پنج سالگی امام مهدی

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

حضرت مهدی (ع) در سال ٢٥٥ به دنیا آمد و پدر بزرگوارش در سال ٢٦٠ به شهادت رسید و حضرت پس از شهادت پدر، در پنج سالگی به امامت رسید. پیامبر و امام از حیث آفرینش ممتازند و به واسطه همین استعداد و امتیاز ذاتی است که خداوند متعال آنان را به مقام شامخ نبوت و امامت انتخاب می‌کند. این امتیاز از همان اوان کودکی در وجود آن بزرگواران موجود است، لکن اگر صلاح باشد و شرایط‍‌ موجود شود و مانعی هم در کار نباشد آن افراد برجسته، رسما به مقام و منصب نبوت و امامت معرفی می‌شوند و مأمور حفظ‍‌ و تحمّل احکام می‌گردند. این انتخاب چنان‌که گاهی پس از بلوغ یا در زمان بلوغ و بزرگی انجام می‌گیرد، ممکن است در ایام کودکی تحقق پذیرد. چنان‌که عیسی مسیح (ع) در گهواره با مردم سخن گفت و رسما اعلان کرد که من پیامبر خدا و صاحب کتاب و مقام نبوّتم. ﴿قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا * وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا﴾ }}^[۱] از این آیه به خوبی استفاده می‌شود که حضرت عیسی (ع) در همان ایام کودکی، پیغمبر و صاحب کتاب بوده است. همچنین حضرت یحیی (ع) در دوران کودکی به مقام نبوّت رسیده، چنان‌که در آیه شریفه آمده که: ﴿يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا﴾ }}^[۲]. بنابراین، وقتی حضرت عیسی و یحیی (ع) می‌توانند در کودکی به مقام نبوت برسند، چه مانعی دارد که حضرت مهدی (ع) نیز در سنین کودکی به مقام امامت برسد. جالب این‌جاست که ائمه قبلی (ع) خبر داده بودند که سن امام زمان کمتر از سایر ائمه است، چنان‌که امام باقر (ع) فرمود: "حضرت صاحب الامر سن مبارکش از تمام ما کمتر و گمنام‌تر است"^[۳]. اتفاقا امام جواد (ع) در هنگام شهادت امام رضا (ع) هفت یا نه ساله بوده و به دلیل همین کمی سن، بعضی‌ها در امامتش تردید کردند. به منظور حل این مشکل و رفع تردید، گروهی از بزرگان شیعه به محضر امام جواد (ع) رسیدند و صدها معضل و مسائل مشکل را از وی پرسیدند و جواب کافی دریافت کردند و کراماتی را نیز مشاهده کردند که شک و شبهه آنان برطرف شد. امام هادی (ع) نیز شش سال و پنج ماه از سنّ‌ شریفش گذشته بود که پدرش به شهادت رسید و امامت به وی منتقل شد. پس مسأله کمی سن و رسیدن به مقام امامت در سن کودکی، اختصاص به امام عصر (ع) ندارد. درعین‌حال، در میان اطفال عادی نیز افراد نادری دیده می‌شوند که از حیث استعداد و حافظه، نابغه عصر خویش بوده‌اند مانند: "بو علی سینا"، "فاضل هندی"، "سید محمد حسین طباطبایی" (حافظ‍‌ قرآن) و "توماس یونگ"^[۴]^[۵].