منادی آسمانی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Wasity (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۳۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در روایات بسیاری سخن از منادی آسمانی به میان آمده است. پیامبر (ص) می‌فرماید: هنگام خروج قائم (ع) منادی آسمانی از آسمان بانگ می‌زند: هان ای مردم! خداوند مهلت ستمگران، منافقان و پیروان‌شان را قطع کرد و بهترین امت محمد (ص) را به پیشوایی و سرپرستی شما برگزید، خود را در مکه به او برسانید که او مهدی (ع) است[۱]. منظور از منادی آسمانی، جبرئیل امین است که در میان زمین و آسمان بانگ برمی‌آورد و صدایش در تمام نقاط‍‌ زمین به گوش مردم می‌رسد. امام باقر (ع) فرمود: ندای آسمانی جز در ماه رمضان نخواهد بود که ماه رمضان ماه خداست، و آن بانگ جبرئیل است که به سوی حق فرا می‌خواند[۲][۳].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ارشاد مفید، ص ۳۳۶؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۴؛ منتخب الاثر، ص ۴۹۹.
  2. غیبة نعمانی، ص ۱۳۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۳۰.
  3. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۹۷.