسی]] {{ع}} بر [[فرعون]] پیروز شد. روزی است که [[ابراهیم]] {{ع}} متولد شد. روزی است که [[خداوند]] [[توبه]] [[قوم]] یونس {{ع}} را پذیرفت؛ روز تولد [[حضرت عیسی]] {{ع}} و روزی است که [[حضرت قائم]] {{ع}} در آن [[روز قیام]] می‌کند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۵.</ref>.
*[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "یکدیگر را در [[روز عاشورا]]، این‌گونه تعزیت دهید: {{عربی|"أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَأْرِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ {{عم}}"}}<ref>مصباح المتهجد، مفاتیح الجنان.</ref>؛ [[خداوند]] اجر ما و شما را در [[مصیبت]] [[حسین]] {{ع}} بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که به همراه ولی‌اش، [[امام مهدی]] از [[آل محمد]] {{عم}}، طلب [[خون]] آن حضرت کرده، به خون‌خواهی او برخیزیم. خود [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز در زنده نگهداشتن یاد [[عاشورا]] می‌کوشد. گواه آن، داستان [[علامه]] [[بحر العلوم]] است که با آن کهولت سن‌ و [[موقعیت]] علمی و اجتماعی، در صف سینه‌زنان [[امام حسین]] {{ع}} با وضعیتی خاص ظاهر می‌شود. و وقتی از او می‌پرسند چرا چنین عزاداری می‌کنید؟ می‌فرماید: با رسیدن به دسته سوگواران، چشمم به [[محبوب]] دل‌ها، [[امام عصر]] {{ع}} افتاد و دیدم آن حضرت، با سر و پای برهنه در میان انبوه عزاداران، در سوگ پدرش [[حسین]] {{ع}} با چشمانی اشک‌بار به سر و سینه می‌زند؛ به همین جهت، قرار از کفم رفت و چنین به سوگواری پرداختم<ref>عاشورا و انتظار، پورسید آقایی، ص ۲۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۷۶.</ref>.
*[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "یکدیگر را در [[روز عاشورا]]، این‌گونه تعزیت دهید: {{عربی|"أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَأْرِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ {{عم}}"}}<ref>مصباح المتهجد، مفاتیح الجنان.</ref>؛ [[خداوند]] اجر ما و شما را در [[مصیبت]] [[حسین]] {{ع}} بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که به همراه ولی‌اش، [[امام مهدی]] از [[آل محمد]] {{عم}}، طلب [[خون]] آن حضرت کرده، به خون‌خواهی او برخیزیم. خود [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز در زنده نگهداشتن یاد عاشورا می‌کوشد. گواه آن، داستان [[علامه]] [[بحر العلوم]] است که با آن کهولت سن‌ و [[موقعیت]] علمی و اجتماعی، در صف سینه‌زنان [[امام حسین]] {{ع}} با وضعیتی خاص ظاهر می‌شود. و وقتی از او می‌پرسند چرا چنین عزاداری می‌کنید؟ می‌فرماید: با رسیدن به دسته سوگواران، چشمم به [[محبوب]] دل‌ها، [[امام عصر]] {{ع}} افتاد و دیدم آن حضرت، با سر و پای برهنه در میان انبوه عزاداران، در سوگ پدرش [[حسین]] {{ع}} با چشمانی اشک‌بار به سر و سینه می‌زند؛ به همین جهت، قرار از کفم رفت و چنین به سوگواری پرداختم<ref>عاشورا و انتظار، پورسید آقایی، ص ۲۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۷۶.</ref>.
 
