←نقش مردم در انتصاب ولی فقیه
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
=== نقش مردم در انتصاب ولی فقیه === | === نقش مردم در انتصاب ولی فقیه === | ||
{{اصلی|نقش مردم در انتصاب ولی فقیه|نظریه انتخاب}} | {{اصلی|نقش مردم در انتصاب ولی فقیه|نظریه انتخاب}} | ||
در [[نظریه انتصاب]]، فقهای جامعالشرایط از جانب [[امامان معصوم]] {{عم}} به عنوان ولی [[منصوب]] میشوند. این [[نصب]] با بیان ویژگیها و شرایط ولی است؛ به این معنا که امام معصوم {{عم}} ویژگیهایی را ذکر میکنند و بعد میفرمایند دارنده این ویژگیها ولیّ [[شیعیان]] در | در [[نظریه انتصاب]]، فقهای جامعالشرایط از جانب [[امامان معصوم]] {{عم}} به عنوان ولی [[منصوب]] میشوند. این [[نصب]] با بیان ویژگیها و شرایط ولی است؛ به این معنا که امام معصوم {{عم}} ویژگیهایی را ذکر میکنند و بعد میفرمایند دارنده این ویژگیها ولیّ [[شیعیان]] در عصر غیبت است. این شیوه انتصاب را نصب عام میگویند<ref>ر.ک: مصباح یزدی، نگاهی گذرا به نظریه ولایت فقیه، ص۷۲-۷۴.</ref>. نظریه انتصاب در مرحله [[مشروعیت]]، جایگاهی برای رأی مردم در نظر نمیگیرد. با این حال میان مشروعیت و امکان [[اعمال]] ولایت [[مشروع]] تفاوت قائل است. قائلان به این نظریه بر آناند که اگر حمایت [[مردم]] نباشد، امکان تحقق ولایت مشروع ممکن نخواهد بود؛ زیرا [[حکومت اسلامی]] از ایجاد [[زور]] و [[هراس]] برای تأسیس حکومت اجتناب میکند<ref>مصباح یزدی، پرسشها و پاسخها، ص۳۲.</ref>. | ||
قائلان به [[نظریه انتصاب]] به روایاتی که در آن [[لزوم]] قیام امام [[معصوم]] برای [[تشکیل حکومت]] با شرط وجود یار ذکر شده است، استناد میکنند. از جمله این [[روایات]] سخن [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} درباره علت پذیرش خلافت است: {{متن حدیث|لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَى الْعُلَمَاءِ أَلَّا يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا وَ لَسَقَيْتُ آخِرَهَا بِكَأْسِ أَوَّلِهَا وَ لَأَلْفَيْتُمْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ عِنْدِي أَزْهَدَ مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ}}<ref>سید رضی، نهج البلاغه، ص۴۸-۵۱.</ref>.<ref>[[اصغرآقا مهدوی|مهدوی، اصغرآقا]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی، سید محمد صادق]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|کلیات فقه سیاسی]]، ص ۱۹۶.</ref> | قائلان به [[نظریه انتصاب]] به روایاتی که در آن [[لزوم]] قیام امام [[معصوم]] برای [[تشکیل حکومت]] با شرط وجود یار ذکر شده است، استناد میکنند. از جمله این [[روایات]] سخن [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} درباره علت پذیرش خلافت است: {{متن حدیث|لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَى الْعُلَمَاءِ أَلَّا يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا وَ لَسَقَيْتُ آخِرَهَا بِكَأْسِ أَوَّلِهَا وَ لَأَلْفَيْتُمْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ عِنْدِي أَزْهَدَ مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ}}<ref>سید رضی، نهج البلاغه، ص۴۸-۵۱.</ref>.<ref>[[اصغرآقا مهدوی|مهدوی، اصغرآقا]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی، سید محمد صادق]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|کلیات فقه سیاسی]]، ص ۱۹۶.</ref> | ||