سمات: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{خرد}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center;...» ایجاد کرد)
 
خط ۱۰: خط ۱۰:


==مقدمه==
==مقدمه==
*جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|اندازه=155%|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۰۸.</ref>.
*سمات جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|اندازه=155%|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۰۸.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==

نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۵۷

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • سمات جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام محمد بن عثمان عمری، یکی از نواب خاص حضرت حجت (ع) را ذکر کرده است[۱]. نیز در مصباح شیخ طوسی و جمال الاسبوع سید بن طاووس، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق (ع) روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: "اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."[۲]. [۳].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.
  2. مفاتیح الجنان، باب اوّل.
  3. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۴۰۸.