==عاشورا در فرهنگنامه آخرالزمان==
*عاشورا روز دهم [[ماه]] [[محرم]] الحرام است. در سال ۶۱ هجری در چنین روزی [[امام حسین]]{{ع}} همراه [[یاران]] با وفای خود در صحرای [[کربلا]] به [[شهادت]] رسیدند. در برخی [[احادیث]] [[روز قیام حضرت مهدی]]{{ع}} را نیز مصادف با [[روز عاشورا]] دانسته‌اند<ref>ر.ک: روز قیام حضرت مهدی{{ع}}.</ref>.
*در [[روز عاشورا]] مهمترین چیزی که سوز و گداز [[دل]] سوختگان [[کربلا]] را تسکین می‌دهد، [[ظهور]] [[منجی آخرالزمان]] است، هم او که ولی دم جد [[مظلوم]] خویش است و در [[زمان ظهور]] خود به [[انتقام]] برمی‌خیزد.
در [[روز عاشورا]] در [[زیارت]] مخصوصه [[امام حسین]]{{ع}} دو مرتبه به این امر اشاره شده است، {{متن حدیث|بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِي بِكَ فَأَسْالُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَ أَكْرَمَنِي أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ{{صل}}}}؛ ([[پدر]] و مادرم فدای تو [[باد]] [ای [[حسین]]] به [[راستی]] که [[مصیبت]] تو بسیار بر من گران و غیر قابل [[تحمل]] است، پس از خدایی که تو را گرامی داشته و مرا به خاطر [[دوستی]] شما [[عزت]] بخشیده است می‌خواهم، که مرا جزو خونخواهان تو قرار دهد، خون‌خواهانی که همراه امامِ [[یاری]] شده از [[اهل بیت]] [[محمد]]{{صل}} [یعنی [[حضرت قائم]]{{ع}}] به [[انتقام]] برمی‌خیزند)، {{متن حدیث|فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ... أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي مَعَ إِمَامٍ مَهْدِيٍّ ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ}}؛ (من از خدایی که مرا به شناختِ شما و [[دوستان]] شما اکرام کرده تقاضا می‌کنم که...؛ در [[زمان ظهور]] [[امام]] [[هدایت‌گر]]، [[حضرت مهدی]]{{ع}} و زمانی که [[حق]] را به [[اجرا]] می‌گذارد، به [[انتقام]] از [[دشمنان]] و [[قاتلین]] شما برخیزم و طلب [[خونخواهی]] خویش کنم).
*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: در [[روز عاشورا]] هرگاه همدیگر را [[ملاقات]] کردید، این‌گونه به هم تعزیت گویید: {{متن حدیث|أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ{{ع}} وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ{{عم}}‏}}؛ [[خداوند]] اجر این مصیبتی که از [[شهادت امام حسین]]{{ع}} بر ما وارد آمده بزرگ گرداند و ما و شما جزو خونخواهان و انتقام‌گیرندگان، همراه [[ولی الله]]، [[امام]] مهدیِ [[آل محمد]]{{عم}} باشیم.<ref>ر. ک. [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۴۱۱.</ref>
== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
* [[قیام امام مهدی چه روزی است؟ (پرسش)]]
* [[قیام امام مهدی چه روزی است؟ (پرسش)]]
خط ۲۰: خط ۲۵:
* [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
* [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
* [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]


==پانویس==
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}
{{پانویس2}}
{{امام مهدی}}
{{امام مهدی}}
 
[[رده:مدخل]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:عاشورا]]
[[رده:عاشورا]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:اتمام لینک داخلی]]
[[رده:اتمام لینک داخلی]]

نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۲۷

متن این جستار آزمایشی است؛ امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود. برای اطلاع از جزئیات بیشتر به بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت مراجعه کنید.


مقدمه

عاشورا در موعودنامه

عاشورا در فرهنگنامه آخرالزمان

در روز عاشورا در زیارت مخصوصه امام حسین(ع) دو مرتبه به این امر اشاره شده است، «بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِي بِكَ فَأَسْالُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَ أَكْرَمَنِي أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ(ص)»؛ (پدر و مادرم فدای تو باد [ای حسین] به راستی که مصیبت تو بسیار بر من گران و غیر قابل تحمل است، پس از خدایی که تو را گرامی داشته و مرا به خاطر دوستی شما عزت بخشیده است می‌خواهم، که مرا جزو خونخواهان تو قرار دهد، خون‌خواهانی که همراه امامِ یاری شده از اهل بیت محمد(ص) [یعنی حضرت قائم(ع)] به انتقام برمی‌خیزند)، «فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ... أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي مَعَ إِمَامٍ مَهْدِيٍّ ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ»؛ (من از خدایی که مرا به شناختِ شما و دوستان شما اکرام کرده تقاضا می‌کنم که...؛ در زمان ظهور امام هدایت‌گر، حضرت مهدی(ع) و زمانی که حق را به اجرا می‌گذارد، به انتقام از دشمنان و قاتلین شما برخیزم و طلب خونخواهی خویش کنم).

  • امام باقر(ع) فرمود: در روز عاشورا هرگاه همدیگر را ملاقات کردید، این‌گونه به هم تعزیت گویید: «أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ(ع) وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ(ع)‏»؛ خداوند اجر این مصیبتی که از شهادت امام حسین(ع) بر ما وارد آمده بزرگ گرداند و ما و شما جزو خونخواهان و انتقام‌گیرندگان، همراه ولی الله، امام مهدیِ آل محمد(ع) باشیم.[۱۰]

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۴۶۳
  2. " يَقُومُ‏ الْقَائِمُ‏ يَوْمَ‏ عَاشُورَاءَ‏ ‏‏‏‏‏‏"، نعمانی، الغیبة، ص ۲۸۲، ح ۶۸
  3. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۳۰۳ - ۳۰۴.
  4. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳؛ غیبة طوسی، ص ۲۷۴.
  5. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۵.
  6. مصباح المتهجد، مفاتیح الجنان.
  7. عاشورا و انتظار، پورسید آقایی، ص ۲۷.
  8. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۷۶.
  9. ر.ک: روز قیام حضرت مهدی(ع).
  10. ر. ک. حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان صفحه ۴۱۱.