راضی بالله: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۰۰

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

آخرین خلیفه دوران غیبت صغری بود. اسم او محمد بن مقتدر است. در سال ٣٢٢ هجری قمری به خلافت رسید و تا سال ٣٢٩ هجری قمری دوام داشت و در همان سال، در بغداد به مرگ طبیعی از دنیا رفت. "راضی" مردی خردمند و شاعر و فصیح بود. دانشمندان و ادیبان را می‌نواخت و با آن‌ها می‌نشست و به آنان بخشش بسیار می‌کرد. در زمان خلافت وی، محمد بن علی شلمغانی -که یکی از مدّعیان دروغین نیابت در زمان نیابت حسین بن روح نوبختی بود- به دستور "راضی" به دار آویخته شد. "راضی" به قدری بر نایب چهارم -علی بن محمد سمری- سخت گرفت که او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد^[۱]^[۲].

پرسش‌های وابسته

آخرین خلیفه عصر غیبت صغری چه کسی بود؟ (پرسش)

جستارهای وابسته

منابع

مجتبی تونه‌ای، موعودنامه.

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ زندگانی نواب خاص امام زمان (ع)، علی غفارزاده، ص ۵۰.
↑ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۳۴۴.

[1] زندگانی نواب خاص امام زمان (ع)، علی غفارزاده، ص ۵۰.

[2] تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۳۴۴.

[۱]

[۲]

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 ==مقدمه==
-*آخرین خلیفه دوران [[غیبت صغری]] بود. اسم او [[محمد بن مقتدر]] است. در سال ٣٢٢ هجری قمری به خلافت رسید و تا سال ٣٢٩ هجری قمری دوام داشت و در همان سال، در [[بغداد]] به مرگ طبیعی از دنیا رفت. "راضی" مردی خردمند و شاعر و فصیح بود. دانشمندان و ادیبان را می‌نواخت و با آن‌ها می‌نشست و به آنان بخشش بسیار می‌کرد. در زمان خلافت وی، [[محمد بن علی شلمغانی]] -که یکی از مدّعیان دروغین نیابت در زمان نیابت [[حسین بن روح نوبختی]] بود- به دستور "راضی" به دار آویخته شد. "راضی" به قدری بر نایب چهارم -[[علی بن محمد سمری]]- سخت گرفت که او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، علی غفارزاده، ص ۵۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۴۴.</ref>.
+*آخرین خلیفه دوران [[غیبت صغری]] بود. اسم او [[محمد بن مقتدر]] است. در سال ٣٢٢ هجری قمری به خلافت رسید و تا سال ٣٢٩ هجری قمری دوام داشت و در همان سال، در [[بغداد]] به مرگ طبیعی از دنیا رفت. "راضی" مردی خردمند و شاعر و فصیح بود. دانشمندان و ادیبان را می‌نواخت و با آن‌ها می‌نشست و به آنان بخشش بسیار می‌کرد. در زمان خلافت وی، [[محمد بن علی شلمغانی]] -که یکی از مدّعیان دروغین نیابت در زمان نیابت [[حسین بن روح نوبختی]] بود- به دستور "راضی" به دار آویخته شد. "راضی" به قدری بر نایب چهارم -[[علی بن محمد سمری]]- سخت گرفت که او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، علی غفارزاده، ص ۵۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۴۴.</ref>.
 == پرسش‌های وابسته ==