قسطنطنیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '<ref>مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص' به '<ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه (کتا...)
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
خط ۱۱: خط ۱۱:
==مقدمه==
==مقدمه==
*در تعدادی از [[روایات]] آمده که حضرت پس از ظهور، قسطنطنیه را فتح می‌کند. قسطنطنیه نام قدیم شهر استانبول ترکیه است که در قرن هفتم قبل از میلاد ساخته شده و مدتی پایتخت امپراتوری روم بوده است<ref>معجم البلدان، ج ۴، ص ۳۴۷.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام می‌کند... لشکری به قسطنطنیه می‌فرستد. چون آنان به خلیج می‌رسند، جمله‌ای بر روی پاهای خود می‌نویسند و از روی آب می‌گذرند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۵.</ref>.
*در تعدادی از [[روایات]] آمده که حضرت پس از ظهور، قسطنطنیه را فتح می‌کند. قسطنطنیه نام قدیم شهر استانبول ترکیه است که در قرن هفتم قبل از میلاد ساخته شده و مدتی پایتخت امپراتوری روم بوده است<ref>معجم البلدان، ج ۴، ص ۳۴۷.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام می‌کند... لشکری به قسطنطنیه می‌فرستد. چون آنان به خلیج می‌رسند، جمله‌ای بر روی پاهای خود می‌نویسند و از روی آب می‌گذرند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۵.</ref>.
*[[رسول خدا]] {{صل}} نیز می‌فرمایند: اگر از دنیا جز یک روز نماند، به‌طور حتم، خداوند مردی از عترت مرا می‌فرستد که همنام من است و پیشانی او می‌درخشد، او قسطنطنیه و جبل دیلم را می‌گشاید<ref>احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۲۲۹.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} نیز می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام کند، قسطنطنیه، چین و کوه‌های دیلم را گشوده، مدت هفت سال فرمانروایی می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۲.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} در روایت دیگری می‌فرمایند: حضرت [[قائم]]، سه پرچم را برای عملیات در سه نقطه آماده می‌سازد، پرچمی را به قسطنطنیه گسیل می‌دارد و خداوند آن‌جا را برای او می‌گشاید، پرچم دیگری را<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۸۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۸۵.</ref>...<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۵۶۳.</ref>.
*[[رسول خدا]] {{صل}} نیز می‌فرمایند: اگر از دنیا جز یک روز نماند، به‌طور حتم، خداوند مردی از عترت مرا می‌فرستد که همنام من است و پیشانی او می‌درخشد، او قسطنطنیه و جبل دیلم را می‌گشاید<ref>احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۲۲۹.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} نیز می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام کند، قسطنطنیه، چین و کوه‌های دیلم را گشوده، مدت هفت سال فرمانروایی می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۲.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} در روایت دیگری می‌فرمایند: حضرت [[قائم]]، سه پرچم را برای عملیات در سه نقطه آماده می‌سازد، پرچمی را به قسطنطنیه گسیل می‌دارد و خداوند آن‌جا را برای او می‌گشاید، پرچم دیگری را<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۸۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۸۵.</ref>...<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۳.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==

نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۵۰

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در تعدادی از روایات آمده که حضرت پس از ظهور، قسطنطنیه را فتح می‌کند. قسطنطنیه نام قدیم شهر استانبول ترکیه است که در قرن هفتم قبل از میلاد ساخته شده و مدتی پایتخت امپراتوری روم بوده است[۱]. امام صادق (ع) می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام می‌کند... لشکری به قسطنطنیه می‌فرستد. چون آنان به خلیج می‌رسند، جمله‌ای بر روی پاهای خود می‌نویسند و از روی آب می‌گذرند[۲].
  • رسول خدا (ص) نیز می‌فرمایند: اگر از دنیا جز یک روز نماند، به‌طور حتم، خداوند مردی از عترت مرا می‌فرستد که همنام من است و پیشانی او می‌درخشد، او قسطنطنیه و جبل دیلم را می‌گشاید[۳]. امام باقر (ع) نیز می‌فرمایند: هنگامی که حضرت قائم قیام کند، قسطنطنیه، چین و کوه‌های دیلم را گشوده، مدت هفت سال فرمانروایی می‌کند[۴]. امام باقر (ع) در روایت دیگری می‌فرمایند: حضرت قائم، سه پرچم را برای عملیات در سه نقطه آماده می‌سازد، پرچمی را به قسطنطنیه گسیل می‌دارد و خداوند آن‌جا را برای او می‌گشاید، پرچم دیگری را[۵]...[۶].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. معجم البلدان، ج ۴، ص ۳۴۷.
  2. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۵.
  3. احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۲۲۹.
  4. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۹؛ احقاق الحق، ج ۱۳، ص ۳۵۲.
  5. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۸۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۸۵.
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۵۶۳.