تألیف قلوب: تفاوت میان نسخه‌ها

*به‌معنای جمع کردن دل‌ها و متحد ساختن قلب‌هاست. بیشتر مردم یکی از دو حال را دارند، یا صلاح واقعی خود را تشخیص نمی‌دهند، لذا به اموری که به ضرر آن‌ها است تن می‌دهند و یا این‌که مصلحت را تشخیص می‌دهند، ولی به خاطر منافع دنیوی به آن رضایت ندارند. یگانه کسی که بین این دو حالت را جمع می‌کند و اتحاد می‌بخشد، [[امام عصر]] {{ع}} است؛ لذا در [[دعای ندبه]] می‌خوانیم: {{عربی|"أَيْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلَاحِ وَ الرِّضَا"}}؛ کجاست آن‌که میان پراکندگی، صلاح و رضا را جمع کند؟ و در دعای [[امیر المؤمنین]] {{ع}} درباره آن حضرت آمده: "و پراکندگی امت را با او جمع فرما". و در حدیثی آمده: "به وسیله او میان دل‌های مختلف و پراکنده، الفت و اتّحاد داده می‌شود"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. و از [[امام صادق]] {{ع}} روایت شده که: "خداوند به وسیله آن حضرت، بین دل‌های پراکنده و مخالف یکدیگر، ائتلاف می‌بخشد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۹.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۱۷.</ref>.